اندیشه و فرهنگ

در محضر قرآن کریم

پای‌مان را در خم اول کوچه تاریخ می‌گذاریم، آسه‌آسه و با احتیاط روی سنگ‌فرش‌های کاغذی نسخه‌های خطی و چاپی قدم برمی‌داریم تا مبادا در تاریک و روشن وقایع و حوادث چیزی از قلم بیفتد و اتفاقی نگفته بماند. تاریخ معاصر ایران پر است از ناگفته‌هایی که روی دیگر سکه را به ما نشان می‌دهد. در این میان آدم‌های جریان‌ساز و جریان‌های آدم‌سازی هستند که گذشته و حال و آینده را ساخته‌اند، کافی است آن‌ها را مثل قطعه‌های پازل کنار هم بچینیم و بعد سر فرصت معمای حل شده را تماشا کنیم و بالأخره در جریان‌شناسی تاریخی سرکی به مهم‌ترین وقایع فرهنگی، اجتماعی و سیاسی می‌کشیم و با نگاهی نو در کنار جریان‌ها به شخصیت‌های اثرگذار می‌پردازیم. هر جریان نفوذی برای ماندگاری به یک پیاده‌نظام اجتماعی نیاز دارد. نخبگان را می‌شود در محفل‌های بسته جذب کرد اما تغییر الگوی زیست یک ملت از راه محفل‌های بسته ممکن نیست. برای این کار باید به خانه رسید و خانه را از راه زن تغییر داد. جریان‌هایی که در دو قرن اخیر در پی دگرگون‌کردن هویت فرهنگی ایران بوده‌اند، این نکته را خوب می‌دانستند. به همین دلیل زن ایرانی در ادبیات و عمل آنان هم هدف بود، هم ابزار و هم ویترین. در این شماره تلاش کردیم مسیر شکل‌گیری و گسترش فراماسونری در ایران را مرور کنیم و نشان دهیم در هر مرحله از چه ظرفیت‌هایی از جامعه‌ی زنان بهره گرفته شده است.

شهادت زنان و..

یکی از باورهای ریشه‌دار درباره‌ی مادری این است که مادر خوب کسی است که فرزندانش را در اولویت قرار می‌دهد. این جمله در نگاه اول منطقی و حتی دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد. کودکان به مراقبت نیاز دارند و مسئولیت والدین در قبال آن‌ها جدی است. اما وقتی این اولویت دادن به معنای نادیده گرفتن دائمی نیازهای خودمان باشد، چه اتفاقی می‌افتد؟ مادری را تصور کنید که مدت‌هاست به سینما نرفته، کتابی را که دوست داشته تمام نکرده، با دوستانش قرار نگذاشته و حتی برای چند دقیقه استراحت هم باید مطمئن شود همه‌ی کارهای خانه و همه‌ی مسائل مربوط به بچه‌ها انجام شده‌اند. وقتی فرصتی برای خودش پیدا می‌کند، به‌جای لذت بردن از آن، نگران است که مبادا وقتش را از فرزندش گرفته باشد یا آن‌قدر خسته است که ترجیح می‌دهد هیچ کاری نکند. او ممکن است حتی وقتی دیگران مسئولیت مراقبت از کودک را بر عهده گرفته‌اند، نتواند ذهنش را از کارهای خانه و نیازهای فرزندش جدا کند. بدنش استراحت می‌کند، اما ذهنش همچنان در حال برنامه‌ریزی و مراقبت است. مسئله این نیست که مادر باید به‌اندازه‌ی فرزندش به خودش توجه کند یا مسئولیت‌هایش را کنار بگذارد. مسئله این است که نیازهای او هم بخشی از واقعیت زندگی‌اند. نیازهایی که انگار با مادر شدن ناپدید نمی‌شوند. پژوهش‌های مربوط به فشارهای مادری نشان می‌دهند که انتظارِ فداکاری دائمی و مسئولیت انحصاری برای رشد و خوشبختی کودک می‌تواند با احساس گناه و استرس بیشتر همراه باشد. از طرف دیگر، تقسیم مسئولیت‌های مراقبتی و برخورداری از حمایت اجتماعی می‌تواند به کاهش بخشی از این فشارها کمک کند. به همین دلیل، گاهی آنچه مادر به آن احتیاج دارد، نه یک توصیه‌ی تربیتی دیگر، بلکه چند ساعت مسئولیت کمتر است. شاید لازم باشد پدر سهم بیشتری از کارهای خانه و مراقبت از فرزند را بر عهده بگیرد. شاید مادر به حمایت خانواده، دسترسی به خدمات مراقبتی یا فرصت بازگشت به علایق شخصی‌اش نیاز داشته باشد. نمی‌توان تمام این مسائل را با تغییر نگرش مادر حل کرد. زنی که با کمبود وقت، فشار اقتصادی، نبود حمایت یا تقسیم ناعادلانه‌ی کارهای خانه مواجه است، صرفاً با مثبت‌اندیشی از این شرایط بیرون نمی‌آید. اگر می‌خواهیم از احساس ناکافی بودن مادران حرف بزنیم، باید از خودمان هم بپرسیم چرا این‌همه مسئولیت به دوش آن‌ها گذاشته شده و چرا در بسیاری از خانواده‌ها، حتی وقتی پدر مشارکت دارد، مدیریت و به خاطر سپردن کارها همچنان بر عهده‌ی مادر است. گاهی مادر احساس می‌کند به‌اندازه‌ی کافی خوب نیست، چون واقعاً منابع کافی برای انجام تمام کارهایی که از او انتظار می‌رود در اختیار ندارد. در چنین شرایطی، راه‌حل فقط تلاش بیشتر او نیست. بخشی از راه‌حل، تغییر شرایطی است که او را فرسوده کرده‌اند.

با خودش فکر کرد شاید این موفقیت، بیشتر از آنکه نتیجه‌ی تلاش خودش باشد، نتیجه‌ی همان دعاهایی است که مادرش سال‌ها در حق او کرده بود.

دو دل بودم گرسنه بخوابم یا بروم در دل دعوا که صدای داد مهتاب تکلیفم را روشن کرد

زن مکرون را که یادتان هست. همان موجودی که می‌گفتند معلم مکرون در کودکی بوده و برای ازدواج‌شان افسانه‌های عاشقانه ساخته بودند

حالا میدان شده یک رکن ثابت زندگی ما، رکنی که نمی‌شود به سادگی از کنارش گذشت

ط میان ابروهایم مرا یاد دلواپسی‌های مادرانه می‌اندازد و چروک‌های کنار چشمم، یاد خنده‌ها و روزهایی که خستگی را پشت لبخندم پنهان کردم. صورتم روزهای زیادی را از سر گذرانده است

مادر عکسی از داخل پاکت‌نامه بیرون کشید و نشان‌مان داد‌. یک زن با دستار و لباس کُردی روی یک صندلی روسی نشسته بود و با اقتدار و غرور خاصی به دوربین نگاه می‌کرد‌.

پای‌مان را در خم اول کوچه تاریخ می‌گذاریم، آسه‌آسه و با احتیاط روی سنگ‌فرش‌های کاغذی نسخه‌های خطی و چاپی قدم برمی‌داریم تا مبادا در تاریک و روشن وقایع و حوادث چیزی از قلم بیفتد و اتفاقی نگفته بماند. تاریخ معاصر ایران پر است از ناگفته‌هایی که روی دیگر سکه را به ما نشان می‌دهد. در این میان آدم‌های جریان‌ساز و جریان‌های آدم‌سازی هستند که گذشته و حال و آینده را ساخته‌اند، کافی است آن‌ها را مثل قطعه‌های پازل کنار هم بچینیم و بعد سر فرصت معمای حل شده را تماشا کنیم و بالأخره در جریان‌شناسی تاریخی سرکی به مهم‌ترین وقایع فرهنگی، اجتماعی و سیاسی می‌کشیم و با نگاهی نو در کنار جریان‌ها به شخصیت‌های اثرگذار می‌پردازیم. در هفته‌های گذشته لابه‌لای اخبار تند و تیز سیاسی، برگزاری یک مراسم و پای شکسته و ترور یکی از حضار حسابی در فضای مجازی همه‌گیر شد، در این بین گمانه‌زنی‌ها هم شدت گرفت و هرکس رفتارهای آن‌ها را کُدی به دشمن تلقی کرد، اگر ما ماجرا را با این نگاه نبینیم و بگوییم نباید دچار تئوری‌های توطئه نشویم باید از زاویه‌ی جریان‌شناسی به نفوذ در انقلاب اسلامی نگاه کنیم، ماجرایی که شبیه یک هزارتوی عجیب و چند ظلعی است و فقط محصور به جاسوس‌های سیاه‌پوش موساد نمی‌شود بلکه ممکن است در کسوت یک آدم شبیه خودمان سروکله‌اش پیدا بشود و بعد از چندین سال رد پای تفکر نفوذی‌اش بیرون بزند، در این شماره از جریان‌شناسی زن روز به عمده‌ترین جریان نفوذ در این روزها پرداخته‌ایم که بیش از هرچیز از این زاویه غرب‌باوری آن‌ها را می‌شود دریافت.

نکات حقوقی مربوط به سند

زن روبروی دوستش نشسته و از زندگی‌اش حرف می‌زند. از همسرش ناراضی است، اما هر بار که می‌خواهد از چیزی شکایت کند، بلافاصله جمله‌ای به حرفش اضافه می‌کند: «البته آدم بدی نیست. واقعاً زحمت می‌کشد. اهل خیانت و این حرف‌ها هم نیست. دستش به کار است و خانواده‌اش را دوست دارد. من نمی‌گویم شوهر بدی است، اما...» معمولاً این «اما» حرف‌های زیادی در دلش نهفته است؛ اما وقتی ناراحتم، متوجه ناراحتی‌ام نمی شود. اما برای حرف زدن با او باید از قبل مطمئن باشم که خسته نیست، حوصله دارد و موضوع به نظرش مهم می‌آید. اما اگر مشکلی داشته باشم، معمولاً راه‌حل می‌دهد، نه اینکه بخواهد بفهمد چه احساسی دارم. اما گاهی در تمام روزهایی که کنار هم هستیم، احساس می‌کنم کسی را ندارم که واقعاً بتوانم با او حرف بزنم.

نگاهی به ساعت انداخت. نزدیک ده شب بود. از صبح سر کار بود و بعد از برگشتن هم باید به کارهای خانه و تکالیف پسرش می‌رسید. حوصله‌ی سروصدای همسایه‌ها را نداشت. زیر لب غرولندی کرد و دوباره مشغول خواندن پیام‌های گوشی شد.

پدر هنوز دلش برای نوه‌هایش تنگ می‌شود. برادرم و خانواده‌اش طبقه بالای همان خانه زندگی می‌کنند و پدر پایین است، اما پدر حتی نمی‌تواند چند دقیقه با نوه‌هایش باشد

دیدید حق با جمهوری اسلامی بود؟ این جمله‌ای است که کاربران زیر محتوای وایرال شده گذاشته‌اند؛ ابتذال در بوستان گفتگو اتفاق افتاده است. اگرچه نامش را رویداد گذاشته‌اند اما هیچ ارتباطی با یک رویداد ورزشی ندارد و بیشتر به تن‌نمائی زنانی که برای فروش بیشتر محصولات، حرکات ناموزون! انجام می‌دهند تنه می‌زند؛ آن هم جلوی چشم همه و در ایام شهادت حضرت زهراسلام‌الله‌علیها، شاهدش هم مرد فوکول پاپیون‌زده‌ی برنامه است که با دقت حرکات مبتذل زن میان معرکه و حلقه‌ی مردان دورش را که به نظاره ایستاده‌اند، رصد می‌کند مبادا کسی متعرض یا معترض شود و گزندی به ابزارهای جنسی تبلیغاتی‌شان برسد. حالا دیدید حق با جمهوری اسلامی بود؟ و موضوع تنها دو تار موی ناقابل نبود؟

دریافتم که مدرسه تنها بنایی با چند کلاس درس نیست؛ بلکه سنگر آگاهی، کانون امید و مأمنی برای زیستن و بالیدن است

اسفند که رسید، جنگ دوباره در خانه‌هایمان را کوبید. خبر شهادت رهبرمان، سیدعلی خامنه‌ای، داغ سنگینی بر دل‌ها گذاشت و فاجعه‌ی میناب، داغی دیگر.

چرا آن قدر پيله مى كنى؟ بس كن ديگر آن قدر شكايت نكن! با اين حرفش احساس بدى پيدا كردم. احساس كردم ناراحتى من برايش بى اهميت است و براى همين با عصبانيت گفتم اگر مى فهميدى اين حرف را نمىزدى. من به خانه مادرم مىروم ديگر نمى توانم تحملت كنم و هنگامى كه از خانه خارج مىشدم با بى تفاوتى خاصى گفت در را هم پشت سرت ببند! همان طور كه خودت رفتى خودت هم برمى گردى. من عادت به منت كشى ندارم! با اين حرفش تمام عصبانيتم را روى در خانه خالى كردم و با قدرت هرچه تمام تر در را به هم كوبيدم و رفتم. به خانه مادرم كه رسيدم حوصله هيچ كس و هيچ چيزى را نداشتم. معمولا در اين جور مواقع به اتاق پدرم مىروم. اتاقى بزرگ و دنج و محل خوبى براى تنهايى هاى من. پدرم اهل كتاب خواندن بود و براى همين كتابخانه بزرگى در اتاقش وجود داشت. از كتاب هاى رمان گرفته تا كتاب هاى تاريخى و حتى آشپزى! با بى حوصلگى يكى از كتاب هايش را برداشتم و شروع به ورق زدن كردم. صفحه اى از كتاب توجهم را به خودش جلب كرد. عنوان بالاى صفحه بازى هاى ارتباطى بود و تمرينى را در آن شرح داده بود كه به نظرم جالب آمد اين تمرين شامل مراحلى بود و از خواننده خواسته شده بود براى آن كه تأثير بازى ارتباط را به درستى ببيند مراحلى را به شرح زير انجام دهد: پشت به هم بايستيد و با هم حرف بزنيد. رو در رو ايستاده بدون حرف زدن به همديگر نگاه كنيد. با چشمان بسته و در حالى كه با هم حرف مىزنيد يكديگر را لمس كنيد )مثلا دستان يكديگر را بگيريد( بدون لمس يكديگر به هم نگاه كنيد و حرف بزنيد سرانجام با نگاه كردن و لمس يكديگر با هم حرف بزنيد. بعد از بيان اين مراحل نويسنده نتيجه گرفته بود كه با اجراى مرحله پايانى متوجه مىشويم كه وقتى درحال حرف زدن، لمس كردن و تماس مستقيم چشم هستيم ارسال پيام هاى تند يا پيام هايى همراه با عصبانيت از راه زبان غيرممكن است چون عصبانيت با اين تركيب همخوانى ندارد اما اگر پيام بدون لمس و تنها از طريق نگاه كردن يا حرف زدن به مخاطب ارسال شود، مى تواند با عصبانيت همراه و همخوان باشد. البته در پايان توضيح داده بود كه كارآمدى اين فن زمانى است كه زمينه هاى تنش در حال فراهم شدن است اما اگر تنش به اوج خودش رسيده باشد بايد از رو در رو شدن اجتناب كرد چه رسد به اين كه با تمام قوا و به طور كامل ارتباط برقرار شود. به اين قسمت كتاب كه رسيدم آهى كشيدم و با خودم گفتم اگر اين مطلب را زودتر مى دانستم خيلى از كشمكش ها و اختلافات من با همسرم اصلا شروع نمى شد..

مطمئنا این چهره خبیث برای شما آشناست. این روزها هر کسی که دستی بر تلگرام داشته باشد، نقش بستن شکلک‌های متفاوت این صورتک را بر صفحه مجازی خود تجربه کرده است. یک صورت ساده بدون رنگ و لعاب که توسط سایر کاربران هم‌گروه، پای پست‌های شما جان می‌گیرد تا شما را مسخره کند، بخنداند و حتی گاهی توهین و تحقیر کند. اگر می‌خواهید بیشتر با شخصیت صد در صد نمایشی این دوست عزیز آشنا شوید همراه ما شوید.

من با چشمان خود پدر و برادرم را با هفده تن از اهل‌بیت‌ خود، کشته و سر بریده دیده‌ام پس چگونه غم و اندوه من به پایان برسد.

پرسش و پاسخ احکام بانوان با خانم اکرم باسخا

هنوز حرفش تمام نشده بود که سعید با تمام قدرت هلش داد داخل آب. آب سرد یک‌باره دورش پیچید و صدای خنده‌ی سعید در فضا پیچید. صدایش را می‌شنید و با خودش گفت باید برای انتقام آماده شود.