اندیشه و فرهنگ - کاشانه

مطلب زیر از یک نوجوان به دست من رسیده است: دختری در همسایگی ما با پدر و مادرش زندگی می‌کند. وضع مالی جالبی ندارند در سه سال گذشته وقتی لباس‌هایم برایم تنگ می‌شود به اتفاق مادرم آن‌ها را برای آن دختر برده‌ام و هنگام دادن لباس‌ها به او می‌گویم: گفتم شاید به درد تو بخورد او لباس را می‌گیرد و بعد در مقام تشکر حرفی می‌زند و من به او می‌گویم: این رنگ خیلی به تو می‌آید. اما طوری رفتار می‌کنم که احساس نکند فقیر است و من دارم به او کمک می‌کنم. با کمکی که به او می‌کنم احساس خوبی پیدا می‌کنم. احساس می‌کنم دارم به کسی کمک می‌کنم تا زندگی بهتری داشته باشد... جلسه قبل به این موضوع اشاره کردم که بدبخت شدن دستورالعمل ساده‌ای دارد و شما می‌توانید با بی‌حالی، فریاد کشیدن، برنامه نداشتن، لم دادن، تا ظهر خوابیدن، متر کردن پاساژهای شهر و خلاصه کار امروز را به فردا انداختن و گفتن این‌که چه کسی از فرداش خبر داره و کی میدونه تا فردا زنده است یا نه پس الان و اکنون را دریاب، خودتان را بدبخت کنید و کم‌کم به نوعی احساس یأس برسید. اما اگر می‌خواهید امیدوار باشید و خودتان پازل زندگی‌تان را کامل کنید لازم است برخی نکات را رعایت کنید که در جلسه گذشته به برخی از آن‌ها اشاره کردم و در ادامه مطلب هفته قبل این هفته به چند نکته دیگر اشاره می‌کنم.