خانواده اردشیر
سوءتفاهم‌ها!
حالا ناهیدخانم اولین جرقه‌های جنگ نرم را در خانه زده بود و همه از کار قبلی‌شان دست کشیده و با تعجب و با چشمان گرد به مکالمه آن دو نگاه می‌کردند
نویسنده :
معصومه پاکروان
اعضای خانواده آقااردشیر مثل هر خانواده دیگری معمولا وقتی دور هم جمع می‌شوند برای این‌که کمتر حوصله‌شان سر برود با هم حرف می‌زنند تا همدیگر را بیشتر بشناسند! درست مثل یک روز تعطیل که آقااردشیرترجیح داده بود به جای این‌که همه جمع بشوند بروند بیرون و روز تعطیلشان را در طبیعت بگذرانند و در ترافیک و دود و دم بمانند در خانه باشند و جوجه‌ای سیخ بزنند و اوقاتشان را با خوردن جوجه کباب خانگی خوش کنند! همین بود که آقااردشیر جلوی تلویزیون دراز کشید و ناهیدخانم عرق‌ریزان در بالکن مشغول پخت و پز شد و درست زمانی که دیگر هیچ حوصله‌ای برای لذت بردن از روز تعطیل نداشت در صحن علنی منزل در حالی‌که صورتش خیس خیس بود حاضر شد و آقااردشیر به محض مشاهده همسر مهربانش رو به او کرد و با لبخند گفت:
خسته نباشی ناهیدخانم!
ناهیدخانم که خونش همراه گوجه‌های روی زغال به جوش آمده بود نگاهی به رستم که پنهانی سعی داشت نوشابه را قبل از رسیدن به سفره تمام کند و پری که محو تابلویی روی دیوار شده بود و عزیزخانم که انگار تا به حال خودش را در آینه ندیده بود و آقااردشیرکه با حرف‌های بی‌نمک تلویزیون قهقهه می‌زد انداخت و در جواب خسته نباشید آقااردشیرگفت:
منظورت چیست؟!
آقااردشیرلبخندش کمی کمرنگ شد و با لبخندی دلجویانه گفت:
منظوری ندارم! می‌گویم خسته نباشی کار کردی!
یعنی واقعا خسته نباشی ناهیدخانم!
ناهیدخانم با شنیدن این جمله آخرآقااردشیر سیخ را جوری روی ظرفشویی گذاشت که نوشابه در چشم‌های رستم فرو رفت و بعد هم گفت:
مگر من هیچ روزی کار نمی‌کنم که امروز کار کردم و خسته نباشم! منظورتان چیست؟
حالا ناهیدخانم اولین جرقه‌های جنگ نرم را در خانه زده بود و همه از کار قبلی‌شان دست کشیده و با تعجب و با چشمان گرد به مکالمه آن دو نگاه می‌کردند که آقااردشیرگفت:
چیزی شده؟! ما داریم با هم صحبت می‌کنیم.
ناهیدخانم با ناراحتی جواب داد: از خودت بپرس چه شده که به من با می‌گویی طعنه! خسته نباشم!
عزیزخانم مداخله کرد و گفت:
کدام طعنه دخترم! به تو گفت خسته نباشی! گفت: واقعا خسته نباشی، همین...
ناهیدخانم با حرص گفت:
چرا به شما نمی‌گوید!
یعنی من کاری نکردم؟!
عزیزخانم که در یک لحظه شستش خبردار شد که چه اتفاقی در حال وقوع است گفت:
منظورت این است که تو همه کارها را می‌کنی؟!
ناهیدخانم شانه بالا انداخت و گفت:
من چنین حرفی نزدم ولی مثل این‌که شما خودتان این‌طوری فکر می‌کنید!
آقااردشیر لبخندی زد و گفت:
یکدفعه بگو که ما نه کار می‌کنیم نه فکر می‌کنیم دیگر! همه کارها را تو می‌کنی! فکر هم تو می‌کنی و...
ناهیدخانم که وارد جنگ نرم شده بود در بالکن را بست و نگاهی به رستم و پری انداخت و با حرص گفت:
من این حرف‌ها را به در می‌زنم دیوار بشنود.
آقااردشیر، این حرف‌ها را می‌زنی که برای خودت نیرو جمع کنی و دوست و دشمنت را بشناسی نه!؟
رستم بلافاصله گفت:
یعنی ما دشمن شما هستیم؟! مامان!!
پری گفت:
نه! یعنی ما خودمان نمی‌فهمیم و بابا خوشحال با حرف‌هایش می‌تواند ما را جزو نیروهای خودش کند!
عزیزخانم آهی کشید و سری تکان داد و گفت:
خب راست می‌گوید بنده خدا چقدر دست‌تنها کار کند. انصاف هم چیز خوبی است!
آقااردشیر با ناراحتی گفت:
اصلا همه این بحث‌ها به خاطر من بود که گفتم خسته نباشی! من نباید به ناهید می‌گفتم که خسته نباشد!
ناهیدخانم که مورد اصابت بدتری قرار گرفته بود با عصبانیت گفت:
یعنی چه که نباید به من می‌گفتی خسته نباشید! یعنی من ارزش شنیدن یک خسته نباشید را هم در این خانه ندارم!
آقااردشیرکه فکر می‌کرد اوضاع را آرام‌تر کرده با دستپاچگی گفت:
وقتی می‌گویم خسته نباشید تو برداشت بدی می‌کنی! یعنی دست‌تنها بودی؛ خب خسته نباشی.
ناهیدخانم گفت:
یعنی من باید بشورم و بپزم و یک خسته نباشید هم نشنوم!
رستم گلویی صاف کرد و گفت:
معلم ما می‌گوید هر کس وظیفه‌ای دارد! شستن و پختن هم وظیفه مادر خانه است!
ناهیدخانم داد زد:
پس دستت درد نکند و خسته نباشید گفتن هم وظیفه هیچ‌کس نیست!
آقااردشیرگفت:
رستم این چه حرفی است که می‌زنی. مادر خانه وظیفه‌ای نسبت به اینها ندارد از روی محبت این کارها را می‌کند تازه اگر وظیفه هم باشد مگر قرار است هرکس وظیفه‌اش را انجام داد به او بگویند دستت درد نکند! مگر هر روز که من سرکار می‌روم شما به من می‌گویید دستت درد نکند!
پری گفت:
یا من مگر کلاس کنکور می‌روم کسی به من می‌گوید دستت درد نکند!؟ این وظیفه من است!
ناهیدخانم با فریادی گوش‌خراش گفت:
شما زبان من را نمی‌فهمید!
عزیزخانم گفت:
یکدفعه بگو بچه‌ها زبان نفهمند دیگر!
اینجا بود که ناهیدخانم داد زد:
عزیزخانم شما که خودتان زن خانه بودید و من را می‌فهمید چرا!؟
این‌جای قضیه دیگر حسابی هوا پس شده بود! ناهیدخانم گفت:
عجب وضعی شد ها! حالا عزیزخانم شما چیزی بهشان بگویید.
یکی نمی‌خواهد یک حرفی بهشان بزند.
آقااردشیر گفت:
من اسم دارم یکی نیستم!
پری گفت:
بس کنید دیگر این حرف‌ها را! شاید منظور مامان از همه این حرف‌ها، تنها کار کردنشان است.
آقااردشیر رو به پری کرد و گفت:
تو منظور مادرت را می‌فهمی نه! یعنی تو مترجم او هستی!؟
رستم آخرین جرعه نوشابه را هم در لیوان ریخت و گفت:
راستی الان تیم ملی مترجم ندارد!
همه به او نگاه کردند و این همه بی‌خیالی او!
همه به رستم نگاه می‌کردند که بوی سوخته جوجه‌ها به همراه دودشان از بالکن آمد که آقااردشیرگفت:
جوجه‌ها کباب شدند!
ناهیدخانم ضمن دویدن سمت بالکن گفت:
یکدفعه بگویید من غذا پختن بلد نیستم ولی خوب بلدم دل شما را کباب کنم!
همه با هم آخی گفتند و رستم ضمن رفتن به سمت تلویزیون که در حال پخش برفک بود به آقااردشیرگفت:
خسته نباشی! زدی تلویزیون را خراب کردی!
همه با او نگاه کردند و آقااردشیرگفت:
منظورت از خسته نباشید چه بود رستم!!
سال پنجاهم.شماره2486