«چه کسی بود صدا زد بنجی؟»، یک داستان بلند طنز با چند شخصیت محدود است. «محمدرضا گودرزی»، در داستان خود، مردی را به تصویر کشیده که در سیستم جهان مدرنیته، بهدنبال معنا و معنویت میگردد. اما دنیای بیرون، استحاله شده و مفاهیمی همچون تعهد، وفاداری، صداقت و کار درست، دستخوش تغییر شدهاند. همه چیز در جامعهی سرمایهداری، نسبی است و دیگر خبری از مردانگی و فتوت نیست. تعطیلات مدارس شروع شده و محمد که دبیر ادبیات است، با پیام مؤسسهای مواجه میشود که ادعای امور ماورایی میکنند و مراحل کسب عرفان و معنویت را آموزش میدهند. او هم تصمیم میگیرد که خود را امتحان کند. اما میداند که همسرش مخالفت خواهد کرد. پس سعی میکند پنهانی، مراقبه انجام دهد. اما هیچ چیز درست پیش نمیرود و همه چیز بیشتر شبیه یک نمایش خندهدار میشود. نویسنده از ادبیات کهن، که غنی و بزرگ اندیش است، در مقابل ادبیات مدرن که مظهر آن، رمان سیال ذهن، خشم و هیاهوست، استفاده میکند تا مضمون خود را بهتر بیان کند؛ و بهنوعی کسی را که بهدنبال عرفانهای کاذب میرود، بنجی (شخصیت رمان خشم و هیاهو) خطاب میکند. خواندن این داستان برای مخاطبانی که به فلسفه و شعر علاقه دارند، بسیار لذتبخش خواهد بود، در عین اینکه دعوتی است به اندیشیدن.
طوفان دیگری در راه است سید مهدی شجاعی
«کتاب طوفان دیگری در راه است»، نوشتهای است از «سیدمهدی شجاعی» در ده فصل و دویست و هفتاد و نه صفحه که توسط «انتشارات نیستان» به چاپ رسیده است. کتاب دربارهی پسر جوانی به نام کمال است که در خانواده کامی صدایش میزنند و پسر یکی از متنفذین دربار است و همچنین خانمی به نام زینت موسوی که داستان کتاب، ارتباط میان این دو و تحولات روحی ناشی از این ارتباط را به تصویر میکشد. کمال پسر نوجوانی است که یک روز، زینت او را به هنگام آوازهخوانی و رقاصی در یکی از مجالس عروسی تهران میبیند و در یک آن، در برق و عمق چشمانش چیزی در مییابد که باعث میشود او را که مورد خشم مدعوین بهعلت حضور بیدعوتش شده و او را دیوانه میخوانند و پدرش، هوشنگ امینی نیز از او بیزار است، بردارد و ببرد و زیر پر و بال خود بگیرد و خود نیز از رقاصی و آوازهخوانی دست بردارد و چنان دچار سیر و سلوک عارفانه شود که انگار نه انگار آن آدم قبلی بوده است و راه را اشتباه طی کرده است. از فصل هشتم تا فصل نهم و در میان این دو فصل، کتاب حالت نامهنگاری به خود میگیرد زیرا زینت نامههای ردوبدل شده میان خودش و کمال را به پدر کمال میدهد تا او که حدود پانزده سال از پسرش بیخبر بوده، آرامآرام ماجرا دستگیرش شود و سرنخهایی از زندگی پسرش به دست آورد و بار جدایی از کمال را راحتتر به دوش بکشد. گوشههایی از زندگی پدر کمال که حالا به حاجامین، معروف است و زینت و خدمتکار با خدایش که کمال او را مازی جون نامیده است و برادران بزرگترش و مادر ستمدیدهی کمال نیز در داستان روایت میشود. مراحل تحولات عمیق روحی و تغییراتی که انسان را از فرش به عرش کبریایی میرسانند، در این کتاب به خوبی نگاشته شده و سیدمهدی شجاعی با قلم شیوای خود به زیبایی از پس آن برآمده است، یک بار خواندنش برای آدمها و دلهای زنگارزده، خالی از لطف نیست.