لحظه‌های عمر را غافل مشو از رفیق مهربانی چون کتاب

کتاب «جنگ پر ملات»، اثری است طنز و خواندنی برای ردۀ سنی نوجوانان که در صد و ده صفحه توسط انتشارات جمکران به چاپ رسیده است و داستان پسر بچه‌ای را روایت می‌کند که از کودکی به دنبال مشهورشدن بوده و با شروع جنگ تحمیلی هم به جبهه‌های جنگ می‌رود، اما برای معروف‌شدن و عکس های یادگاری گرفتن و افتادن اسمش بر سر زبان‌ها. او که در میدان جنگ، به بهانۀ تک فرزندبودن با داشتن ده برادر و خواهر دیگر! و علاقۀ زیاد مادرش به او، جلوتر نمی‌رود حالا به حسین ملات معروف‌شده است. چون حسین پاینده قبل از شروع جنگ، در قم بنایی می کرده است. خاطرات حضور او در جبهه و قبل از آن، خواندنی و جذاب است و تاریخ جنگ تحمیلی را به دو بخش تقسیم کرده است: سال‌های قبل از حضور حسین ملات در جبهه‌ها و سال‌های حضور حسین ملات در جبهه‌ها. 
برشی‌از‌کتاب:
‌توی جبهه بیشتر وقت‌ها قبل از اذان، بلندگوها صدای قرآن خواندن عبدالباسط را پخش می کردند. حسین ملات به دلایل شخصی، دل خوشی از آقای عبدالباسط نداشت ولی این چیزی از ارزش‌های عبدالباسط کم نمی کرد. یکی از روزها دلش را زد به دریا رفت واحد تبلیغات و با ناراحتی پرسید: «برادرها، چرا صدای عبدالباسط رو پخش می کنید از بلندگوی  لشکر؟ صدای من به این خوبی! اجازه بدید من قرآن بخونم، اگر خوب شد قبل از اذان صدای من رو پخش کنید.» برادرها حوصله ی چک و چانه زدن با حسین را نداشتند و درجا پیشنهادش را قبول کردند. ‌

با موافقت همه، حسین ایستاد و شروع کرد به خواندن طرح: برادران ارتش و سپاه! شب عملیات، غذای سرخ کردنی نیارید برای رزمنده‌ها. اگر بچه ها غذای سرخ کردنی بخورند، گلوشون چرب می‌شه، شب عملیات سرفه می‌کنند و عملیات لو میره! لطفاً غذایی بدید که سرفه نکنند. پیشنهاد من سوپ و تخم مرغ آب هست...»

«فصل شیدایی لیلاها»، نام اثری است که به روایت از هفت تن از کسانی می پردازد که هر کدام در روند صحنۀ عاشورا نقش‌داشته اند. زهیر بن قین بجلی، شبث بن ربعی، عمرو بن قرظه ی انصاری، حر بن یزید ریاحی، ضحاک بن عبدالله، عبیدالله بن حر جعفی و نویسنده.
زهیر که از کودکی به امام حسین علیه السلام علاقه‌مند بوده و پیامبر بشارت بودن با او را به زهیر می دهد و او نیز تا دم آخر دست از حسین نمی کشد و بشارت بهشت را از چشمان حسین می خواند.
شبث بن ربعی که از نامه نویسندگان به امام بوده و باغ‌ها را آباد و سرسبز و نهرها را جاری و روان دانسته، اما در نهایت و در پس پردۀ نفاق، ذات کثیف، وحشی و طماع خود را نشان می دهد.
عمرو که از فرزندان قرظۀ انصاری بوده و برادرش علی، در سپاه دشمن. عمرو در نوجوانی به علی دشنام می داده اما با عنایت امیرالمؤمنین، به راه مستقیم بر می گردد. حر نیز داستانی عجیب دارد که همه می‌دانند و به حق حر نامیده شده و علاقه‌اش  به مادر امام حسین (علیه‌السلام) او را سعادتمند، آزاد و آزاده کرده است.

ضحاک بن عبدالله نیز فردی است که به سیاه رویی دچار شد چرا که همراهی امام را مشروط بر زمانی کرده بود که فایده داشته باشد و پس از آن جان خود را بردارد واز میدان بگریزد. عبیدالله نیز همان سرگشتۀ حیرانی است که مردد بین رفتن و ماندن در مسیر حق و باطل است و در نهایت نیز پیشنهاد پیشکش اسب و شمشیر به امام می دهد غافل از اینکه امام  سعادت خودش را می‌خواهد و نیازی به شمشیر و اسب و مال او ندارد. نویسنده نیز که به عنوان یک راوی دور به زوایای این حادثۀ عظیم می‌نگرد در پایان، کتاب را به سمت ظهور و آمدن منتقم کرار پیش می‌برد. این کتاب در صد و چهل و سه صفحه و توسط انتشارات «نیستان» به چاپ رسیده است.

سال شصت و یکم ـ شماره 2943