جان باختن نیویورکیها روی سقف قطارهای مترو!
یکی از نگرانیها و شکایات مطرحشده در آمریکا، افزایش پدیده خطرناک «سِرفینگ مترو» است؛ نوجوانانی که تحت تأثیر ویدیوهای وایرال برای جلب توجه در شبکههای اجتماعی، روی سقف قطارهای مترو سوار میشوند. طبق آمار پلیس نیویورک، از سال ۲۰۲۳ تاکنون دستکم ۱۶ نوجوان در این حوادث جان خود را از دست دادهاند.
نکات کلیدی این شکایت:
* شرکتها متهم شدهاند که پلتفرمهای خود را بهگونهای طراحی کردهاند که نوجوانان را به استفادهی مداوم و افراطی ترغیب میکند، بدون اینکه اقدامات مؤثری برای محافظت از کاربران جوان انجام دهند.
* این رفتارها منجر به افزایش اضطراب، افسردگی، بیخوابی، غیبت از مدرسه و رفتارهای پرخطر در میان نوجوانان شده.
معلمان و کارکنان مدارس نیز دچار فرسودگی روانی شدهاند، زیرا مجبورند با بحرانهای روانی دانشآموزان ناشی از استفاده افراطی از شبکههای اجتماعی مقابله کنند.
شهرداری نیویورک خواستار دریافت خسارت مالی برای هزینههایی است که صرف مقابله با این بحران شده، و همچنین خواهان تغییر در الگوریتمها و طراحی این پلتفرمهاست تا از آسیبهای بیشتر جلوگیری شود.
یاد این افتادم که عزا چه عزایی که مرده شوی هم گریه میکند!
جرأت داشته باش و تذکر بده
توی اتاق معاینه در یکی از بیمارستانهای دالاس این جمله جالب توجه بود:
It’s OK to ask for proper hand hygiene; it’s everyone’s responsibility
اشکالی نداره درخواست رعایت بهداشت صحیح دستها را داشته باشید؛ این مسئولیت همه است.
این یه پیام فرهنگی و آموزشیه ـ میخواد به بیماران و همراهان اجازه و جرأت بده؛ که اگر دیدن کادر درمان (پزشک، پرستار، یا هر کسی) قبل از معاینه دستهاش رو ضدعفونی نکرده، یادآوری کنن یا مؤدبانه بگن:
Excuse me, could you please sanitize your hands?
ببخشبد، ممکنه لطفاً دستهاتون رو ضدعفونی کنید؟
پس معنی ضمنی جمله اینه:
«یادآوری رعایت بهداشت دستها به پزشک یا پرستار بیادبی نیست ـ این حق شما و وظیفهی همه است».
آرشیو کیسههای کاغذ در آلمان
روند قراردادهای سختی را که قبلاً گفتم، برای موقعی که خونه اجاره میکنید برای آب و برق و... هم باید ببندین. یعنی باز چند تا شرکت مختلف وجود داره که شما میتونید باهاشون برای برق، آب و... خونه قرارداد ببندین به انتخاب خودتون البته دیگه دو ساله نیست فقط وقتی خونه رو تخلیه کردین باید مسلماً بهشون اطلاع بدین.
یک سال و نیم پیش که ما از خونه قبلی اومدیم خونه و شهر جدید با شرکت آب و برق مربوطهی قبلی کتبی مکاتبه کردیم و اطلاع دادیم، اما بعد یک سال یک قبض چند هزار یورویی برامون فرستادن از مصرف اون خونه! اما به اسم شوهرم.
کلی از ما وقت برد و زحمت داشت مکاتبات مجدد باهاشون و اثبات اینکه ما همهی اینها رو قبلاً انجام دادیم که به لطف خدا و نگهداری مدارک قبلی انجام شد.
قراردادمون اونجا دو اسمه بود. یعنی هم به اسم من هم به اسم دکتر ارنست!
چند روز پیش، اما یک نامه از وکیل اومد به اسم من. نامه که نه، یه قبض چند هزار یورویی، که یا سریع پرداخت کنید با این استرس که شرکت وکیل گرفته و شکایت کرده یا طی دوهفته فرصت دارید اعتراض بزنید!
و ما در آخرین روزهای این مهلت تازه رسیدیم بررسی کنیم و ببینیمای امان این همون قبض خونه قبلی هست که حالا به اسم من فرستادن؛ و خب اعتراض زدیم مسلماً!
حالا اگر شما به هر دلیلی تو اون دو هفته نرسین، مریض باشین، درگیر کاری باشین، مهمون داشته باشین یا هرچی و اعتراض نزنید دیگه به پرداخت اون پول محکومید.
من بهش میگم دزدی قانونی!
نمیدونم دلیل و منطقش چی بوده که دوباره قبض فرستادن به اسم من ولی خب واقعیت اینه که تیریه در تاریکی دیگه هر چقدر پول بتونن بگیرن یه درصدی گیر شرکت بیمه میاد.
بالأخره برای صد نفر بفرستن ممکنه چند نفر نتونن در زمان مقرر اعتراض بزنن. اتفاقی که دقیقاً دو سال پیش برای ما افتاد و ما نرسیدیم تو اون دو هفته اعتراض بزنیم، چون من بهشدت بیمار بودم و دکتر ارنست نبودن و در نهایت چند هزار یورو جریمه کاملاً ناحق پرداخت کردیم!
برای همین قوانین ما کلی مدرک داریم که مثلاً مربوط به ۱۰ یا ۱۵ سال پیشه!
یه اتاق کاغذ، نامه و مدرک داریم!
البته برای ما بهواسطهی نوع شغل و تحصیلمون کمی بیشتر از مردم عادیه! ولی مدارک این چنینی؛ و شما سالها باید نگه دارین.
قبلاً هم گفتم خیلی آلمانیها رسید خرید از سوپرمارکت رو هم نگه میدارن تا چند وقت. یا کفش که بخری مثلاً، چون دو سال گارانتی داره خیلیها نگه میدارن که اگر مشکلی پیش اومد بتونن برن پیگیری کنن. تازه ما دیگه از اینا صرف نظر کردیم.
پس معنی ضمنی جمله اینه:
«یادآوری رعایت بهداشت دستها به پزشک یا پرستار بیادبی نیست ـ این حق شما و وظیفهی همه است».
