اجرت

حسنی احمدی

غروب شده بود و علی بن موسی و یکی از یارانش که برای کاری از منزل خارج شده بودند از هم جدا نشده بودند که علی بن موسی رو به سلیمان کرد و گفت: «امشب را به منزل ما بیا تا در کنار هم باشیم» سلیمان خوشحال از این دعوت، پذیرفت و به همراه هم به راه افتادند.

علی بن موسی که وارد خانه شد، غلامان را در حال گل کاری دید، خسته نباشیدی گفت و به آن‌ها لبخند زد که ناگهان چشمش به غریبه‌ای افتاد که مشغول گل کاری بود. از یکی از غلامان پرسید: «این مرد کیست؟» غلام گفت: «این مرد را امروز اجیر کرده‌ایم تا به ما کمک کند.»

علی بن موسی گفت: «بسیار خوب، چقدر برایش مزد تعیین کردیده‌اید؟» غلام گفت: «یک چیزی خواهیم داد و او را راضی خواهیم کرد.»

علامت نارضایتی و ناراحتی در چهره فرزند حبیبم می‌نشیند و چهره‌اش برافروخته می‌شود. سلیمان جلو می‌آید و می‌گوید: «چرا خودتان را ناراحت می کنید؟»

علی بن موسی با ناراحتی می‌گوید: «من مکرر دستور داده‌ام که تا کاری را طی نکنید و مزد آن را تعیین نکنید هرگز کسی را به کار نگیرید.

...