شهیدان زنده‌اند

سیده ریحانه محتشمی

این آیه قرآن را همه ما بسیار شنیده‌ایم که: «ای پیامبر هرگز گمان مبر آن‌هایی که در راه خدا کشته شده‌اند مرده اند بلکه آنها زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند». (سوره آل عمران آیه 169). ولی گاهی در بحبوحه زندگی مادی این آیه برای ما به فراموشی سپرده می‌شود. در حالی که به واقع شهدا زنده‌اند و در حیات طیبه بهشتی خویش نظاره‌گر ما زمینیان هستند . زمانی‌که مشکلات زندگی عرصه را بر ما و جامعه تنگ می‌کند با کمک و یاری خویش دشواری‌ها را برطرف کرده و بار دیگر زنده بودن خویش را به رخ ما زمینیان می‌کشند. تجربه همراهی و یاری شهدا پس از شهادت ماجرایی است واقعی که بسیاری آن را تجربه کرده‌اند و لذت و شیرینی آن را همیشه به همراه دارند. خواندن داستان‌هایی از این نوع تجربه برای هر فرد معتقد به فرهنگ جهاد و شهادت جذاب و شیرین است. زیرا یادآور زنده بودن شهیدان است. شهیدانی که نه تنها حیات مادی آن‌ها و مرگشان با برکت است بلکه پس از شهادت در حیات طیبه معنوی خویش جود و احسان خود را بر اهل زمین جاری می‌سازند.

بخش‌هایی از کتاب

همسر شهید علیرضا نظری لاری نقل می‌کرد: چند سال از شهادت همسرم گذشت. من و دختر کوچکم زینب با هم زندگی می‌کردیم. روزی برای خرید از خانه بیرون رفتم. ترسیدم زینب را توی خانه تنها بگذارم دختر بچه‌های کم سن و سالش توی کوچه مشغول بازی بودند. گفتم: باش و با بچه‌ها بازی کن. اما دلشوره داشتم.

رفتم خرید و برگشتم. دیدم بچه‌ها دویدند سمت من و گفتند: شیشه دست زینب را پاره کرد و... رنگ از چهره‌ام پرید. شیشه دست زینب را پاره می‌کند و زینب خون را که می‌بیند جیغ می‌کشد. زن همسایه با صدای گریه زینب به کوچه می‌آید. زینب را بغل می‌کند و به طرف خانه ما می‌دود.

...