بهلول آنچه پول از مخارجش زیاد میآمد در گوشه خرابهای زیر خاک پنهان میکرد. زمانی مقدار پولهایش به سیصد درهم رسید. یک روز ده درهم زیاد داشت به طرف خرابه رفت تا آن پول را نیز ضمیمه سیصد درهم کند.
مرد کاسبی در همسایگی آن خرابه از جریان آگاه شد. همین که بهلول کار خود را کرد و از خرابه دور شد آن مرد وارد شده پولهای او را از زیر خاک بیرون آورد. مرتبه دیگر که بهلول میخواست سرکشی از پولهای خود بکند وقتی که خاک را کنار کرد اثری از آن ندید. فهمید کار همان کاسب همسایه است زیرا داخل شدن او را به جز او کسی ندیده.
بهلول پیش آن مرد آمده اظهار داشت برادر، من خواهش و زحمتی به شما دارم، میخواهم پولهایی که در مکانهای مختلف پنهان کردهام جمع زده و نتیجه را برایم بگویید. نظرم این است که تمام آنها را از مکانهای متفرق بردارم و در جایی که سیصد و ده درهم پنهان نمودهام جمع نمایم، زیرا آن محل محفوظتر از جاهای دیگر است. کاسب بسیار خوشحال شده اظهار موافقت کرد. بهلول شروع به شمردن نمود یک یک از پولها را با نام محل و مقدار میگفت تا مجموع درهمها به هزار رسید. در این موقع از جا برخاسته از او خداحافظی کرد و دور شد. مرد کاسب پیش خود چنان فکر نمود که اگر سیصد و ده درهم را به محل خود برگرداند ممکن است بتواند سه هزار درهم را که در آنجا جمع خواهد شد به دست آورد.
....