24 تیر 20 شوال 179 هجری قمری
دستگیری امام کاظم‌علیه‌السلام به دستور هارون
عاطفه میرافضل
هارون یکی از خلفای ستمگر عباسی و همدوره با امام موسیبنجعفرعلیهالسلام، از بیم محبوبیت و نفوذ امام، کسانی را در مدینه بر حضرت گماشته بود تا از آنچه در گوشه و کنار خانه امامعلیهالسلام می‌گذرد، وی را آگاه کنند. او از محبوبیت بسیار و معنویت نافذ امامعلیهالسلام سخت بیمناک بود. نفوذ معنوی امام موسیعلیهالسلام در دستگاه حاکم بهحدی بود که کسانی مانند علی بن یقطین صدراعظم دولت عباسی، از دوستداران حضرت موسیبنجعفرعلیهالسلام بودند و به دستورات حضرت عمل می‌کردند. سرانجام بدگوییهایی که اطرافیان از امام کاظم‌علیه‌السلام کردند در وجود هارون کارگر افتاد. وی در سفری نیز که در سال ۱۷۹قمری به حج رفت، بیش از پیش به عظمت معنوی امامعلیهالسلام و احترام خاصی که مردم برای امام موسیالکاظمعلیهالسلام قائل بودند، پی برد. هارون سخت از این جهت، نگران شد. وقتی به مدینه آمد و قبر منور پیامبر اکرمصلیاللهعلیهوآله را زیارت کرد، تصمیم بر جلب و دستگیری امام یعنی فرزند پیامبرصلیاللهعلیهوآله گرفت. وقتی قرار شد آن حضرت را از مدینه به بصره آورند، دستور داد چند کجاوه به کجاوه امام ببندند و بعضی را نابهنگام و از راههای دیگر ببرند، تا مردم ندانند که امامعلیهالسلام را به کجا و با چه کسانی بردند، تا یأس بر مردمان چیره شود و به نبودن رهبر حقیقی خویش خو گیرند و سر به شورش و بلوا برندارند و از تبعیدگاه امامعلیهالسلام بی‌خبر بمانند. هارون، امام موسی کاظم‌علیه‌السلام را ـ با چنین احتیاط‌ها و مراقبتهایی ـ از مدینه تبعید کرد و چندین سال امام از این زندان به آن زندان انتقال می‌یافت. شگفت آنکه، هارون با توجه به شخصیت والای موسیبنجعفرعلیهالسلام پس از درگذشت و شهادت امام نیز اصرار داشت تا مردم این خلاف حقیقت را بپذیرند که حضرت موسیبنجعفرعلیهالسلام مسموم نشده بلکه به مرگ طبیعی از دنیا رفته است.
...