راضیه قاسم زاده

از همان روزهایی که آمریکایی ‌ها به بهانه نجات مردم عراق از دست حکومت بعث و برقراری عدالت به سوی این کشور سرازیر شدند، خبرهای بسیاری از دل این کشور بیرون تپید. خبرهایی که هم تلخ بودند و هم شیرین. اما خبرها بیشتر تلخ و گس بودند تا شیرین. تلخی کشتار مردم بی گناه، تعارض به حرم ائمه و... . در میان همه این خبرها، بیشترین و تلخ‌ترین خبر برای زندان‌های مخوف آمریکایی در عراق بود که شرافت انسانی را برای چند عکس یادگاری توسط سربازان آمریکایی لگد مال می‌کرد. از آن زمان تاکنون آثار فراوانی در قالب‌های مختلف از کتاب و مستند گرفته تا گزارش منتشر شدند. اما یکی از جدیدترین روایت‌های منتشر شده از آن روزها به قلم یکی از ایرانیان اسیر در زندان‌‌های آمریکایی‌ها در عراق منتشر شده است. این کتاب روایتی دسته اول از وضعیت زندانیان در زندان‌های آمریکایی است که سعید ابوطالب، مستند ساز ایرانی آن را به تصویر می‌کشد. نویسنده تلاش دارد که با نگاهی متفاوت و جزئی‌نگرانه فضای زندان، زندانیان و زندان‌بان را ترسیم می‌کند. «هی یو» در قالب خاطرات نوشته شده و نویسنده مخاطب را از همان صفحه اول کتاب داخل گود زندان در میان آدم‌هایی که نام و نشانشان را با «نامبر»های مختلف عوض کرده‌اند می‌اندازد. ابوطالب اولین صفحات کتابش را از چادری شروع می‌کند که زندانیان مطار صدام در آن گرد آمده‌اند. عبارات به کار رفته به خوبی فضای درون چادر را به مخاطب می‌رساند؛ به طوری که به خوبی بوی عرق و تعفن را احساس می‌کند و با خود فکر می‌کند چند آدم در این چادر به جرم «هیچ» دستگیر شده‌اند؟

...