هر واقعیتی شنیدنی نیست!

معصومه پاکروان

صندلی هم صندلی‌های قدیم. نه اینکه من چون خودم صندلی هستم این را می‌گویم نه! صندلی‌های الان یا خیلی چینی هستند یا مینی... همه می‌دانند که هر چیزی قدیمی‌اش خوب است... تعریف از خود نباشد من به واسطه عمر و تجربه‌ام خاطرات زیادی از عروسی و عزا دارم! من همان صندلی هستم که ناصرالدین‌شاه روی آن ترور شد. همان صندلی که امپراتوری اتریش در جنگ جهانی اول وقتی شکست خورد به آن لگد زد... من به واسطه حضورم در مدرسه و دانشگاه و آرایشگاه و بیمارستان و تیمارستان و اداره و بانک و... خاطره و سابقه دارم...

اصلا امان از دست این بچه‌های امروزی که آدم نمی‌داند از دستشان چه بکند! چند سالی بود که من در خانه مامان پری زندگی می‌کردم. یعنی کنج خانه 60 متری مامان پری خاک می‌خوردم و یک کتاب مهارت فرزندپروری هم همیشه کنار دست من بود که مخصوص زمان‌های پر از بلاتکلیفی مامان‌پری بود که نمی‌دانست با سه فرزند قد و نیم‌قدش باید چطور برخورد کند. البته انگار که او هر چقدر کتاب مهارت و آموزش فرزندپروری می‌خواند باز هم از سه فرزند نیم‌وجبی و شیطانش عقب بود! یک جورهایی واقعا من هم که یک صندلی هستم حس می‌کردم که بچه‌های امروز کلا با بچه‌های همه دوره‌های تاریخ فرق می‌کنند! و هرچقدر هم انکار کنی فایده‌ای ندارد!مامان‌پری هر وقت می‌نشست و با آنها هم صحبت می‌شد یک جورهایی احساس گرگفتگی می‌کرد و دلش می‌خواست هوای تازه تنفس کند! شاید لازم نباشد که خیلی به بچه‌ها یاد بدهیم که بهتر است در زندگی واقع بین باشند! یعنی گاهی لازم است به آن‌ها اجازه بدهیم که در خیالات خودشان غرق باشند و دست از سر بزرگ ترهایش بردارند. این را من به صندلی‌های مسن هم گفته‌ام و تأکید کرده‌ام که به صندلی‌های کوچک و جوان خیلی گیر ندهند!

...