
خوان
کرم
سید
هاشم وفایی
دردا
که ماه رحمت حق باز هم گذشت
با
آن که لحظه لحظه او مغتنم گذشت
درهای
مغفرت به روی ما گشوده بود
مهمانی
خدا به وسعت جود و کرم گذشت
شبهای
قدر او چقدر باشکوه بود
ساعات
غرق عفو گنه دم به دم گذشت
بر
خرمن گناه من آتش کشید دوست
با
آن که دید معصیتم از رقم گذشت
دست
مرا گرفت خدا و نجات داد
وقتی
ز پا فتادم و آب از سرم گذشت
ای
دل بهوش باش پس از ماه مغفرت
ماهی
که میزدند گنه را قلم گذشت
هر
کس نبُرد بهره از این چشمه زلال
باور
کنید زندگیش در عدم گذشت
در
عیدفطر خوان کرم چیده میشود
گر
ماه رحمت و کرم ذوالکرم گذشت
یا
رب به وصل دوست سروری به ما ببخش
این
روزهای هجر که با درد و غم گذشت
همسایه
رضاست «وفایی» و میسرود
اوقات
خوب ما همه در این حرم گذشت