اثر سوم: قرار رفتن تحت سرپرستی خداوند متعال
اثر سوم محبت در راه خدا این است که به واسطه آن، خداوند انسان را تحت سرپرستی خود قرار می‌دهد. اگر کسی بی‌سرپرست باشد، تربیت نخواهد شد و در زندگیِ خود با افتادن در چاه و چاله‌های فراوان، گرفتار خواهد شد ولی اگر سرپرست داشته باشد، آرامش خواهد یافت؛ چرا که او را تکیه‌گاه خوبی برای خود می‌یابد. بنابراین اثر دیگر دوستی در راه خدا، پذیرش ولایت الهی است.
البته ولایت الهی که در برخی از روایات ما به آن اشاره شده است، به دو معنا است. معنای اول آن «محب ت» و «دوستی» است و معنای دیگر آن هم «سرپرستی» است. بر این اساس اگر رفاقت انسان با دیگران بر محور خداوند متعال باشد، این مطلب سبب جلب محبت الهی شده و انسان محبوب خداوند می‌گردد و آن‌گاه خداوند نیز سرپرستی او را به عهده می‌گیرد. ما از این مطلب به «ولایة‌الله» و یا «ولایت الهی» تعبیر می‌کنیم.
امام حسن عسکریعلیه‌السلام در این زمینه از آباء گرامی خود و آن‌ها نیز از رسول خداصلی‌الله‌علیه‌وآله نقل کرده‌اند:
«قَالَ رَسُولُ اللهِ لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ يَا عَبْدَ اللهِ أَحِب فِي اللهِ وَ أَبْغِضْ فِي اللهِ وَ وَالِ فِي اللهِ وَ عَادِ فِي اللهِ فَإِنهُ لَا تَنَالُ وَلَايَةَ اللهِ إِل ا بِذَلِكَ»؛1 روزی پیامبر خدا به یکی از اصحاب خود فرمودند: ای بنده خدا! تو به ولایت الهی دسترسی پیدا نمی‌کنی، مگر زمانی‌که برای خدا دوست بداری و برای خدا دشمن بداری!
....