نامه‌ای از افغانستان

م.سرایی‌فر

صبح خیلی زود، دو تن از مسئولین فضای سبز شهرداری برای رسیدگی به موضوع «قریش»، توی پارک آمده اند. یکی از کارگران فضای سبز ـ پسر جوان سرخ رویی است ـ یک نامه توی دستش است. نامه برای «قریش» است. مسئول پارک با چشم‌های وق زده نگاهش به پاکت مانده. انگار حالت تهوع دارد. دلش نمی‌خواهد پاکت را بگیرد. مسئول شهرداری نفس عمیقی می‌کشد و می‌گوید: بده ش به من ببینم. پسر جوان نامه را به او می‌دهد. مسئول شهرداری، سر تکان می‌دهد. توی فکر است. پاکت را چند بار به کف دستش می‌زند و بعد باز می‌کند:

«سلام بابا . امیدوارم جور باشی 1. امیدوارم در ایران آسوده باشی. امدوارم جایت خوب و راحت باشد. امدوارم خبرمرگ کسی را به تو ندهند. اگر بگویم که به ما خوش مگذرد، یا هچ غمی‌ نداریم، یا بگویم جای تو در خانه خالی است، چه سودی دارد؟ ما بسیار دق آورده‌ایم2. تو خودت همه چیز را مدانی. امروز اوضای ما، یعنی من و ناصیر، از دفه قبل هم بدتر شده است. امروز جای تو در خانه واقعن خالی است چون من و ناصیر سه شب است که چند سرک3 دورتر از خانه مخابیم. ما را ببخش. گوفته بودی که مادرمان را هچ وق تنها گزاشته نکنیم. مگر4 مادر اعلان سه روز است که با عمه ساره رفته است. از او بی‌خبر می‌باشیم. عمه ساره بلخره به خانه پس آمد5. نماز دیگر6 بود که به خانه آمد. نامزدش مخاست او را آتش بزند. مگفت که او دیگر پاکیزه نمی باشد. کاکاها7 بیرونش کردند. مگر آنقدر عمه ساره رالت و کوب کردند8 که داشت میمرد. مادرم پیش روی کاکاها ایستادن نتوانست. او را هم لت و کوب کردند. مگر عمه که گناه نداشت. او مخاست در شفاخانه9 کارکند برای مدد معاش10 اهل خانه. در راه گرفته بودندش. کاکاها مگفتند کار روستایی‌های خودمان است.

...

1ـ امیدوارم خوب باشی

2ـ دلتنگ شده‌ایم

3ـ خیابان

4ـ ولی، اما

5ـ برگشت

6ـ مغرب

7ـ عمو

8ـ کتک زدند

9ـ بیمارستان

10ـ کمک خرج

...