ماجرای شب عید فطر.

مریم جهانگیری زرگانی

دو پسر نوجوان سر کوچه ایستاده بودند. جلوشان چند تا چهارپایه بود. روی هر کدام از چهارپایه‌ها سینی بزرگی پر از کاسه‌های شله‌زرد قرار داشت. پسرها به هر کسی که از جلوی کوچه رد می‌شد شله‌زرد تعارف می‌کردند. آن که قدش کوتاه‌تر بود گفت:

ـ آخ که امسال خیلی ماه رمضون سختی بود.

پسر قد بلندتر سر تکان داد.

ـ اوهوم... من که امتحان‌هام رو خراب کردم.

ـ مث من... آدم گشنه مگه میتونه درس بخونه.

لبخند روی لب‌های پسر قد بلند نشست.

ـ اما خوبیش اینه که ماه رمضون از تابستون اومد بیرون، نه؟

ـ هوم... چه فوتبالی بزنیم از فردا.

ـ از فردا که نه... از پس فردا!

یکدفعه پسرک قد کوتاه پرسید:

ـ به نظرت این تاکسیِ می‌ایستد واسه شله زرد یا رد میشه؟

قد بلند سر برگرداند و ته کوچه را نگاه کرد. تاکسی آرام و هلک و هلک جلو می‌آمد. با احتیاط از روی جوی‌های میان کوچه‌ها رد می‌شد. راننده‌اش را نگاه کرد. مرد میانسالی بود با موها و سبیل جوگندمی. از همان فاصله نگاه مرد را که میخ شده بود روی سینی شله‌زرد، دید. فوری گفت:

ـ می‌ایستد!

…