پری امامی
بی هیچ مقدمه به شما بگویم که هرگز نباید حس و احساس
کودک را نفی کنید. اگر احساسش را نفی کنید به مرور کودک خودش را یک نادان میدانید
که جهان را وارونه میبیند و شروع به نفی خودش میکند.
از اینجاست که قدرت تصمیمگیری را از دست میدهد
و بیاعتمادی به خود و خجالت در او شکل میگیرد..
مثلا اگر کودک از چیزی میترسد مثلا اگر کودک از
چیزی میترسد احساسش را تأیید کنید و بگویید میدانم میترسی، به او نگویید این مسأله
ترس ندارد. یا اگر به خاطر چیزی گریه میکند، نگویید بزرگ شدی. نباید گریه کنی یا به
پسربچه خود نگویید مرد که گریه نمیکند.
اگر غذایی را دوست ندارد، مجبورش نکنید بخورد برای
انجام کاری که مورد علاقهاش نیست او را مجبورش نکنید.
اجبار تنها به کودک میآموزد تسلیم تمایلات دیگران
باشه و اعتماد به خود در او شکل نمیگیرد...