
حجت الاسلام قرائتی
آفات همیشه هست، همه جا هست، برای همه هم هست، کسی نمیتواند بگوید من بیمه هستم. همه محتاجند و همه آسیبپذیرند. حتی کسانی که عبادت میکنند. تمام کسانی که خدا را فراموش میکنند، آسیبپذیرند. عبادات ما چند تا گیر دارد. از کجا این عبادت باشد؟ شاید خیال میکنی عبادت است. دعاهایی که بعد از نصف شب میخواند یا سینه میزند، توی بلندگو همسایهها را اذیت میکند.
آقا ماه رمضان ماه قرآن است. معنیش این نیست که با بلندگو قرآن بخوانی. عمهام مرده است، خدا رحمتش کند، چرا مردم را از خواب بیدار میکنی؟ خانهتکانی مستحب است. بله، مستجب است. ولی گردش به خانه همسایه نباید بنشیند.
آفت ثروت
ترس حفره است، از ترس استفاده میکنند. قرآن میفرماید: وقتی آدم میخواهد پول بدهد به فقیر یا مثلا میخواهد یک چیزی را وقف کند، پیرمرد میگوید خب ما که دخترهایم را عروس کردم، پسرها را هم داماد کردم. سن ما آنطرف شصت سال است. این همه پول میخواهی چه کنی؟ حالا وارثها میخواهند یکی، یکی ببرند. یک کار خیری بکن. لااقل آن مقداری که اسلام به من اجازه داده، ثلث مالم را با دست خودم ببینم کجا خرج میشود.
بچهها دورش مینشینند «نفاثات فیالعقد» پیری داری، کوری داری، همیشه دنیا یکجور نیست، صبر کن. «نفاثات» نمیگذارند وصیت کند. میخواهد یک خانه بخرد برای بیخانه.
میگوید چرا. بیا من و تو یک قبر بخریم در فلان مقبره امام، فلان امامزاده، برای استخوانهای پوسیده. دهها میلیون تومان میدهد و حال آنکه جوانهای فامیل خودش یک اتاق ندارند. سوءظن، حسد، تکبر، حرص، عیبهایی که ما داریم شیطان از این گودیها استفاده میکند. به کمین مینشیند. از راه ترس وسوسه میکند.
...