از دزدی به سبک انگلیسی تا کاخی افسانهای بر فراز صخرههای یمن
زنی که صورت سربازان را با ماسک ترمیم میکرد
جنگ جهانی اول امار بسیار زیادی از ویرانی و وحشت بر جای گذاشته بود. بهخصوص که بسیاری از سربازان جنگ شکل طبیعی صورتهایشان را در اثر انفجار از دست داده بودند.
جراحات صورت سربازان آنقدر شدید و گسترده بود که بسیاری از سربازان از دردهای خیالی رنج میبردند و بخشهایی از بدن و صورتشان را که دیگر وجود نداشت احساس میکردند. وضعیتی که امروزه دیسمورفی بدن نامیده میشود، رایجترین و آسیبزاترین تجربهی ذهنی بود. حتی بیمارستانهای اروپایی که چنین جراحاتی را همراه با موارد عادیتر درمان میکردند، برخی نیمکتهای محوطه را بهعنوان صندلیهای ویژه برای کسانی که ظاهری آزاردهنده داشتند رنگ میزدند تا رفاه عاطفی افراد سالم، حفظ شود. اگرچه جراحی پلاستیک نیز همراستا با این فراوانی رشد کرد و به پیشرفتهای قابل ملاحظهای رسید اما در کنار جراحی، لازم بود قسمتی از صورت که حالا جراحی شده اما هنوز به شکل طبیعی نیست توسط پروتزهای صورت پوشانده شود تا بیمار به شکل طبیعی نزدیکتر شود.
«آنا کلمن»، مجسمهساز از جمله کسانی بود که مهارت هنری خود را برای کمک به سربازان در بازپسگیری چهرهشان به کار گرفت. او ماسکهای فلزی شبیه چهرهی واقعی ساخت تا جراحات را بپوشاند و به کهنهسربازان کمک کند دوباره زندگی عادی داشته باشند.
او در سال ۱۹۱۷ کارگاه پروتز خود را در پاریس افتتاح کرد که تا حدی توسط صلیب سرخ آمریکا تأمین مالی میشد و از این طریق توانست کمک زیادی به حضور قربانیان جنگ میان جامعه بنماید.
کاخی افسانهای بر فراز صخرههای یمن
دارالحجر یا کاخ صخرهای، یک اقامتگاه تاریخی چندطبقه و کاخ سلطنتی سابق است که بر فراز یک صخرهی طبیعی در درهی وادی ظهر نزدیک صنعا؛ پایتخت یمن قرار گرفته است.
تاریخ این محوطه به دوران باستان بازمیگردد. مورخان اشاره میکنند که این کاخ بر روی ویرانههای یک بنای باستانی سبائی و حمیری ساخته شده است.
گفتنی است مطابق شواهد تاریخی ملکه سبا بر سرزمین فعلی یمن حکمرانی میکرده است.
دزدی به سبک انگلیسی
سالیان متمادی مصر و سایر کشورهای کهن، محلی برای دزدیهای دامنهدار از اشیاء گرانقدر بود.
افرادی که بهواسطهی گردشگر یا باستانشناس به آن مناطق میرفتند و اموال گرانبهای این کشورها را غارت میکردند.
در یکی از تصاویر «جيمز ديکسون» در سال 1878، در حال آماده کردن «سوزن کلئوپاترا» برای انتقال به انگلستان است. این مجسمه يکی از سمبلهای فراماسونری است که از قرن 16 به بعد در ميادين مهم شهرهای بزرگ جهان نصب شده است و به آن ابلیسک میگویند. ابليسک که نشانهای از خدای بزرگ فراماسونها را دارد نمادی است که در گذشته در مصر باستان حضور داشته و يکی از نمادهای شيطانی بوده است در اين تصوير يکی از همين ابليسکها توسط انگليسیها دزديده شده و در حال انتقال به لندن است اُبليسک درون يک استوانهی مخصوص فلزی قرار گرفت و بهوسيلهی قايق به انگلستان يدککشی شد. اين اثر زيبا و تاريخی سرانجام درسال 1878 بر روی ديوار خاکی «رودخانه تيمز» قرار داده شد.
آیا از آغاز زندگی بشر تاکنون در جهان چنین گفته شده است؟
عطار نیشابوری یکی از معدود شاعرانی است که روزهای کودکیاش با جنگ گره خورده بود و در جنگ نیز کشته شد. او در کودکی خود با حمله غزها روبرو شد و روزهای تلخی را سپری کرد. دردهایی که در روح و روان او باقی ماند و او را به درداندیشی و مرگ آگاهی رساند تا سبکی سلوکانه و عارفانه را در کنار دانش طب سنتی خود تجربه کند و شعرهایش مشحون از پختگی باشد.
عطار در حملهی مغول به خراسان، کشته شد .از مهمترین ویژگیهایی که عطار نیشابوری را نسبت به دیگر شاعران و عارفان قرن ششم متمایز میکرد، نحوهی نویسندگی و سبکی عامهپسند بود. در واقع این عامهپسند بودن باعث شد مردم بهراحتی با اشعار و آثار او ارتباط برقرار کنند.
موریس مترلینگ شاعر و فیلسوف معروف بلژیکی دربارهی عطار گفته است: «من بعضی از اشعار شعرای ایرانی را در ترجمههای فرانسوی خواندهام و بعضی از ابیات فریدالدین عطار نیشاپوری تأثیر زیادی در من کرده است» فریدالدین در یکی از اشعار خود میگوید: «خداوندا اگر چه گناهکار هستم و خود را درخور مجازات میبینم. لیکن از درگاه تو ناامید نیستم برای اینکه میدانم که اگر من در این جهان بر طبق پیروی از طبیعت خود رفتار کردهام تو در آن جهان نسبت به من بر طبق طبیعت خود رفتار خواهی نمود.»
انصاف بدهید که آیا از آغاز زندگی بشر تاکنون در جهان چیزی گفته شده است که از حیث عمق معنی بالاتر از این گفته عطار نیشاپوری باشد و به این اندازه امیدبخش باشد؟

این محفظههای تلقی بسیار عجیب و نوک تیز محافظ صورت برای در امان ماندن آرایش زنان در روزهای بارانی و برفی استفاده میشدند. زنان در دههی ۱۹۴۰ میلادی با این نقابها سعی در حفظ آرایش خود داشتند.
تصویری دیدنی و قدیمی از یک جراحی لاپاراتومی یعنی باز کردن شکم در مشهد،
در بیمارستان مسیونری سال 1922میلادی و عهد قاجار
سال شصت ویکم.شماره2969