«آمپول لاغری... بیستکیلو کاهش وزن در کمتر از یک ماه»
«خانم شما کمِ کم، بیست کیلو اضافه وزن دارید» این جمله مدتها بود که بهصورت خورهواری روی اعصابم بود و هرکسی میگفت چاقی و باید لاغر کنی، پِقی میزدم زیر گریه. از بس رژیمهای مختلف را امتحان کرده و هیچ جوابی نگرفته بودم. به قول این صفحات روانشناسی زرد اینستاگرامی هرلحظه ممکن بود دچار فروپاشی روانی بشوم و عقدههای مختلفی که از دورهی شیرخوارگی تا الان با آن دستوپنجه نرم کرده بودم دقیقاً از یک نقطهی ناشناخته بزند بیرون. درست وسط یکی از همین روزهای پاییزی که دنبال دکتر تغذیه و رژیمدرمانی بودم، یکهو چشمم افتاد به کاغذ چسبیدهشده پشت شیشهی داروخانهی محل: «آمپول لاغری... بیستکیلو کاهش وزن در کمتر از یک ماه» دودوتا چهارتا کردم و بالأخره نتوانستم در مقابل زمزمهی شیطان رجیم و فتنهی درونیام پیروز شوم؛ بنابراین شمشیر و سپر انداختم، زیپ کیفم را باز کردم و آمپول را به قیمت گزافی خریدم. داروخانهچی هم البته در وسوسهی خرید بیتقصیر نبود: «بله خانوم مطمئن باشید... هیچ ضرری نداره... حالا شما این نوبتش رو بزنید، خودتون معجزهاش رو میبینید و به بقیه هم توصیه میکنید... همینقدر بگم که خیلیها الان مشتریمون شدن»
کیسهی آمپول و پَد الکلی که دستم بود انگار دنیا را توی مشتم گرفته بودم، تصمیم گرفتم آمپول را ببرم درمانگاه تزریق کنم، بنابراین ریسک نشستن در صف طولانی تزریقات درمانگاه محله را به جانم خریدم، توی محل انتظار آدمهای مختلفی نشسته بودند، لابهلای آنها متوجه دختر جوانی شدم که رنگ به صورت نداشت و مادرش یکریز غر میزد: «چقدر بهت گفتم عقلت رو نده دست تبلیغای ماهواره... حالا خوب شد؟!... اگه کبدت از کار افتاده باشه باید چه خاکی به سرم بریزم؟» کنجکاوی امانم را برید برای همین به محض خالی شدن صندلی کناریشان، رفتم و نشستم. اصلاً نیازی به باز کردن سر حرف نبود چون تا دختر چشمش به آمپول افتاد گفت: «وای این همون سَمیه که من زدم و به این روز افتادم، خانم سر جدتون اینو تزریق نکنید. من تو ماهواره تبلیغش رو دیدم و...» از اینجا به بعد صدایش را محو میشنیدم، کیسه را دستم گرفتم و جلوی درب درمانگاه انداختمش توی سطل زباله اما سؤالی که ذهنم را یک لحظه رها نمیکرد این بود که چرا باید چاقی و لاغری که روی موج مُد پیش میرود تبدیل به یک تجارت غیررسمی بشود و از ماهواره تا داروخانهچی خیلی راحت دستی بر این آتش داشته باشند.
سال شصت و یکم.شماره2968