گریپفروت میوهای است که میتواند برای کبد مفید باشد و به تنظیم چربی و فشار خون کمک کند، اما زیادهروی در مصرف آن میتواند اثرات مضری داشته و مصرف همزمان آن با برخی داروها سبب تداخلات و اثرات سوء شود.
![]()
به گزارش بهداشتنیوز، دکتر الهام پارسا، پزشک متخصص طب سنتی و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد علوم پزشکی تهران میگوید: «گریپفروت میوهای غیربومی و مربوط به کشورهای اندونزی و مالزی است و از دیدگاه طب سنتی، افراد بهتر است ترجیحاً از میوههایی استفاده کنند که بومی منطقهی زندگیشان بوده و با اقلیم و مزاجشان سازگارتر باشد. از طرفی چون این میوه ترش مزه و مانند اغلب مرکبات، مزاج سرد و تر دارد مصرف آن برای مزاجهای بلغمی (سرد و تر) میتواند سبب سوءمزاج شود.»
میوهای با اثرات موقتی
این میوه بهدلیل پتاسیم بالایی که دارد، میتواند برای مبتلایان به پرفشاری خون مفید باشد اما اینکه این میوه جایگزین داروهای کاهندهی فشار خون شود به هیچ عنوان توصیه نمیشود و این اقدام باید تحت نظر متخصص باشد. همچنین ترکیبات مؤثرهی موجود در بافت گوشتی این میوه و نه آب آن میتواند برای کاهش چربی خون مفید باشد. البته این میوه بهطور معناداری چربی خون و الدیال بالا (کلسترول بد) را کاهش نمیدهد و نباید جایگزین داروهای کاهندهی چربی خون شود.
گریپفروت با توجه به دارا بودن ترکیبات آنتیاکسیدانی برای کبد مفید است و در منابع طب سنتی و مدرن به ان اشاراتی شده است، اما باید دانست این میوه برای کبد اثرات موقتی دارد و ممکن است در کوتاهمدت اثرات مثبتی داشته باشد اما مصرف زیاد آن در طولانیمدت بهدلیل ترشی زیاد آن میتواند اثرات مضر و معکوسی بهخصوص بر روی کبد بگذارد. همچنین مصرف این میوه با برخی داروها سبب تداخل دارویی میشود و بهخصوص بیمارانی که در حال استفاده از داروهای شیمیدرمانی هستند، باید محتاط باشند.
گریپفروت بهواسطهی ادرارآور بودن اثرات مفیدی دارد
دکتر سیدمهدی میرغضنفری، پزشک متخصص فیزیولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ارتش میگوید: «از خواص گریپفروت در طب سنتی، ادرارآور بودن آن است که مخصوصاً برای افراد گرممزاجی که وزن، چربی و فشار خون بالا یا مشکلاتی همچون سنگ کلیه، کبد چرب و غلظت خون دارند مفید است. این میوه از طریق سیستم ادراری به دفع و پاکسازی مواد زاید بدن کمک میکند و مصرف آن برای افراد مستعد ابتلا به قند خون و افرادی که دچار افزایش صفرا و جوشهای پوستی ناشی از حرارت مزاج باشند گزینهی مناسبی است. مسلماً افراد دارای مزاج سرد و رطوبتی بههیچوجه نباید از این میوه مخصوصاً در زمستان استفاده کنند، زیرا دچار سردی و رطوبت مزاج شده و ممکن است علائمی چون افت فشار، تورم مفاصل، افت حافظه و پرخوابی پیدا کنند.»
مرکبات شیرین گزینهی مناسبتری هستند
مرکبات شیرین مزاج متعادلتری دارند یعنی سردی آنها کمتر بوده و برای درصد بیشتری از افراد قابل مصرف و مفید خواهند بود. بهتر است از مرکباتی استفاده شود که هم پوست رویی میوه و هم پوست نازک داخل میوه خیلی ضخیم نباشد تا هضم و جذب آن راحتتر و نفخ و مشکلات هضمی آن کمتر باشد. مرکباتی که هسته ندارند یا هستههای ریز دارند، کیفیت بالاتری داشته و اندازهی میوه نیز بهتر است در حد میانه و رو به درشت باشد. مرکبات هر چه شیرینتر باشند و در حد کم در میانهی روز و نه در شب، به تنهایی و نه همراه با میوه یا سردی دیگر استفاده شوند، بهترند. بعد از مصرف مرکبات بهتر است از مصلحاتی که طعم شیرین یا قدری تند و تیز دارند مانند عسل، زنجبیل، خرما، نبات، پودر زیره یا آویشن استفاده شود.
سال شصتم.شماره2940