زشت و زیبا
مفته و...
اثر پروانه‌ای
آثار بسته شدن تنگه‌ی هرمز به ایتالیا نیز رسیده است. علاوه بر کمبود و گرانی بنزین قفسه‌های فروشگاه‌ها در شهرهای ایتالیا خالی مانده‌اند!
رانندگان کامیون و کشاورزان در اعتراض به قیمت هر لیتر سوخت که به ۲.۴۰ دلار رسیده، دست به اعتصاب زده‌اند و علیه سیاست‌های زیست‌محیطی اتحادیه اروپا تظاهرات می‌کنند.
کاربری نوشته است: من اهل ناپل ایتالیا هستم. دیگر در سوپرمارکت‌ها نه غذا پیدا می‌شود و نه آب؛ بنزین هم دیگر پیدا نمی‌شود. حالا کلاس‌های درس را هم به‌صورت مجازی برگزار می‌کنند. اوضاع دارد غیرقابل‌تحمل می‌شود، اما هیچ‌کس درباره‌اش حرفی نمی‌زند و از سوی هیچ‌کس هم نشانه‌ای از بهبود شرایط دیده نمی‌شود.
نویسنده و روزنامه‌نگار ایتالیایی نیز آورده است: «قفسه‌های خالی و خریدهای وحشت‌زده در ایتالیای ملونی، در حالی که اعتصاب سراسری کامیون‌داران بر سر هزینه‌های سرسام‌آور سوخت هم‌چنان شدت می‌گیرد. در ناپل و سراسر جنوب ایتالیا، بسیاری از پمپ‌بنزین‌ها کاملاً بدون سوخت مانده‌اند و سوپرمارکت‌ها، از فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگ گرفته تا بازارهای محلی، با کمبود شدید محصولات تازه، گوشت و لبنیات مواجه‌اند.»
مفته!
با ذوق و خوشحالی کاپوت رو باز کردم و پیاده شدم.
سیم رو وصل کردن و چند بار تلاش کردیم اما روشن نشد.
آقایی که سیاه‌پوست نبود گفت معلومه باطری کامل خالیه این دستگاه من هم خیلی درجه یک نیست به‌خاطر این جواب نمیده.
که اون سیاه‌پوسته به دوستش گفت برم مرسدس رو بیارم؟ به نظرت جواب میده؟ حالا من کجا پارک کرده بودم نزدیک سر چهارراه! (جاپارک قانونی بود البته) خلاصه رفت و با یک بنز جدید و شیک اومد و باطری به باطری کردیم و روشن شد بالأخره.
تشکر کردم، پرسیدم چقدر می‌شه هزینه‌اش و...؟ سیاه‌پوسته می‌گفت نه، هیچی و... که یه‌آن اون یکی خندید و گفت مفته!
خیلی تعجب کردم. گفتم چی؟
گفت: «مفته!»
به آلمانی پرسیدم: «مگر شما فارسی بلدی؟» فارسی جواب داد: «افغانم!»
تشکر کردم و رفتن!
قابل توضیح نیست چه احساس خوبی بود! چه قدر این کمک در اون موقعیت و شهر غریب برای من قوت قلب بود.
باید ماشین بخریم
نشستم تو ماشین منتظر امداد خودرو
تو دو سه ماه گذشته دفعه چندمه که ماشینم روشن نمی‌شه! باطریش باید عوض بشه و ما فرصتش رو نداریم.
البته که آفتابه خرج لحیمه در واقع خیلی قدیمی شده و باید عوض بشه...
ماشین فروختن و خریدن هم دردسرهای خیلی زیادی داره اینجا، من هم وقتش رو ندارم. دو سری قبل که ماشین خریدیم من یه مدت چنان فشرده تو سایت‌های مختلف دنبال می‌گشتم و گزینه‌ها رو با هم مقایسه می‌کردم که برای خودم یه پا کارشناس قیمت‌گذاری شده بودم. مارک و یه سری از مشخصات ماشین رو که می‌گفتن من حدود قیمت رو حدس می‌زدم...
البته که مشکل، فقط نداشتن وقت نیست. اصل ماشین خریدن به پولشه دیگه.
مخصوصاً که ما که با ۴ تا بچه احتیاج داریم ماشین ۷ صندلی بخریم.
نعمت در بیابان
امروز پسر و دخترم هر کدوم یه سر شهر کلاس داشتن!
اول پسرم رو رسوندم، بعد دخترم. باید می‌رفتم یه خرید کوچولو و یه سر فوری بیمارستان و بعد می‌رفتم پسرم رو بر می‌داشتم و بعد هم دخترم و بر می‌گشتیم خونه!
اما دخترم رو که رسوندم دیگه ماشین روشن نشد... سری قبل که این مشکل پیش اومد خودش بعد یک ساعت درست شد و... به همین دلیل این‌سری گفتم يکم صبر می‌کنم شايد درست بشه!
تاکسی اینجا خیلی گرونه و منطقی نیست برای کارهای روزمره.
امداد خودرو هم دو تا سه ساعت حداقل طول می‌کشه.
ولی هرچی صبر کردم درست نشد و دیگه نه‌تنها به خرید و بیمارستان نمی‌رسیدم که باید فوری می‌رفتم دنبال پسرم!
زنگ زدم به تاکسی همیشگی که می‌رم باهاش بیمارستان! یه راننده جدید بود احتمال می‌دادم برای شرکت خودشون نباشه چون راننده سیاه‌پوست بود! مشکل ماشین من رو می‌دونست! تو راه ازش پرسیدم: «شما احیاناً از این کابل‌ها نداری که باطری به باطری می‌کنن؟» گفت: «نه متأسفانه!»
پسرم رو برداشتیم و برگشتیم جای ماشین! حساب کردم با تاکسی. گفت امیدوارم ماشینت الان خودش روشن بشه.
رفتم سمت ماشین اما باز هم کار نکرد.
دیگه امداد خودرو درخواست دادم و نشستم به انتظار... در حالی که دلم جوش دوتا کوچولوها رو می‌زد که تو خونه با پرستار بودن. بزرگ‌ترها هم تو ماشین داشتن مشق می‌نوشتن.
هر دقیقه‌اش با سختی، نگرانی و کلافگی می‌گذشت!
از شدت اعصاب‌خوردی نشستم به سرچ کردن ماشین جدید که دیدم اووووه قیمت‌ها رو! خدایی دو سه سال پیش که ما ماشین خریدیم همه چیز خیلی ارزون‌تر بود. مگه نمی‌گن اینجا تورمش کم و تک رقمیه؟ گمونم نیم ساعتی نگذشته بود که دیدم دوتا آقای جوون اومدن سمت‌مون و دست تکون دادن!
یه سیاه‌پوست و یک نفر جدید با یک باطری ماشین و دوتا کابل تو دست‌شون. شوکه شدم و بسیار خوشحال
چهره‌ی آقایون رو نگاه نمی‌کنم برای همین نمی‌دونستم این همون راننده سیاه‌پوسته یا دوستش اما خب هر چی که بود برای من نعمتی بود در بیایون انگار!
لیبی قبل و بعد از ورود آمریکا
کاربران غیر ایرانی هم معتقدند کمک خواستن از نیروی خارجی برای اصلاح امور داخلی یک کشور جز ویرانی ندارد. اما این رو هنوز خیلی از وطن‌فروش‌ها نمی‌فهمند.
این کاربر در پیام خود آورده است:
پیش از حمله به لیبی، این کشور سریع‌ترین رشد اقتصادی را در آفریقا داشت. تحصیل رایگان بود و خدمات درمانی هم رایگان ارائه می‌شد.
15 سال پس از مداخله‌ی ناتو به رهبری آمریکا، لیبی حالا به منطقه‌ای جنگ‌زده و اردوگاهی روباز برای برده‌داری تبدیل شده.
آمریکا هرگز در هیچ جای دنیا دموکراسی را احیا نکرده است.
تصویری پربازدید و متفاوت از اعتراضات در میدان پلاس دو لا ناسیون پاریس
سال شصت و یکم.شماره2966