مادرهایی که مسیر نور را می‌دانند
مادرها از روی دست مادری که خلقتش بهانه‌ی هستی است، زندگی را درس گرفته‌اند،
نویسنده :
نفیسه زارعی
مادرها این روزها، زودتر مسیر بهشت را طی می‌کنند، انگار ریسمان اتصال آسمان به زمین این‌بار در گوشه‌ی دنجی از این سرزمین که آفتاب از آنجا زودتر طلوع می‌کند، محل این اتصال شده است و مادرها که مسیر نور را به خوبی می‌دانند از سیستانِ جان، کبوتر می‌شوند. این اتفاقی نیست، مادرهای ایران همه خوب بلدند رسم کبوتر شدن را!
آن‌ها تاریخ را فقط نخوانده بلکه زندگی کرده‌اند برای همین است که تروریست‌ها در هر لباسی که باشند می‌فهمند که باید آن‌ها را خاموش کنند، مادرهای شیعه جنس‌شان با همه‌ی مادرهای عالم فرق دارد، آن‌ها جان‌فدا بودن را از تندترین پیچ تاریخ ادراک کرده‌اند، از همان‌جایی که حکایت مغموم در و پهلوی شکسته و ترور در خانه‌ای در کوچه‌ی بنی‌هاشم آغاز شد و رد خون ریخته شده در آستانه‌ی آن در، مبتلور شده در وجود تمام مادرهای شیعه...
تاریخ رسمَش بر تکرار است و نمی‌شود از این سنت به این سادگی‌ها رها شد و تروریست در همه‌ی تاریخ فقط اسمش عوض می‌شود و یک روز در پوستین شورای منحوس سقیفه، روز دیگر بنی‌امیه و دیگر روز داعش و جیش‌الظلم و... فرو می‌رود. آن‌وقت است با این مقیاس هرجا حق را دید می‌خواهد شعاعش را خاموش کند، چه درب خانه‌ی مولا باشد و چه خیابان‌ها و جاده‌های سیستان و بلوچستان. وقتی پای شیعه وسط می‌آید و زن در قامت خلیفة‍‌الله در زمین قدم می‌زند و از هر قدمش اصحاب شیطان به لرزه می‌افتد، این بزرگ‌ترین راز تاریخ است، رازی که از مادر مهربانی‌ها به ارث رسیده و این میراث در تمام رگ‌های ما جاری است.
مادرها از روی دست مادری که خلقتش بهانه‌ی هستی است، زندگی را درس گرفته‌اند، آن‌ها ایستاده و سربلند و جان‌فدا پای همه‌ی ایمان‌شان می‌ایستند و چه کسی است که یارای ایستادن در برابر این میزان از یقین را داشته باشد؟!
کافی است سری به همه‌ی این روزگار سپری شده بزنیم آن وقت است که درمی‌یابیم مادرهای ایران، صبوری، چشم‌انتظاری، مهربانی و عطوفت را از حضرت مادر به یاد دارند، آنجا که بغض‌شان را در گلو می‌خورند در بدرقه‌ی فرزندشان برای سفر به سرزمین نور درست در چهارده قرن بعد، آنجا که در میدان‌داری زیر بمب و موشک و گلوله‌ی دشمن تروریست پرچم به دست ایستاده‌اند و ترسی به دل راه نمی‌دهند و آنجا که امام شهید را بدرقه می‌کنند در همه‌ی این دوران آن‌ها هر یک جرعه‌ای از خصائل بی‌پایان ام‌ابیها را زیسته‌اند.
سال شصت ویکم.شماره2965