گپ و گفت با «کیانا فرهی»، مجری، گوینده رادیو و متخصص پوست و مو
گپ و گفت درباره‌ی استفاده از وسایل بهداشتی و لوازم آرایشی نامناسب و تزریق‌های مکرر.
مصاحبه گر :
سیده حورا مصطفوی
استفاده‌ی روزانه و طولانی‌مدت از لوازم آرایشی چه تأثیراتی روی پوست دارد؟
استفاده مداوم از لوازم آرایش به‌ویژه انواع چرب و غیر استاندارد سبب ایجاد حساسیت و جوش‌های زیر پوستی می‌شود و کم‌کم پوست دچار خستگی و کدورت خواهد شد. اگر لوازم آرایش از مواد مضر مانند سرب و انواع مشتقات فرمالدئید و بنزن‌ها باشد سبب واکنش‌ها و حساسیت شدید در پوست می‌شود و این مواد کم‌کم پوست را وارد فاز شدید اگزما و التهاب می‌کنند. مواد این لوازم اگر چرب باشند به‌ویژه در پوست چرب قطعاً باعث بسته شدن منافذ و بروز جوش می‌شوند. لوازم آرایش از ترکیب ده‌ها ماده به دست می‌آید که هر کدام آن‌ها توانایی ایجاد حساسیت را دارند مانند فتالات، پلی‌اتیلن گلیکول، عطر مصنوعی، سیلوکسان‌ها، تریکلوزان، اتانول آمین‌هاو تولوئن.
آیا استفاده از لوازم آرایشی تاریخ گذشته خطرناک است؟
قطعاً وقتی تاریخ مصرف بهترین و سالم‌ترین لوازم آرایش هم تمام می‌شود این مواد فاسد می‌شوند و حتی می‌توانند سرطان‌زا باشند و با مواد دیگر ترکیب می‌شوند و بسیار خطرناک خواهند بود.
تزریق‌های مکرر بوتاکس یا فیلر چه عوارضی می‌توانند داشته باشند؟
بوتاکس یا سم بوتولینیوم در اثر استفاده‌ی نابه‌جا و مکرر سبب ضعیف و لاغر شدن عضلات می‌شود و بعد از مدتی این لاغر شدن سبب ایجاد چهره‌ی فرو رفته خواهد شد.
همچنین تزریق بیش از حد فیلر‌ها سبب افتادگی و پیری صورت و واکنش‌های شدید می‌شود.
آیا تزریق‌های زیاد می‌توانند باعث تغییرات غیرطبیعی در چهره شوند؟
قطعاً هر تزریق خارج از حد سبب تغییرات غیر طبیعی صورت و حتی ایجاد صورت‌های مانند هم و ماسک مانند می‌شود که حتی غیر قابل جبران است و افراد دچار افزایش حجم بیش از حد لب و گونه و چهره‌های کاملاً غیر طبیعی می‌شوند.
آیا تزریق‌های مکرر باعث ضعیف شدن عضلات صورت می‌شوند؟
قطعاً به‌ویژه در ناحیه‌ی پیشانی که عضلات ضعیف هستند و اگر کسی عضلات قوی داشته باشد سبب افتادگی پیشانی و بدتر شدن اوضاع می‌شود.
چه خطرات کوتاه‌مدت و بلندمدتی ممکن است بعد از تزریق‌های زیاد به وجود بیاید؟
ممکن است سبب ایجاد بافت در بدن فرد شود و بسیار تخلیه‌ی آن دشوار می‌شود. همچنین واکنش نسبت به انواع ژل‌های غیر استاندارد از دیگر عوارض تزریق‌های زیاد است. که گاهی مجبور به تخلیه‌ی بافت می‌شویم.
همچنین خوردگی غضروف مثلاً در تزریق نابه‌جای بینی که با اعمال جراحی پلاستیک هم قابل جبران نیست
آیا ممکن است بدن نسبت به مواد تزریقی مقاومت نشان دهد و اثر آن‌ها کاهش یابد؟
بله قطعاً در این صورت به اصطلاح به بوتاکس جواب نمی‌دهند و بدن فرد مواد را پس می‌زند یا ژل را نمی‌پذیرد.
آیا افرادی با شرایط خاص پوستی یا بیماری‌های مزمن باید از تزریق‌های پوستی اجتناب کنند؟
افراد با اگزما‌های شدید، پسوریازیس، پوست‌های دارای بیماری‌های خودایمنی یا افراد در حال درمان کورتونی و داروهای ایمنی مطلقاً نباید کار زیبایی انجام دهند.
شما چطور وارد کار اجرا در رادیو شدید؟
من همیشه علاقه‌مند به برنامه‌های رادیو بودم و به‌واسطه‌ی شغلم در محیط بیمارستان همیشه رادیو گوش می‌دادم. سال ۹۰ برنامه‌ای به نام «نمایش‌خانه» از رادیو نمایش پخش می‌شد که از علاقه‌مندان به نویسندگی و آیتم‌سازی دعوت می‌کرد. من به آن برنامه ایمیل دادم و آن‌ها با من تماس گرفتند. به این ترتیب در برنامه «نمایش‌خانه» به‌عنوان نویسنده حضور پیدا کردم. بعد از چند قسمت که نویسندگی کردم به برنامه‌های دیگر رادیو هم راه پیدا کردم. به‌واسطه‌ی علاقه‌ای که داشتم فیلم‌ها و سریال‌ها را دنبال می‌کردم به‌عنوان طراح سؤالات مسابقه هم با برخی برنامه‌ها همکاری می‌کردم. سپس اولین اجرا را در سال ۹۱ در برنامه «سیب سلامت» رادیو تهران تجربه کردم. بعد در رادیو سلامت به‌عنوان کارشناس، مجری و مشاور به فعالیت پرداختم. در سال ۹۳ وارد تلویزیون شدم و برنامه «دکتر سلام» را اجرا کردم. پس از آن برنامه‌های مختلف سلامت و علمی را تجربه کردم.
شما اجرای برنامه‌های شاخصی مانند «دکتر سلام» و «ضربان» را در شبکه سلامت برعهده داشتید، براین اساس فکر می‌کنید برنامه‌هایی با محوریت سلامت چقدر با اقبال عمومی‌مواجه می‌شوند و مردم به پاسخ سؤالات‌شان می‌رسند؟
در بررسی که داشتم، دیدم برنامه‌های سلامت در دنیا همیشه با اقبال خوبی مواجه می‌شوند. حوزه‌ی برنامه‌های سلامت با جان آدم‌ها ارتباط دارد و برای همه مهم است. من برنامه‌هایی را اجرا کردم که جزو برندهای حوزه سلامت سازمان صدا و سیما هستند اما متأسفانه برنامه‌های این حوزه آن اقبال مورد انتظار را ندارند. علت این است که ما در رسانه، درمان‌محور برخورد می‌کنیم. هر کسی که مشکلی دارد به‌دنبال این است که روش درمانی را از زبان کارشناس برنامه بشنود. درصورتی که رسانه‌های دیگر دنیا بهداشت‌محور و پیشگیری‌محور عمل می‌کنند و سعی دارند درخصوص سلامت روزمره حرف بزنند. چون رسانه به هیچ عنوان جای نسخه‌پیچی نیست.
ما باید در رسانه آموزش بدهیم که افراد کمتر بیمار بشوند. ما در رسانه به‌دنبال درمان هستیم که افراد فوق تخصص را بیاوریم و بیننده‌ها هم به‌دنبال این هستند که نسخه بگیرند، که در این صورت سؤالات‌شان پاسخ داده نمی‌شود. برای مثال من در برنامه «دکتر سلام» می‌دیدم که یک‌سری از سؤالات مردم هر هفته تکرار می‌شود که این نشان عدم موفقیت ما است. در واقع ضعف ما را نشان می‌دهد که نتوانسته‌ایم فرهنگ‌سازی کنیم. اگر به برنامه‌های سلامت‌محور دنیا نگاه کنید آن‌ها به‌طور جدی بهداشت را آموزش می‌دهند. اگر به‌جای نسخه‌پیچی همین آموزش‌های شستن دست‌ها، نظافت فردی و حفظ پاکیزگی شهر و محیط زندگی را در رسانه به‌صورت درست و عملی فرهنگ‌سازی می‌کردیم، امروز موفق‌تر بودیم.
سال شصتم.شماره2919