گفتگوی صمیمانه با همسر شهید مدافع حرم «احمد گودرزی»
عاشقانه‌ای بدون مرز
فاطمه اقوامی
گاهی آنچه در زندگی ما رخ می‌دهد شبیه داستان‌هایی می‌شود که از زبان قدیمی‌ها شنیده‌ایم یا در کتاب‌ها خوانده‌ایم... آنقدر خاص که اگر بخواهیم برای دیگران تعریف کنیم حس‌مان این است که آن‌ها باورشان نمی‌شود و حتما در دل می‌گویند این‌ها فقط در قصه‌ها رخ خواهد داد... اما برخی از ما واقعا چنین اتفاقاتی را تجربه کردیم... شاید باورنکردنی باشد که دست روزگار یک نفر را از کیلومترها دورتر به مرزهای این سرزمین پهناور می‌کشاند تا چند سال بعد جرقه عشقی پاک و پایدار زده شود... عشقی که برای به سرانجام رسیدنش انتظار صبورانه لازم است... عشقی شکوفه‌های بهاریش عمر چندانی ندارد اما تا ابد همان‌طور تر و تازه باقی می‌ماند...
زیاد سرتان را درد نیاورم... بگذارید هر چه زودتر با هم دیگر بنشینیم پای صحبت‌های کسی که داستان زندگی‌اش روزهای زیبایی را از سر گذرانده و اکنون طعم شیرین آن خاطرات به یادگار مانده است... این هفته «زهرا ....» همسر شهید مدافع حرم احمد گودرزی مهمان مجله ما شده تا از روزگار خوش بودن در کنار همراه زندگی‌اش روایتی ساده و صمیمی برایمان داشته باشد... نگاه مهربان‌تان را همراه‌مان کنید.
یک معرفی کوتاه
احمد اول فروردین سال 57 در شهر بروجرد به دنیا آمده است. 2،3 سالش که می‌شود خانواده او راهی تهران شده و در اینجا ساکن می‌شوند. مادر و پدر من هم بعد از ازدواج از افغانستان به ایران مهاجرت می‌کنند و مدتی مشهد را برای سکونت انتخاب می‌کنند که من در آنجا به دنیا آمدم. 14،15 سالم که شد خانواده ما هم به تهران آمدند و همسایه خانواده احمد شدیم.
یا تو یا هیچکس!
16 سال پیش بود که احمد به واسطه اینکه با همسر یکی از دوستان من رفاقت داشت، یکبار مرا دید و از دوستش خواسته بود که به همسرش بگوید از من خواستگاری کند. وقتی دوستم قضیه را مطرح کرد من به خانواده‌ام گفتم اما آن‌ها به دلیل تعلق ما به دو کشور و فرهنگ مختلف با این ازدواج مخالفت کردند. من خبر مخالفت را به او رساندم. احمدآقا گفت: یا شما یا هیچکس!
من در دلم گفتم حالا یک چیزی گفته‌اند، ممکن است مدتی ناراحت باشد اما بعد از مدتی فراموش می‌کند و می‌رود سراغ زندگی‌اش مثل من که بعد از مدتی براساس صلاحدید خانواده با فرد دیگری ازدواج کردم گرچه آن ازدواج دوام نداشت و بعد از ده سال ما از هم جدا شدیم.
دوست داشتنش را اثبات کرد
با اینکه من فکر می‌کردم احمدآقا آن حرفش را فراموش می‌کند اما اینطور نشد و با اینکه برادر کوچکتر او ازدواج کرد ولی احمدآقا روی حرفش ماند. چند وقت بعد از اینکه من از همسرم اولم جدا شدم، دوباره احمدآقا پا پیش گذاشت اما آن‌ها باز هم با همان دلایل قبلی به علاوه اینکه من ازدواج دیگری داشتم، با پیشنهاد او مخالفت کردند حتی با خود احمدآقا صحبت کردند و برایش توضیح دادند ولی او زیر بار نمی‌رفت و می‌گفت روی حرفم هستم. خلاصه اینقدر پافشاری کرد که حتی همسایه‌ها به مادرم گفتند اینقدر او را اذیت نکنید و بگذارید این ازدواج سر بگیرد. تا اینکه نهایتا ما در 28/10/92 عقد کردیم.
...