تاج زرین امام مجتبی بر سر زنان میدان
انگار این معجزه، امام خامنه‌ای را برای کشتی انقلاب نگاه داشت تا بتواند با گذر از موج‌ها و طوفان‌ها خود را به سر منزل مقصود برساند.
نویسنده :
نیلوفر حاج قاضی
«... بعد از چهار روز که از این حادثه بر من می‌گذرد به فضل الهی و به کمک و تلاش بی‌دریغ کارکنان عزیز این بیمارستان خودم را در وضع بسیار مناسب و خوبی می‌بینم. هر وقت به یاد این می‌افتم که این حادثه موجب شده امام عظیم‌الشأن ما اظهار لطف کنند و در پیام‌شان اظهار دلسوزی بکنند و ملت بزرگ و قهرمان ما دست به دعا بردارد و دعا کنند، در خودم احساس شرمندگی می‌کنم... سر خُم می به سلامت، شکند اگر سبویی...»
این‌ها را امام شهیدمان فرموده‌اند بعد از نجات معجزه‌وارشان از حادثه‌ی ترور سال 60
و در پاسخ به تفقد مقتدای‌شان امام خمینی‌ره فرمودند: «سر خم به سلامت...»
انگار این معجزه، امام خامنه‌ای را برای کشتی انقلاب نگاه داشت تا بتواند با گذر از موج‌ها و طوفان‌ها خود را به سر منزل مقصود برساند. اما امروز پس از گذشت 45 سال از آن واقعه و شهادت آقایمان، معادلات روزگار به گونه‌ای دیگر رقم خورده است. مردم مبعوث، به‌خصوص زنان جامعه با شنیدن خبر شهادت امام‌شان به میدان آمدند و مصمم شدند تنها با فرمان امام جوان، امام مجتبی خامنه‌ای به منزل بازگردند.
برتری ملت ایران از ملت حجاز
حضور مؤثر بانوان سبب شده تا رهبر جوان انقلاب در مدح این حضور و از زبان معمار کبیر انقلاب بفرماید: «آری این خمینی کبیر و خامنه‌ای عظیم‌الشأن شهید بودند که این استعداد و آمادگی را در ملّت عزیز ایران کشف و احیاء نمودند و همواره به آن ارج ویژه‌ای می‌نهادند. امام بزرگوار که بی‌تردید با تقوای مثال‌زدنی‌اش از آنچه بر قلمش جاری می‌شد مراقبت می‌کرد، در وصیّت‌نامه‌ی خود، ادعایی عظیم مطرح فرمود و این‌گونه نگاشت که «من با جرأت مدّعی هستم که ملّت ایران و توده‌ی میلیونی آن در عصر حاضر، بهتر از ملّت حجاز در عهد رسول‌الله‌صلی‌الله‌علیه‌وآله، و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین‌بن‌علی‌علیه‌السلام می‌باشند».
و در بیانی دیگر با تعبیر فاخر و پرمعنای سکوت صحنه نبرد می‌گویند: «نباید با اعلام بناء بر مذاکرات با دشمن، تصور شود که حضور در خیابان‌ها لازم نیست. بلکه اگر بر فرض، ضرورتاً نوبت دوره‌ی سکوت صحنه‌ی نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه‌ی آحاد مردمی که امکان حضور در میادین، محلات و مساجد را دارا هستند، سنگین‌تر از قبل به‌نظر می‌رسد. مسلّماً فریادهای شما در میادین، در نتیجه‌ی مذاکرات مؤثر است؛ همچنان‌که عدد شگفت‌آور و رو به افزایش میلیونیِ پویش جان‌فدا برای ایران، هم از عناصر تأثیرگذار در این عرصه است. بإذن‌الله تبارک‌وتعالی در اثر این نقش‌آفرینی‌ها و استمرار آن، چشم‌اندازی که در پیش روی ملت ایران قرار دارد، ظهور دورانی باشکوه و درخشان و سرشار از عزّت و سربلندی و غنا را برای ایشان نوید می‌دهد.»
فرامین عمیق و ادبیات دلنشین امام مجتبی را که درک کنیم می‌بینیم ایشان نگاهی فراتر نیز به موقعیت زنان دارند. همان‌جا که فرموده‌اند: «زن می‌تواند در خانه به گونه‌ای عمل کند که بنیان‌گذار یک تمدن بزرگ و با عظمت باشد.»
یا در پیام اخیرشان به مناسبت هفته‌ی دفاع مقدس، فرموده‌اند: «روزهایی بود که عنصر دلیری مردمان این مرز و بوم، با مردانش شناخته می‌شد؛ امّا اینک در روزهایی هستیم که بانوان در بعضی از عرصه‌های حضور دلیرانه، از مردان سبقت می‌گیرند.»
تأکید امام جامعه بر رزم زنان در آفرینش قدرت
جنگ برای زنان حکم آینه را دارد تا قدرت خود را در ان به نظاره بنشینند. بحران دست زنان را برای بازآفرینی قدرت درخشان‌تر کرده است. در امتداد روزهای دفاع مقدس که دست‌های خالی غوغا کرد و حماسه‌ای شورانگیز توسط زنان ایرانی به راه انداخت، امروز نیز دفاع مقدس سوم، رزم زنان در بازنمائی و آفرینش قدرت را به ظهور رسانده است.
زنان در معرکه‌ی میدان، پُرشور و پُرخروش پرچم صلابت را به اهتزاز درآورده، مطالبات خود را فریاد می‌زنند. در بزم رزمی دیگر در مساجد و پایگاه‌های بسیج برای آذوقه‌ی رزمندگان از جان، مایه می‌گذارند. زنان منشأ اثر برای خانواده‌اند و حضور مؤثرشان در میادین آنان را به صحنه‌گردانان اصلی این کارزار تبدیل کرده است.
بر همین اساس ستایش ویژه رهبر انقلاب مانند تاجی بر سر زنان شکوه ایشان را صدچندان می‌کند. تمجیدی که نقش زنان را برجسته دانسته، آنان را در عمق این تحول اجتماعی معنا می‌کند.
پیام آقا و سرورمان خطاب به بانوان نشان می‌دهد حضور یک زن در میدان تعبیری فراتر از هویت فردی او دارد. یک زن، یک مادر هسته مبنائی خانواده است و می‌تواند در این تحول اثرگذار باشد او یا نماینده یک خانواده است یا اعضای خانواده‌اش را نیز به همراه دارد و خانواده، مادران، همسران و دخترانی را نیز دربرمی‌گیرد که با حضور خود بخشی از فضای اجتماعی کشور را شکل می‌دهند.
همین شکوه حضور و اثرگذاری است که آقایمان امام مجتبی را بر آن می‌دارد قلم بچرخانند و با تعابیری زیبا خطاب به مردم مبعوث بگویند: «به‌رغم تلاش‌های گسترده، نظام اسلامی برومندتر و قوی‌تر از قبل، با صدایی رساتر و پروازی بلندتر، ققنوس‌وار برخاست و این خصلت مستمر این نظام در حوادث دشمن ساخته بعدی شد و اینک آن ققنوس بر اثر فشارهای دشمن و به‌خصوص دو جنگ تحمیلی اخیر، آن‌چنان بزرگ شده است که سایه پروازش بر سرزمین‌های دشمن هم افتاده است.»
و پرواز نهایی این ققنوس نزدیک است.
سال شصت و یکم.شماره2963