خدمت به دیگران
حسنی احمدی
قافله خسته در یکی از منازل اطراق کرده بود. نگاهم به مردی است که صادقانه در حال یاری و کمک به دیگران است. جمعی از قافله گوشه‌ای نشسته‌اند و با یکدیگر سخن می‌گویند. مردی از آشنایان به جمع نزدیک می‌شود و در کنار آن‌ها می‌نشیند. مرد که تازه با آشنایان خود روبرو شده است، در حال احوال‌پرسی و گفتگو است که چشمش به مردی آشنا می‌افتد. تعجب در چشمان مرد می‌نشیند و رو به اهل قافله کرده می‌گوید: این شخص را که مشغول خدمت و انجام کارهای شماست می‌شناسید؟
یکی از کاروانیان پاسخ داد: نه او را نمی‌شناسیم، این مرد در مدینه به قافله ما ملحق شد. مردی صالح و متقی و پرهیزگار است، ما از او تقاضا نکرده‌ایم که برای ما کاری انجام دهد، ولی او خودش مایل است در کارهای دیگران شرکت کند و به آن‌ها کمک کند.
مرد نگاهی با تأسف به دوستان خود می‌اندازد و می‌گوید: معلوم است که نمی‌شناسید. اگر می‌شناختید این‌طور گستاخ نبودید و هرگز حاضر نمی‌شدید مانند یک خادم به کارهای شما رسیدگی کند.
...