
استاد فاطمینیا
امام جوادعلیهالسلام میفرماید:
«القصد الی الله تعالی بالقلوب أبلغ من إتعاب الجوارح بالأعمال»
میفرماید:راه خدا را شروع کردن از قلب رسانندهتر است، میانبرتر است از اینکه جوارح را به زحمت بیاندازی. یعنی چی؟ یعنی یک خشم فرو خوردن آدم را از هزار رکعت نماز زودتر به خدا میرساند. خیلی حرفه بزرگی است، من مؤمنی را میشناختم که آقا انقدر این تلخ بود، که الان یادش میافتم بیاختیار برایش رحمت میفرستم اما باور کنید کامم تلخ میشود، چون میرفت تو مسجد تمام نوافل، تمام مستحبات، سر راهش هر جا یک هیئتی بود یک سری میزد، خانه که میآمد انگار اژدها وارد شده، از دم در فریاد شروع میشد، چرا در این روغن باز است؟ چقدر به شما بگویم، کی شما آدم میشوید؟! فکر میکرد خودش ملائکه است، وقتی مُرد زن و بچهاش آرام شدند.
اینجوری که آدم به خدا نمیرسد، مگر اسباب بازی است؟ هی هزار رکعت نماز بخوان بعد هم برو داد بزن، نه از اینجا باید شروع کنیم. اینجا را درست کن بعد هزار رکعت نماز خودش میآید، خودت مشتاق میشوی.
میخواهد برود جمکران، حالا با مادرش هم بحثش شده است، دوستانش هم دم در هستند، مادرش همینجوری نگاهش میکند، مادری که اینقدر زحمتش را کشیده است؛ شبها نخوابیده است، حالا این جوان عصبانی شده است، خداحافظی هم نمیکند، خیلی خب این کار را کردی؟ خیلی معذرت میخواهم من را ببخشید، آدم باید خیلی احمق باشد فکر کند از مادر خداحافظی نکند، امام زمان به او نگاه کند، این آدم باید برایش دعا نوشت، دعا هم درستش نمیکند، چون میگوید لكل شيء دواء الا الحماقه. حماقت درمان ندارد، احمق احمق است دیگر، منتهی بعضی احمقها عمدا احمق میشوند. آنها درست نمیشوند، اگر عمدی نباشد درست میشود.
«القصد الی الله تعالی بالقلوب أبلغ من إتعاب الجوارح بالأعمال»
ببین یک خشم فرو خوردن تو را زودتر میرساند تا اینکه هزاز رکعت نماز بخوانی، یک دل شاد کرد تو را خیلی زودتر میرساند، یک مادر خوشحال کردن زودتر میرساند..
این دین، دین ماست و منافاتی هم با بقیه چیزها ندارد، امیرالمؤمنینعلیهالسلام امام العارفین است، امام المتقین است، از همه بیشتر نماز میخوانده است، عبادت میکرده است، این را که میدانید و الله العظیم اینها به این معنا نیست که ما زیر آب این چیزها را بزنیم، اینها به این معنا است که از اینجا باید شروع کنیم، از این باطن کارها را شروع کنیم و پیش برویم ان شاء الله.