مارگارت هم می‌گوید مذاکره نکنیم
در ویدئویی «مارگارت تاچر» از تجربه‌ی تلخ مذاکرات چمبرلین با آلمان نازی در دهه‌ی ۳۰ میلادی و سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم، تجربه‌ی یک مقاومت بی‌نظیر و تقابل موفقیت‌آمیز چرچیل بعد از آن سخن می‌گوید.
در ویدئویی «مارگارت تاچر» از تجربه‌ی تلخ مذاکرات چمبرلین با آلمان نازی در دهه‌ی ۳۰ میلادی و سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم، تجربه‌ی یک مقاومت بی‌نظیر و تقابل موفقیت‌آمیز چرچیل بعد از آن سخن می‌گوید.
ماجرا به وقتی برمی‌گردد که ایده‌ی توسل به مذاکره و دیپلماسی برای عبور از درگیری و جنگ، در دهه‌ی سی میلادی و سال‌های منجر به جنگ جهانی دوم، یک‌بار از سوی دولت بریتانیا در برابر آلمان نازی مورد استفاده قرار گرفت و ناکارآمدی آن مشخص شد. جنایاتی که بعد از گفتگو و مماشات با کشور متجاوز صورت گرفت، چنان سهمگین بود که این گزاره همیشه در ذهن سیاست‌مداران جهان تثبیت شد و به‌شدت در وضعیت کنونی ما کاربرد دارد. این‌که: «چیزی که جلوی جنگ را می‌گیرد، چنگ و دندان نشان دادن به دشمن برای جنگ است؛ نه امتیاز دادن به کشور متجاوز»
تاچر نخست‌وزیر انگلیس و اولین زن به‌عنوان رهبر حزب محافظه ومعروف به بانوی آهنین، در سال ۱۹۷۹ با شعار بهبود اوضاع اقتصادی به نخست‌وزیری بریتانیا رسید و تا سال ۱۹۹۰ در هر دو سمت باقی ماند.
پافشاری بر سیاست‌های اقتدارگرایانه‌ی وی که منتقدان بسیاری داشت و مقابله‌ی او با قدرت گرفتن اتحادیه‌های کارگری در بریتانیا او را به «بانوی آهنین» و سیاست‌هایش را به «تاچریسم» مشهور کرد.
وی در ارتباط با ایران نیز همسو با سایر کشورهای مهاجم غربی، سیاست‌های مداخله‌جویانه داشت. نخستین موضع‌گیری تاچر در برابر انقلاب اسلامی ایران، اعلام موافقت کشورش با پیشنهاد بعضی مقامات آمریکایی مبنی بر لزوم حمله‌ی نظامی به ایران در پاسخ به تصرف سفارت آمریکا در تهران بود و از مداخله‌ی نظامی آمریکا در طبس حمایت کرد.
اشغال سفارت ایران در لندن واقعه‌ای بود که در روز چهارشنبه 10 اردیبهشت 1359 توسط عده‌ای از ایادی صدام‌حسین که خود را گروه الشهید و از هواداران خودمختاری خوزستان می‌نامیدند آغاز شد و به اشغال شش روزه‌ی سفارت ایران در لندن انجامید که در نهایت با دخالت نیروهای ویژه‌ی انگلیس، با کشته شدن 5 نفر و دستگیری یک نفر از اشغال‌گران و آزادی 26 گروگان به پایان رسید.
نیروهای ویژه‌ی انگلیس بعدها در برنامه‌ی مستند بی‌بی‌سی گفتند براساس دستور مارگارت تاچر، هیچ‌یک از گروگان‌گیران نباید زنده دستگیر می‌شدند.
در سال 1360 کنسول‌گری ایران در منچستر و دفتر هواپیمایی ایران در لندن نیز سه بار مورد حمله و اشغال قرار گرفت و در خرداد 1363 دولت تاچر 5 دیپلمات ایرانی را از انگلستان اخراج کرد که با واکنش متقابل ایران روبرو شد.
انتشار کتاب آیات شیطانی توسط سلمان رشدی و حمایت دولت تاچر از این اقدام از دیگر اقدامات این کشور و نخست‌وزیرش در دستکاری افکار عمومی علیه ایران بوده است.
در جریان حمله‌ی رژیم بعثی عراق به ایران دولت تاچر ظاهراً اعلام بی‌طرفی کرد اما طبق اسناد منتشر شده در مرکز اسناد ملی انگلیس، دولت مارگارت تاچر در سال‌های 1358 و 1359، علاوه بر فروش تسلیحات نظامی، برای عراق پایگاه نظامی دریایی و هوایی ایجاد کرده بود.