قبل از این كه شهر تهران به شكل امروزی خود درآید، دور شهر دروازههایی بنا شده بود تا دفاع از شهر ممكن باشد. در زمان ناصرالدین شاه، بین میدان بهارستان و اراضی عشرتآباد خندق عمیقی بود که برای سهولت در عبور و مرور شاه به این کاخ، پلی چوبی روی آن ساخته شد. بعد از ساخت دروازههای جدید این خندق پر شد اما هنوز هم این مکان را که در خیابان انقلاب فعلی قرار دارد به نام پل چوبی میشناسند. البته فعالیت صنف چوبفروشها در اطراف این پل نیز از عوامل مؤثر بر حفظ این نام است.