توبه کن و بازگرد

جوانی در بنی‌اسرائیل زندگی می‌کرد و به عبادت حق تعالی مشغول بود. روزها را به روزه و شب‌ها را به نماز و طاعت، تا بیست سال کارش همین بود. تا که یک روز فریب خورده و کم‌کم از خدا کناره گرفت و عبادت‌ها را تبدیل به معصیت و گناه کرد و از جمله گنهکاران قرار گرفت و در این کار بست سال باقی ماند. یک روز آمد جلو آئینه خود را ببیند. نگاه کرد دید موهایش سفید شده از معصیت‌های خود بدش آمد و از کرده‌های خود پشیمان گردید. گفت: خدایا بیست سال عبادت و بیست سال معصیت کردم اگر برگردم به سوی تو آیا قبولم می‌کنی؟ صدایی شنید که می‌فرماید: «اجبتنا فاحببناک ترکتنا فتر کناک و عصیتنا فامهلناک و ان رجعت الینا قبلنا» تا آن وقتی که ما را دوست داشتی پس ما هم تو را دوست داشتیم. ترک ما کردی پس ما هم تو را ترک کردیم، معصت ما را کردی ترا مهلت دادیم. پس اگر برگردی به جانب ما، تو را قبول می‌کنیم. پس توبه کرد و یکی از عباد قرار گرفت. از این مرحمت‌ها از خدا نسبت به همه گنهکاران بوده و هست.

بازآ بازآ هر آن‌چه هستی بازآی

گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز‌آی

این درگه ما درگه نامیدی نیست

صدبار اگر توبه شکستی بازآی