غافلگیری از جنس لاکچری
نیلوفر حاج‌قاضی
اکثر کسانی که در دنیای مجازی تظاهر به داشتن سبک زندگی لاکچری می‌کنند، هیچ ایده‌ای از تعاریف واقعی زندگی لوکس ندارند، یا ترجیح می‌دهند به روی خودشان نیاورند و خودشان را متعلق به طبقه‌ای خاص بدانند که به خیالشان بلد است خیلی متفاوت زندگی کند. البته در این نوع دنیا نیازی نیست اتومبیل گران‌قیمت سوار شویم یا در ویلاهای آن‌چنانی عکس بگیریم تا به میان قشر مرفه‌هان بی‌درد پا بگذاریم؛ همین که درآمد ماهانه را صرف مهمانی‌های خوش‌آب‌ورنگ به خصوص مجالس «سورپریزکنان»، کنیم، دلمان خوش می‌شود.
لوکس یک واژه لاتین به معنای تجملی است اما در زبان فارسی درست مثل یک کلمه عادی جا افتاده و خیلی از تازه به دوران رسیده‌ها مدام از آن استفاده می‌کنند. لوکس‌گرایی ، شکلی از زندگی است که در آن فرد بیشتر سراغ اجناس لوکس و خاص و معمولا از نوع سرمایه‌داری و غربی می‌رود. لاکشری با وجودی که به تلفظ صحیح واژه انگلیسی نزدیک تر است اما در ایران به صورت لاکچری تلفظ می‌شود.
لاکچری سبکی از زندگی است که در آن فرد اصرار دارد گران قیمت‌ترین و با کیفیت‌ترین اقلام را میان کالاها و خدمات انتخاب کند چرا که خیال می‌کند با این کار تجربه ممتاز و حس بالاتری نسبت به هم رده‌های خود در جامعه پیدا می‌کند.