ایران برخاست
حالا فرقی نمیکند اهل کدام خیابان یا کدام شهر ایرانیم، فرقی نمیکند لهجهمان یا رخت و بختمان چیست تنها چیزی که تفاوت کرده این است که در بدرقهی آخرین سفر آقای شهید و خانوادهی شهیدشان سنگ تمام گذاشتهایم...
زیر آفتاب سوزان ظهر تیرماه ایستادهام، جمعیت بیوقفه میروند بهسمت میدان آزادی! میگویند آقا را بردهاند آن سمتی، پیرزنی خودش را کشانکشان رسانده به مراسم، پسر بچهی سه چهار سالهای میانداری میکند و شعار میدهد، انگار محبت آقا از همان لحظهی تولد در دلش ریشه دوانده و حالا نشسته در گلویش و فریاد شده تا بغضش را از کفر بر سر دشمن غدار فروبکوبد.
اینجا تهران است؛ پایتخت جمهوری اسلامی ایران... نه بگذار درست مثل همان برنامههای کاربردی راهنما در تلفن همراه که خلاصه لاتیناش میشود اپلیکیشن مسیریابی بگویم؛ اینجا خیابان انقلاب حدفاصل خیابان آزادی است، همانجایی که هر وقت عزیزی قصد سفر به بهشت را داشت روی دستهایمان بدرقهاش کردیم و بعد برای تسلای دل داغدارمان گفتیم: سر خُم می سلامت شکند اگر سبویی...
اینجا همان خیابان پر خاطرهای است که روی شانهاش داغ جوانها را کشیده، همان خیابانی که نوستالوژیبازها برای هر وجبش یک خاطره دارند، حالا اما چرا هرچه مرور میکنیم وسط این جمعیت، دلمان نمیخواهد آخرین خاطرهی بهجامانده در حافظهی جمعیمان وداع همیشگی با آقای شهید ایران باشد، همان آقای کشوردوستی که وسط همین تهران در روز روشن توسط پلیدان عالم ترور شد، اما چه چاره که گاهی باید دل داد و دل کَند!
روزهای تشییع آقای شهید ایران، ایرانیترین روزهای تقویم این مرزوبوم است، روزی که تهران؛ پایتخت جمهوری اسلامی ایران نبضش تندتر از همیشه میزد و دلش میخواست عقربههای ساعت را نگه دارد تا زمان خداحافظی نرسد، حالا تهران پرچمدار انتقام است، تصاویر پرچمهای سرخ، سنگ زدن به عکس روسیاه ترامپ، سفرهداری خانهها، مساجد، تکایا و مدارس تهران برای مهمانان آقای شهید و... اینها قابهای ماندگار از سبک زندگی اصیل ما ایرانیهاست، ایرانی که آمادهی برخاستن است، آمادهی رقم زدن فصلی تازه در بیعت با رهبر جوان انقلاب امام سیدمجتبی حسینی خامنهایمدظلهالعالی و شاید ایران آمادهی ظهور.
حالا فرقی نمیکند اهل کدام خیابان یا کدام شهر ایرانیم، فرقی نمیکند لهجهمان یا رخت و بختمان چیست تنها چیزی که تفاوت کرده این است که در بدرقهی آخرین سفر آقای شهید و خانوادهی شهیدشان سنگ تمام گذاشتهایم جوری که دنیا حیرت کرده از بعثتمان. یاد این عبارت صادق شهید آیتالله سیدعلی خامنهای که آن را اینطور وعده کرده بود بهخیر: «مردم کار را تمام خواهند کرد...»
رضوانه باهری
سال شصت و یکم ـ شماره 2952