تلاش پهلوی برای جایگزینی مراسم مذهبی با آیینهای باستانی
رضاشاه مراسم سنتی ایرانیان را که بسیاری از آنان شامل عزاداری برای امامان بود، منافی با توسعه میدانست و تصور میکرد
رضاشاه مراسم سنتی ایرانیان را که بسیاری از آنان شامل عزاداری برای امامان بود، منافی با توسعه میدانست و تصور میکرد با از بین بردن این مراسم میتواند باعث پیشرفت و توسعهی کشور شود. توجیه اشرف در کتاب «من و برادرم» در مورد اقدامات سرکوبگرانهی پدرش اینگونه است: هنوز در آن ایام هیجانانگیزترین رویدادهای اجتماعی سال در ایران، برگزاری مجالس روضه در ماه محرم بود. پدرم کوشیده بود برگزاری اینگونه مجالس روضهخوانی و مراسم دیگر عزاداری، مانند زنجیرزنی و سینهزنی را محدود کند و در مقابل جشنها و تعطیلات غیر مذهبی (از قبیل جشن سال نو) را بیشتر رونق بخشد. مردم در این مراسم جشن میگرفتند، به پیکنیک میرفتند، یا در خیابانها مراسم مجللی برپا میداشتند. با وجود این ما از قاهره، که دارای اوپرا، تئاتر، سینما و تالارهای رقص بود خیلی عقبتر بودیم. زندگی فرهنگی تهران محدود بود به تعزیه و چند سینما.