میل به خوردن شیرینی بعد غذا نشانه‌ی معده‌ی ضعیف است

به گزارش زن روز به نقل از تابناک، از دیدگاه طب سنتی کسانی که هضم معده و به‌خصوص هضم کبدی ضعیف دارند، بدن‌شان به‌عنوان یک مکانیسم دفاعی برای کمک و تقویت هضم، تمایل به مصرف شیرینی‌ پیدا می‌کند. اما شیرینی مصرفی صرفاً باید طبیعی و در میزان کم مصرف شود و از نوع شیرینی‌های پرچرب و پرکالری صنعتی نباشد تا بتواند به هضم راحت غذا کمک کند.
در این رابطه مقدار کمی از تکه‌های مربای به، سیب، انجیر و بالنگ بدون شیرابه، خرما، کشمش یا مویز توصیه شده است. اگرچه خوردن خرما به‌خصوص در افرادی که منطقه‌ی زندگی‌شان خرماخیز نیست و عادت به مصرف زیاد خرما ندارند، بیش از حد و روزانه بیش از 2 ـ 1 عدد خون را غلیظ و سوداوی می‌کند. البته عسل هم یک دسر طبیعی است اما چون در برخی افراد با مزاج گرم سبب سوزش معده می‌شود محدودیت مصرف دارد.

معده‌ی سرد با خوردن شیرینی‌ها دچار رخوت و سستی بیشتر می‌شود
در میان انواع مزاج‌ها، افراد با معده‌ی گرم به‌دلیل اینکه از قدرت هضم بالا و قوی برخوردارند کمتر تمایل به مصرف شیرینی و دسر دارند ولی کسانی که معده‌ی سرد دارند به جهت هضم ضعیف نیاز به مصرف شیرینی‌ها پس از غذا در آن‌ها بیشتر قابل مشاهده است.
نکته‌ی مورد توجه در مورد افراد با معده سرد و تر این است که خوردن شیرینی بعد از غذا برای‌شان مناسب نیست. چون به عقیده‌ی متخصصان طب سنتی معده‌ی سرد با خوردن خوارکی‌های شیرین دچار رخوت و سستی دوچندان می‌شود و این احتمال وجود دارد که قدرت هضم پس از خوردن شیرینی در این گروه مزاجی بهبود یابد، اما در طولانی‌مدت می‌تواند سبب سستی معده و ضعف هضم شود.
به این نوع مزاج‌ها توصیه شده در صورت میل به شیرینی‌جات پس از وعده‌ی غذایی از انواع شیرینی‌های طبیعی با خاصیت گس و قابض مثل ۲-۳ تکه مربای به بدون شیرابه یا خرمای نیم‌رسیده‌ای همچون خارک استفاده شود.
متخصصان طب سنتی مصرف شیرینی‌ها یا دسرهایی که در اثر مخلوط شدن چندین ترکیب مختلف به‌خصوص ژلاتین تهیه می‌شوند همچون کرم کارامل، دسرهای ژله ای و... را جزو خوردنی‌های غلیظ و سنگین معرفی می‌کنند که مصرف آن‌ها پس از غذا با تضعیف عملکرد معده سبب سنگینی، هضم سخت و اضافه وزن می‌شود.

سال شصت و یکم ـ شماره 2950