به بهانهی انتشار سند معاونت راهبردی ریاست جمهوری
این مردم مبعوث، آرامش آفریدند
کلمات طراحی شده اما تلخ و گزنده بود. اگرچه با لطایفالحیل سعی شده بود به صورتی کنار هم قرار بگیرند که از زهرش کاسته شود اما دل مردم مبعوثی را که به فرمان امامشان نزدیک به 100 شب بود در میادین حاضر شده بودند تا گزندی به امنیت و آرامش جامعه نرسد، سوزاند. به نقل از معاونت راهبردی کشور آمده است: «بعد از دهەی اول محرم یا تشییع جنازەی باشکوه رهبر شهید، زمینه برای فرود آرام این تجمعها و عبور هوشمندانه از شرایط ویژه و هدایت جامعه بهسمت بازگشت به زیست روزمره، ضرورت قطعی برای تضمین استقلال عمل حاکمیت است.» در بخشی دیگر از متن این گزارش ادعا شده است: «استمرار تجمعات، مانعی جدی در برابر اتخاذ تصمیمات استراتژیک و مصلحتاندیشانه در مقاطع حساس خواهد بود.» در قسمتی از این سند نیز، جمعآوری آرام بهعنوان یک ضرورت در راستای «حفظ بهداشت روانی جمعی» معرفی شده است!
جوشش یک بعثت در خیابان
پیکر ماه که با مشت گرهکرده میان خاک فرو غلطید مردم از زمین و زمان جوشیدند. شبهایی که از ترس بمباران شهرها خالی از سکنه شده بودند عدهای عزم رزم کردند و ماندند تا میادین شهر فرصت جولان به اغیار و بیگانگان ندهند و آشوب و فتنهی دی ماه تکرار نشود. سلاح این مردم مبعوث ایمان و اعتقاد بود و نمادشان پرچمهایی در اهتزاز.
آنقدر ابتکار عمل مردم در این ایستادگی تأثیرگذار و پشتوانهای قوی برای میدان و دیپلماسی بود که مکرر مثلث «میدان، دیپلماسی و خیابان» در رسانهها ضریب میخورد. مردم مبعوث مایهی مباهات جامعهی متمدن اسلامی شده بودند و گوش به فرمان امام جامعه، میدان و خیابان را رها نمیکردند.
اما به ناگاه چه شده که مسئولان این جوشش را مغایر با بهداشت روانی جامعه دیدهاند و تصمیم به جمعآوری آن، با این سبک ادبیات دستوری گرفتهاند؟ و اصلاً آیا بعثت خودجوشی که مایهی الهامش، نگاهی توحیدی و فرمان رهبر امّت است با فرمانهای دستوری قابل جمعآوری است؟ و به فرض محال که توانستید و جمع کردید! با دلهای پرآشوب و طوفانی چه میکنید؟
شاید هم امر به برخی سیاسیون یقه سفید مشتبه شده و مردم مبعوث را ابزاری برای رفع چالشهای دیپلماسی دیدهاند و فرصتی تا پشتوانهای برای سیاستها و سلیقههای حزبی خود ببینند و منویات جریان سیاسی خود را تأمین کنند و در این برهه، حضور مردم مبعوث را موازی با تصمیمگیریهای جناحی و بر مبنای مذاکره با شیطان دانسته با برچسب تندروی سعی در خالی کردن میدان و عرصه از نهادهای مردمی دارند.
توهین بزرگتر؛ ایجاد اختلال در بهداشت روانی
بهانهی حضور مردم در خیابان و صدمه به بهداشت روانی جامعه بند دیگری از سند ارائه شده بود که قلوب مؤمنین را خدشهدار کرد. آیا حضور خانوادههای محجبه با پرچم نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران عامل بر هم زدن بهداشت روانی جامعه است یا رشد روزافزون بیحجابی که از دو تار مو فراتر رفته به ابتذال و برهنگی در ملأعام، آن هم در روزها و شبهای محرم رسیده است؟
آیا مسئولین نمیدانند حفظ حرمت ایام محرم و دههی عاشورا از موضوعاتی است که حتی اقلیتهای مذهبی نیز به آن اذعان داشته و سالیان طولانی آن را رعایت کردهاند. آیا تصاویر زنان و دختران برهنه در کوچه و خیابان و حتی کنار دستهجات عزاداری به چهرهی بهداشت روانی جامعهی مسلمان چنگ نمیکشد و تنها حضور مادران محجبه و مسلمان در راستای ایفای کامل منویات رهبر فرزانه انقلاب است که بهداشت روانی جامعه را مخدوش کرده است؟
این تناقضها را که میبینیم یاد سخنان امام شهیدمان میافتیم که قبل شهادت فرمود:
«این فتنهها ادامه خواهد داشت... اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابلهی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد».
و فراموش نمیکنیم اتمام کار دست خدا و مردم است.
سرنوشت این دوران نه در اتاقهای دربسته بلکه در کف خیابانها و میادین اصلی رقم خواهد خورد و هر حضور آگاهانه، حلقهای از زنجیرهای است که جامعه را به وعدههای الهی نزدیکتر میکند.
بعثت مردم که در بیانات رهبر شهید انقلاب به آن اشاره شده، ریشه دربیداری دارد. بیداری و خودآگاهی که به معنای خروج از روزمرگی، غفلت و انفعال است و به معنای آماده شدن روح و روان جامعه برای پذیرش مسئولیتهای سنگینتر در مسیر صیانت از هویت دینی و ملی است.
نیلوفر حاجقاضی