زنبورک‌چی‌ها در میدان مشق

این اسم دهان‌پُرکن مربوط به برهه‌ای از تاریخ در عصر صفوی و سلاحی خاص به نام زنبورک است. این سلاح تا دوره‌ی رضاخان در ایران رایج بود و فتحعلی‌شاه قاجار به آن اهمیتی ویژه می‌داد. این سلاح نسبتاً بزرگ را مردانی تنومند حمل می‌کردند و آن را روی سه‌پایه‌ می‌گذاشتند و شلیک می‌کردند. به سربازی که آن را شلیک می‌کرد، زنبورک‌چی و به محلی که از این سلاح و چهارپایان حمل آن، نگهداری می‌شد و کم از پادگان نیز نبود، زنبورک‌خانه می‌گفتند.
زنبورک سلاح گرمی بود که همراه داشتنش توسط زنبورک‌چی به شجاعت و اقتدار او وزن نظامی می‌داد. بر همین اساس هم محله‌هایی در تهران و سایر شهرها به این نام قدیمی مزین گشته است. گود زنبورک‌خانه یکی از همین محله‌هاست که در خیابان مولوی نزدیک به آرامگاه «سر قبر آقا» قرار دارد.