شک در انجام وضو

1. شک در اصل وضو (شک دارد وضو گرفته یا نه)

ـ قبل از نماز : باید وضو بگیرد.

آیت الله بهجت: اگر گمان به وضو داشت و به امید صحیح بودن نماز خواند و بعد فهمید که وضو داشته، نمازش صحیح است.

ـ در بین نماز: نماز او باطل است.

آیت الله بهجت: نماز او باطل است و باید وضو بگیرد و دوباره نماز بخواند؛ مگر اینکه به امید صحیح بودن،َ نماز بخواند، بعد اگر فهمید که وضو داشته، نمازش صحیح است.

آیت الله سیستانی: بنابر احتیاط واجب باید وضو بگیرد و نماز را دوباره بخواند.

آیت الله صافی و مکارم شیرازی: احتیاط واجب آن است که نماز را تمام کند و بعد با وضوی دیگر آن را اعاده نماید.

ـ پس از نماز (نمی‌داند نماز خوانده شده با وضو بوده یا نه): نماز خوانده شده صحیح است، ولی باید برای نمازهای بعد وضو بگیرد.

آیت الله صافی: چنانچه احتمال می‌دهد پیش از نماز به حکم وضو برای نماز توجه داشته (می‌دانسته که باید برای نماز وضو داشت) نمازی که خوانده صحیح است ولی باید برای نمازهای بعد وضو بگیرد.

2. شک در جزئی از وضو

ـ در بین وضو: باید جزئی را که شک دارد، دوباره انجام دهد (مثلا نمی‌داند مسح سر را انجام داده یا نه.)

ـ پس از وضو: وضو صحیح است و به شک اعتنا نمی‌شود.