تاریخ را اگر بارها و بارها هم تکرار کنیم بازهم نکته جا ماندهای دارد که میتواند راه گشای امروز ما باشد. این بخش از مجله زن روز به توضیح بخشهایی از تاریخ میپردازد که میتواند عبرت آموز و مسئله آموز باشد.
کمک انگلیس به ایران
بخشی از خاطرات عینالسلطنه در باب الطاف انگلیس به مردم ایران: «در تهران مردم از شدت گرسنگی و قحطی از سلاخخانه خون گوسفند برای تغذیهی خودشان و اطفالشان میگرفتند. در خندقی مُردار شتری افتاده بود که مردم از فرط گرسنگی گوشت و حتی استخوانهای آن را بردند!» همچنین در جلد ۷ خاطراتش به کنایه مینویسد: «و انگلیسیهای خیرخواه! اجناس را از بازار ایران میخریدند و احتکار میکردند. نسلکشی بزرگ ایرانیان به سال ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۸ که سفارت و دولت انگلستان در آن نقش داشت.»

زن زندگی آزادی در زمان پهلوی
در این تصویر مصاحبهی یک زن با مجلهی اطلاعات بانوان آمده است.
زنی که بهخاطر فقر و فحشا سوژهی مصاحبه شده است.
حکومت پهلوی توانسته بود زنان را به آزادی برساند.
زنان آزاد بودند به اجبار در کافهها کار کنند،
زنان آزاد بودند مشروب اجباری بخورند و در آزادی مطلق، به اجبار معدهشان سوراخ شود.
استعمار و بدنهایی که از آغوش حجاب رمیدند
فرانتس فانون نویسندهی فرانسوی در کتاب خود تحت عنوان «الجزایر بیحجاب» در مورد قصد فرانسویها برای کشف حجاب زنان الجزایری، در جملهای معروف میگوید:
«اگر میخواهیم ساختار جامعهی الجزایر و ظرفیت مقاومت آنها را نابود کنیم، ابتدا باید زنان را تسخیر کنیم.»
او در بخش دیگری از کتاب میگوید: «هر حجابی که افتاد و هر بدنی که از آغوش حجاب سنتی رهایی یافت، این واقعیت را بیان میکند که الجزایر شروع به انکار خود کرده و تجاوز استعمارگر را پذیرفته است.»
الجزایر از سال ۱۸۳۰ تا ۱۹۶۲، مستعمرهی فرانسه بود. از مسائل چالشبرانگیز دوران استعمار در الجزایر، مشکل حجاب زنان بود اما فرانسویها توانستند با استحالهی پوشش زنان بهعنوان یکی از ابزارهای خود برای استعمار بیشتر الجزایر استفاده کنند. هنگامی که فرانسه به الجزایر حمله کرد، برای تحمیل دیدگاههای خود به الجزایریها، سعی کرد هویت آنها را پاک کند.

وقتی ذائقهی فرنگی در ایران مد شد
در کتاب «تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم» به قلم جعفر شهری اینگونه آمده است: «با توجه به نزدیکی ایران به روسیه، نخستین عناصر فرهنگ غذایی غرب که به ایران راه یافت، روسی و قفقازی بود.»
نخستین رستورانهای فرنگی در دههی ۱۳۰۰ شمسی از سوی روسها و ارامنه به راه افتاد و میتوان گفت وقتی در این سالها سروکلهی این رستورانهای شبه غربی در بعضی خیابانهای تهران و... نمایان شد، ایرانیان نخستینبار در آن رستورانها با غذاهایی جدید و نو آشنا شدند؛ از جمله سوپ، کتلت، راگو، ژیگو، مغز و شیشلیک، به این فهرست احتمالاً میتوان بیفاستروگانف، کیوسکی، پیراشکی و سالاد الویه را هم افزود.
بنابر آمار سال ۱۳۱۰ شمسی، ۵۵ رستوران و ۳۳ کافه در تهران دایر بود که بیشترشان در محلهی دولت بودند و در این رستورانها بود که کمکم غذا خوردن با قاشق و چنگال رایج شد و مردم بهجای تخت پشت میز و روی صندلیها غذا میخوردند.

آثار هولناک جنگ جهانی بر زنان
در کتاب «وقتی سربازان آمدند» آمده است:
بزرگترین تجاوز جنسی در تاریخ بشریت،
پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم رخ داد؛
جایی که نیروهای متفقین به ۲ میلیون زن آلمانی تجاوز کردند.
سربازان متفقین حتی لحظهای در اعدام و شلیک به زنانی که از تسلیم شدن در برابر خواستههایشان ابا داشتن، تردید نمیکردند
و اجساد بسیاری از آنان در خیابانها رها شده بود.
آلمان تا اواسط دههی ۱۹۵۰ پذیرفت که ۳۷ هزار کودک (حاصل از تجاوز) را به نام مادرانشان ثبت کند.
آمار دیگر از این قرار است:
روسها: بیش از یک میلیون
آمریکاییها: ۱۹۰ هزار
بریتانیاییها: ۴۵ هزار
فرانسویها: ۵۰ هزار
مرتکبان این جنایات همان کسانی هستند که امروز دربارهی حقوق بشر و حقوق زنان به ما درس میدهند.
در این رابطه همچنین میتوانید کتاب برلین و سقوط در سال 1945»
اثر «انتون بیوور» را بخوانید.
و در این رابطه چقدر به رزمندگان و شهدا مدیونیم
سال شصت و یکم ـ شماره 2942