رنگ الهی به کارها بدهیم

حجت الاسلام محسن قرائتی

امام صادق‌علیه‌السلام رد شد، دید یکی آشپزخانه‌اش را سوراخ می‌کند. فرمود: چرا سوراخ می‌کنی؟ گفت: می‌خواهم دودها برود بیرون. فرمود: این یک نیت است، بگو سوراخ می‌کنم که دودها برود بیرون و هم در طلوع و غروب آفتاب حواسم جمع نماز باشد.

می‌توانم گوشواره برای دخترم بخرم که مثلا یک سرودی حفظ کرده، می‌توانم گوشواره برای دخترم بخرم برای این‌که نمازش را بی‌غلط خواند. هر دو گوشواره می‌خرند منتها عاقل‌تر آن کسی است که بگوید: من با این گوشواره، دخترم را نمازخوان هم کردم. یک چادر بخریم برای خانم‌ها، می‌توانیم تولد زهراسلام‌الله‌علیها، روز زن، روز مادر بخریم. می‌توانیم نوروز بخریم. عید نوروز هم خوب است اما دیگر رنگ الهی ندارد. صدقه در صندوق‌های کمیته امداد را، برای سلامتی امام زمان‌علیه‌السلام و همه مسلمان‌ها بیندازیم، این عقل است.

امام خمینی‌ره غذا که میل می‌فرمود، نمی‌گفت بفرما، می‌گفت: «بسم‌الله» و «بسم‌الله» هم یعنی بیا غذا بخور. منتها «بسم‌الله» یک ارزش دیگری دارد.

چیزی که ما رنگ کنیم پاک می‌شود. جاوید شاه، پاک شد. زنده‌باد‌ها پاک شد. همه چیزها پاک شد. حزب‌های سیاسی... امروز بهار است و فردا پاییز. اما رنگ خدایی پاک نمی‌شود و حزب خدا هیچ‌وقت پاییز ندارد.

خطر رقابت ناسالم

یکی از خطرات، این است که: «اعوذ بک من مباهات ‌المکثرین والازراء بالمقرین»، پناه می‌بریم از این‌که با پولدارها رقابت کنم، بالندگی، خودبالی، نسبت به پولدارها. آن سفره‌اش دو رقم خورشت داشت، من سه رقم خورشت، آن هفت طبقه ساخت، من در این خیابان هشت طبقه می‌سازم. چشم‌ و هم‌چشمی، او صد تا سکه، من دویست تا سکه.

...