شاید نوع سخنان غرورآمیز و گستاخانه پیش از این هم چند بار از سوی ترامپ جنایتکار درخصوص شهادت حاجقاسم و شهدای مقاومت تکرار شده بود، اما این احمقها که امروز در خیال باطل خود مست غرور از به شهادت رساندن تنی چند از سرداران مقاومت هستند و البته میخواهند شکستهای فضاحتبار و جای سیلیهای خورده از جبههی مقاومت را پنهان کنند، باید بدانند این روایت آنها نه همهی داستان و نه پایان ماجراست.
شاید نوع سخنان غرورآمیز و گستاخانه پیش از این هم چند بار از سوی ترامپ جنایتکار درخصوص شهادت حاجقاسم و شهدای مقاومت تکرار شده بود، اما این احمقها که امروز در خیال باطل خود مست غرور از به شهادت رساندن تنی چند از سرداران مقاومت هستند و البته میخواهند شکستهای فضاحتبار و جای سیلیهای خورده از جبههی مقاومت را پنهان کنند، باید بدانند این روایت آنها نه همهی داستان و نه پایان ماجراست.
در کتب تاریخی نقل است؛ آن هنگام که سرهاى مقدّس شهیدان کربلا را وارد مجلس یزید ملعون کردند، یزید در حالى که با چوبدستى خود بر لب و دندان مقدس و مطهر امام حسینعلیهالسلام مىزد، با غرور و سرمستی از غلبه ظاهری در کربلا، با تفکری یادگار مانده از دوران جهالت اشعاری میخواند. از جمله اینکه میگفت: «کاش بزرگان من که در جنگ بدر کشته شده بودند، امروز مىدیدند که قبیله خزرج چگونه از ضربات نیزه به زارى آمده است؛ در آن حال، از شادى فریاد مىزدند و مىگفتند: اى یزید دستت درد نکند.»
البته دیری نپایید که در همان مجلس مستی پوشالی یزید که گمان میکرد با شهادت امام حسینعلیهالسلام راه و نام و مکتب اهلبیتعلیهمالسلام و سرور آزادگان جهان را برای همیشه خاموش کرده است با شمشیر کلام حیدری شیرزن کربلا؛ زینب کبریسلاماللهعلیها جای خود را به پریشانی و حقارت داد. از سوی دیگر اکنون پس از هزار و ۴۰۰ سال چه کسی میتواند باور کند در کربلا امام حسینعلیهالسلام شکست خورد و یزید پیروز شد؟ این مسیری است که همچنان بر سر راه مصلحان و آزادگان و دشمنان ظلم میدرخشد. امروز نام و مرام حسینعلیهالسلام بیش از هر زمان دیگر تاریخ در جهان شناخته شده است که مراسم چند ده میلیونی اربعین در عراق با حضور دلدادگان این مکتب از اقصینقاط جهان یک گوشه از این تجلی و زنده و جاوید بودن آن است. اما اکنون یزید سرمست از پیروزی کجاست؟!
امروز نیز برخی یزیدیانِ زمان که در ظلم و قساوت و کشتن انسانها و ایستادگی در برابر حق و حقیقت دست کمی از یزید هزار و ۴۰۰ سال قبل ندارند؛ گمان میکنند که با شهادت چند سردار سپاه اسلام و فرماندهان جبههی مقاومت، کار تمام شده است و به خیال باطلشان ابتکار عمل در معادلات منطقه و جهان را در دست گرفتهاند.
اما واقعیت آن است که شهادت این ستارههای درخشان سپاه اسلام که سالها وجودشان خار چشم دشمن بود، پایان کار نیست بلکه آغازی است بر درخشش ستارههای پر فروغ دیگر در آسمان حق و حقیقت و مبارزه با کفر و ظلم.
اگر شهادت پایان مردان خدا بود، از دل عاشورا و مکتب انسانساز حسینعلیهالسلام خمینیها و خامنهایها، سلیمانیها و نصراللهها پدید نمیآمدند. صدالبته که فقدان هر کدام از فرماندهان شهیدمان جانسوز و خسارتی بزرگ است.
اگر تهرانیمقدم رفت، راه و مسیر او با قدرت ادامه یافت، اگر حاجیزاده آسمانی شد از ضرب شست موشکهای فرود آمده در حیفا و تلآویو و پایگاه آمریکاییها کم نشد.
اگر سلیمانی رفت مکتب او در دل جوانان ایرانی و لبنانی و عراقی و یمنی و... زندهتر از قبل شد.
امروز اگر سلامی، باقری، حاجیزاده و سلیمانی بهظاهر در صف سپاه اسلام نیستند، انبوه جوانان دهه هفتادی و هشتادی که شجاعت حیرتانگیز آنها را پای پدافند و لانچرهای پرتاب موشک در همین جنگ ۱۲ روزه دیدیم و شنیدیم جای آنها را پر کردهاند.
امروز اگر سیدحسن نصرالله به ظاهر در بین اعضای حزبالله نیست، اما هزاران نفر شیفته و دلدادهی او آمادهاند راه او را ادامه دهند، برگزاری مراسم میثاق با نصرالله در لبنان در روزهای گذشته با حضور دهها هزار جوان و نوجوان لبنانی شاهد این مدعاست.
اگر یحیی سنوار رفت، کار غزه و حماس و مقاومت فلسطین به پایان نرسید و اسرائیل پس از شهادت سنوار و محمد ضیف و... هم نتوانست در غزه کاری جز کودککشی و جنایت بکند و مجبور به تسلیم شد.
شاید شهادت هرکدام از این ستارههای درخشان آسمان مقاومت برای دشمن زخمخورده از آنها التیامی دلخوشکننده و فریبنده بر روی این زخمها باشد، اما میتوان راز رجزخوانیهای نتانیاهو و ترامپ و پیروز نشان دادنشان را در تلاش آنها برای پنهان کردن نشانههای آشکار شکست زبونانه در برابر جبهه مقاومت جستوجو کرد.
اگر ترامپ و نتانیاهو با شهادت چند فرماندهی رشید سپاه اسلام، واقعاً به پیروزی رسیده بودند و کار را تمامشده میپنداشتند، وحشتزده از شدت پاسخ ایران به حملات اسرائیل و آمریکا در جنگ ۱۲ روزه برای آتشبس التماس و تلاش نمیکردند.
اگر اسرائیل و آمریکا با شهادت سنوار و یارانی دیگر از مقاومت فلسطین و پس از به شهادت رساندن دهها هزار و به روایتی صدها هزار نفر از ساکنان غزه، به واقع احساس پیروزی کرده و کار مقاومت مردم غزه را بعد از دو سال ایستادگی حماسهآفرین تمامشده میپنداشتند، اینچنین از توافق با حماس برای پایان جنگ و مبادلهی اسرا بهعنوان دستاورد و موفقیت یاد نمیکردند.
امروز خوب به چهرهی اسرای فلسطینی آزادشده از بند صهیونیستها بنگرید و به یاد بیاورید که یحیی سنوار هم سالها زندانی این رژیم بود و خدا میداند چندین و چند یحیی سنوار و قویتر از او در بین همین اسرا باشند.
با این تفاسیر باید گفت؛ اگر یزید و یزیدیان با جنایت عاشورا و کربلا توانستند نام و یاد و مکتب سیدالشهداعلیهالسلام را محو و خاموش کنند، جانشینان امروزی آنها یعنی ترامپ و نتانیاهو هم میتوانند با شهادت چند فرمانده و سردار پرافتخار و قتلعام هزاران بیگناه، راه مقاومت و مکتب مبارزه با ظلم را خاموش و محو کنند.
واقعیت آن است که آرزوی به زانو درآوردن نظام اسلامی و جبهه مقاومت در سر ترامپ و نتانیاهو به کابوسی پریشان برای آنها تبدیل شده است و اینها نیز همچون گذشتگان خود در حسرت این آرزو خواهند مرد، آنچنان که رهبر انقلاب سالها قبل (۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷) در این خصوص فرمودند: «رفتارهای زشت و سخیف این رئیسجمهور کنونی آمریکا، کارهایی است که از اوّل هم میکردند؛ در دوران دولت گذشته آمریکا یکجور بود، دوران قبل از او یکجور بود؛ در هر دورهای یکجوری اینها خباثتهای خودشان را نشان دادند. خیلی از آنها استخوانهایشان هم خاک شد، بدنشان هم در زیر خاک خوراک کرم، مور و مار شد، امّا جمهوری اسلامی همچنان خواهد ایستاد.»
امروز برخی گمان میکنند که جنایت و خباثت شخصی همچون ترامپ و تلاش همهجانبه او برای نجات اسرائیل از نابودی، نشانه قدرت، دست برتر و دیوانگی خطرناک اوست؛ اما رهبر حکیم ما (۱۹ دیماه ۱۳۹۷) در وصفی ماندگار از رئیسجمهور جنایتکار و خودشیفتهی کنونی آمریکا فرمودند: «بعضی از دولتمردان آمریکا وانمود میکنند دیوانهاند؛ بنده البته این را قبول ندارم، اما حقیقتاً «احمقهای درجه یک» هستند.»
این احمقهای درجه یک اگر اندکی تفکر میداشتند میدیدند که تجربه ثابت کرده است، سلاح جهاد، شرف و دفاع از حق از دست مردان جبهه مقاومت نمیافتد بلکه از دستی به دست بزرگمردی دیگر داده میشود.
عباس شمسعلی