زشت و زیبا

اپستین فرانسوی

فرانسه سرانجام پس از شش دهه تجاوز و آزار مستمر یک معلم فرانسوی نسبت به دانش‌آموزانش، در حال شناسایی و جست‌وجوی قربانیان است.

«ژاک لووگل»، معلم سابق ۷۹ ساله، متهم است که از دهه‌ی ۱۹۶۰ تا سال ۲۰۲۲ به ۸۹ کودک در پنج قاره تجاوز و آزار جنسی وارد کرده است.

او حتی بدون داشتن مدرک رسمی تدریس، در کشور‌های مختلفی مانند آلمان، سوئیس، مراکش، نیجر، الجزایر، فیلیپین، هند، کلمبیا و کالدونیای جدید با کودکان کار کرده و از آنها سوءاستفاده کرده است.

این فرد از اواسط سال ۲۰۲۵ در بازداشت به سر می‌برد و با توجه به ابعاد کم‌سابقه این پرونده، پلیس فرانسه از همه قربانیان و شاهدان احتمالی در کشور‌های مختلف خواسته است برای تکمیل تحقیقات همکاری کنند تا روند رسیدگی در سال ۲۰۲۶ به پایان رسیده و دادگاه برگزار شود.

لووگل همچنین به پلیس گفته است که مادر و عمه‌ی خود را با بالش خفه کرده است.

پرونده‌ی لووگل شباهت زیادی به پرونده‌ی «ژوئل لو اسکورنک»، جراح سابق فرانسوی، دارد که بزرگ‌ترین پرونده‌ی تجاوز به کودکان در تاریخ فرانسه محسوب می‌شود.

تحول دوست آمریکائی

دیشب دوست آمریکایی‌ام دعوتمون کرده بودن یه رستوران حلال عرب بنام فتّوش.

فتوش یه سالاد معروف شامی ـ لبنانیه.

ریشه‌ی کلمه از عربی «فتّ» میاد، یعنی خُرد کردن، چون توش نان پیتای سرخ‌شده یا تُست‌شده و خردشده می‌ریزن.

این دوستم دیشب خیلی با هیجان درباره‌ی اینکه در رسانه‌های آنلاین با شجاعت داره برای آمریکایی‌های ناآگاه روشنگری می‌کنه، صحبت می‌کرد و می‌گفت بهترین دوستای من ایرانی‌ها هستن و من بیش از چهل سال پیش با دوستای ایرانیم می‌رفتم تظاهرات علیه شاه. بعد بعضیا تخم‌مرغ و گوجه‌فرنگی به‌سمت ما پرتاب می‌کردن و می‌گفتن برین کشور خودتون و من فریاد می‌زدم که من آمریکایی‌ام.‌

می‌گفت آمریکایی‌ها بعد از این پرونده اپستین دارن کم‌کم آگاه می‌شن و می‌گفت من نمی‌ترسم و حرفم رو می‌زنم. اگه نزنم در پیشگاه خدا نمی‌تونم پاسخگو باشم. بهش گفتم شما هم یکی از سربازان

امام زمان‌علیه‌السلام هستی. خیلی نگران مردم غزه و ایران بود. منم با افتخار بهش گفتم ایران تنها کشوریه تو دنیا که ابتدا به رهبری امام خمینی و الان به رهبری امام خامنه‌ای در مقابل آمریکا و اسرائیل ایستاده. می‌گفت می‌دونم، می‌دونم. از اقتدار ایران خیلی خوشحال بود. می‌گفت من بیش از چهل ساله مسلمون شدم و همیشه به شیعه بودن افتخار می‌کنم.

داشتم فکر می‌کردم مبادا ما ایرانی‌ها که کشور شیعه‌ایم و چشم همه دنیا به ما دوخته شده در این برهه حساس زمانی کم بیاریم. خیلی دلم می‌خواست امسال ۲۲ بهمن ایران باشم و با شما در راهپیمایی شرکت کنم. اما دلم اونجاست و امیدوارم برای روز قدس ایران باشم. ما برای سلامتی و طول عمر آقا و همه‌ی شما هم‌وطنان که مثل کوه در مقابل همه‌ی گرانی‌ها و مشکلات ایستادین دعا می‌کنیم.

۳ هفته مرخصی برای بیماری

صبح بیدار شده و نشده دختر خونه فرمودن حالم خوب نیست، دلم درد می‌کنه و اینجوری مدرسه امروز کنسل شد! یاد یه قانون عجیب در آلمان افتادم بهش می‌گیم کقانک شقایبن.

طبق قانون هر کارمندی می‌تونه وقتی احساس بیماری کرد تلفنی مرخصی استعلاجی بگیره. زنگ می‌زنی می‌گی من مریضم و نمیام سر کار. بعد دو یا سه روز گواهی پزشک لازمه که اونم کار سختی نیست.

طبق جدیدترین آمار به‌طور متوسط هر کارمند (می‌دونید که اینجا اغلب کارمند هستن برخلاف ایران) در سال ۸/۱۴ روز کاری بیمار ثبت می‌کنه. تقریباً یعنی ۳هفته کاری در سال!

چند وقت پیش صدر اعظم به این موضوع اعتراض کرد و گفت یعنی این واقعیته؟

و گفت حزب باید یه تصمیم جدی بگیره!

البته حزب مقابل هم مخالفت کرده و گفته مشکلات اقتصاد آلمان ربطی به بیمار شدن کارمند‌ها نداره! اینها همون افرادی هستند که کشور رو سر پا نگه داشتن مشکل از سیاست‌های اقتصادی دولت، قیمت بالای انرژی و خراب بودن زیرساخت‌هاست!

البته اینم بگم خیلی وقت‌ها قانون با واقعیت فرق داره! من وقتی کرونا داشتم حتی یک روز اضافه‌تر نتونستم مرخصی بگیرم. چون رئیس مطب حساس بود! می‌خوام بگم خیلی‌ها هم برای اینکه کارشون رو حفظ کنند مجبورن حتی در ایام بیماری برن سر کار! برای خود من پیش اومد.

تحریم کالا‌های اسرائیلی

مدت‌هاست تو هر جمعی که می‌رم یه جوری صحبت به برند‌های تحریم شده می‌رسه! می‌دونید اینجا این مسئله خیلی بیشتر از ایران مهمه. چون علاوه بر برند‌ها اینجا کلی از فروشگاه‌ها هم باید تحریم بشن! حتی خیلی از سوپرمارکت‌ها! تو ایران یک کلمه می‌گی حمایت از برند ایرانی و تمام، اما اینجا قضیه واقعاً پیچیده است.

صهیونیسم تو هر فضایی ریشه دوانده! تنه‌ی اصلی، اغلب مربوط به اسرائیل می‌شه!

اغلب، بهترین برند‌ها و در دسترس‌ترین‌ها و شناخته شده‌ترین‌ها در هر فیلدی از وسایل برقی، شوینده، لباس، آرایشی بهداشتی و... یا تماماً یا بخشی از عوایدشون مربوط به اسرائیله، حقیقتاً مثل سرطانی می‌مونه که به همه‌ی قسمت‌های جامعه سرایت کرده.

خلاصه بحث ما امروز هم دوباره به همین موضوع رسید. البته من عمد و قصدی برای پیش آوردن این موضوعات ندارم ولی مدام بین همین صحبت‌های عادی‌مون پیش میاد! امروز دیگه توجهم حسابی جمع شد که‌ای بابا دوباره حرف رسید به تحریم.

نشستم بررسی کردم که چی شد که موضوع دوباره رسید به اینجا که دیدم اینقدر زندگی روزمره‌ی ما گره خورده با این مسئله که مدام بحثش پیش میاد! مثلاً امروز داشتم تو مهمونی با یکی دوتا از خانم‌ها در مورد خرید لباس کودک صحبت می‌کردم.

گفتم دکتر برای حساسیت پوستی پسرم گفته لباس تمام‌نخ بخرم و هر چی می‌گردم سرهمی جوراب‌دار نخی پیدا نمی‌کنم. ناخوداگاه بعدش ادامه دادم قبلاً از برند نکست و زارا می‌خریدم لباس بچه‌ها رو و گاهی اچ.‌اند.‌ام، اما از موقعی که ممنوعه شده دیگه واقعاً نمی‌دونم چه کنم! فلان فروشگاه‌ها رو هم چک کردم، اما لباس مناسب ندیدم و دیگه حرف رفت حول این موضوع!

یکی از خانم‌ها گفت آره خب باید رعایت کرد ولی گاهی خیلی سخت می‌شه، وقتی که جایگزین مناسبی دم دست نیست چه کنیم. گاهی آدم تنوع می‌خواد مثلاً تو موضوع لباس بچه‌ها! اون‌موقع‌ها چجوری نریم طرفش! سخته آخه.

مهربانانه و بدون نگاه منفی، اما از ته قلبم جواب دادم این‌جور مواقع دو تا کلیپ از بچه‌های شهید شده در فلسطین ببینید مشکل حل می‌شه... یه لحظه مکث کرد، نگاهم کرد و سری تکون داد و گفت راست می‌گین. بعدش با هم گفت‌و‌گو کردیم در مورد اینکه چطور بچه‌هایی که اینجا متولد و بزرگ شدن و دور هستن از این فضا‌ها رو به این رعایت‌ها ترغیب کنیم.

برند‌های لباس ممنوعه که قبلاً خرید می‌کردم رو عمداً نوشتم، چون می‌دونم در ایران بسیار در دسترس هستن گفتم اگر خواستین شما هم رعایت کنید.

تهیه و تنظیم: مریم سیادت