از گوشه و کنار تاریخ
تاریخ را اگر بار‌ها و بار‌ها هم تکرار کنیم بازهم نکته جا مانده‌ای دارد که می‌تواند راه گشای امروز ما باشد. این بخش از مجله زن روز به توضیح بخش‌هایی از تاریخ می‌پردازد که می‌تواند عبرت آموز و مسئله آموز باشد.
عاقبت ترحم
این زن زهره (قائمی عضو مجاهدین خلق)، در سال ۶۷ که زندانی‌های مجاهدین خلق فقط با توبه لفظی آزاد می‌شدند آزاد شد. اینها کسانی بودند که به جرم شرکت در عملیات مسلحانه دستگیر شده بودند و حالا فقط با ابراز پشیمانی ظاهری عفو می‌شدند.
اما همین زن؛ ۱۱ سال بعد شهید سپهبد علی صیاد شیرازی فرمانده‌ی نیروی زمینی ارتش را جلو در منزلش، پیش چشم فرزندش ترور کرد و یکی از پرافتخارترین فرماندهان جنگ را که صد‌ها کیلومتر از خاک وطن را آزاد کرده بود از ایران گرفت!
من دلم خیلی به حال ابوذر می‌سوزد
روزی امیرالمؤمنین علی‌علیه‌السلام نزد اصحاب خود فرمودند: «من دلم خیلی به حال ابوذر غفاری می‌سوزد خدا رحمتش کند. اصحاب پرسیدند: «چطور؟» مولا فرمودند: «آن شبی که به دستور خلیفه مأموران جهت بیعت گرفتن از ابوذر برای خلیفه به خانه‌ی او رفتند. چهار کیسه‌ی اشرفی به ابوذر دادند تا با خلیفه بیعت کند.»
ابوذر خشمگین شد و به مأمورین گفت: «شما دو توهین به من کردید؛ اول آن‌که فکر کردید من علی فروشم و آمدید من را بخرید. دوم بی‌انصاف‌ها آیا ارزش علی چهار کیسه اشرفی است؟ شما با این چهار کیسه‌ی اشرفی می‌خواهید من علی‌فروش شوم؟»
اگر تمام ثروت‌های دنیا را جمع کنی با یک تار موی علی عوض نمی‌کنم. آنها را بیرون کرد و درب را محکم بست. مولا گریه می‌کردند و می‌فرمودند: «به خدایی که جان علی در دست اوست قسم آن شبی که ابوذر درب خانه را به روی سربازان خلیفه محکم بست. سه شبانه روز بود که او و خانواده‌اش هیچ نخـــورده بودند.»
دزدی ابنیه در زمان رضاشاه
این سردیس اصیل ایرانی چگونه سر از موزه انستیتوی شرقی دانشگاه شیکاگو درآورده است؟
«ارنست هرتسفلد» باستان‌شناس و ایران‌شناس آلمانی یکی از نخستین کسانی است که مجموعه تاریخی پاسارگاد و تخت جمشید در ایران را مورد کاوش قرار داده و به این خاطر در تاریخ باستانشناسی ایران و جهان چهره مهمی به شمار می‌رود.
وی در سال ۱۳۱۰ از سوی مؤسسه‌ی شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو به‌عنوان مدیر هیأت کاوش به تخت جمشید فرستاده شد تا برای نخستین بار بخش‌هایی از این منطقه‌ی باستانی را حفاری و مرمت کند. هرتسفلد در مدت کاوش در تخت جمشید و پاسارگاد ۳۰ هزار لوحه خشتی که آنها را «حافظه‌ی تاریخی ایرانیان» می‌دانست از خاک بیرون کشید.
متأسفانه اغلب این الواح و کشفیات، به خارج از ایران انتقال پیدا کردند و هیچ‌گاه به کشور بازنگشتند. علاوه بر انتقال رسمی این آثار به دانشگاه‌ها و مراکز غربی که با عناوینی، چون مرمت و مطالعه انجام می‌شد، دزدی و غارت آثار باستانی ایران در دوره‌ی پهلوی با همکاری و مدیریت افراد سرشناس دربار و دولت اتفاقی بود که باعث شد هزاران قطعه باستانی و تاریخی از کشور خارج شده و سرنوشت نامعلومی داشته باشند.
یکی از تصاویر ضمیمه‌شده اولین تصویر از شروع کاوش در تخت جمشید و پاسارگاد است که توسط هرتسفلد ثبت شده است.
تصویری دیگر انتقال مجسمه تخت جمشید به موزه‌ی دانشگاه شیکاگو در دوره‌ی رضاشاه را نشان می‌دهد.
چند خیانت تاریخ معاصر ایران
در گذر تاریخ اکثر ضرباتی که بر پیکر ایران و آزاد مردان ایرانی وارد شده، از جانب خائنین وطن فروش بوده!
*رئیس علی دلواری را یک ایرانی به نام علی تنگکی از پشت سر هدف قرار داد.
*لطفعلی خان زند به‌دلیل خیانتِ یکی از سرداران سپاهش و برادر او (ابراهیم کلانتر حاکم یهودی شیراز)، چشمانش از حدقه درآورده و کشته شد.
* سنجر خان وزیری، وطن‌پرستی که در زمان جنگ جهانی اول، یک تنه در برابر تجاوز روس‌ها ایستاد و عاقبت توسط خلیل خان، هم‌وطن و هم خونش با زبان روزه در خون غلتید.
جمله‌ای منسوب به هیتلر به خوبی گویای مطلب است: «اگر خواستی سرزمین‌ات را آزاد کنی؛ ده گلوله در تفنگت بگذار، ۹ گلوله برای خائنین و آدم‌فروشان و تنها یک گلوله برای دشمنت کافیست!»