نشکن، نمی‌گویم

یکی از علمای ربانی نقل می‌کرد: در ایام طلبگی دوستی داشتم که ساعتی داشت و بسیار آن را دوست می‌داشت، همواره در یاد آن بود که گم نشود و آسیبی به آن نرسد، او بیمار شد و بر اثر بیماری آن‌چنان حالش بد شد که حالت احتضار و جان دادن پیدا کرد، در این میان یکی از علماء در آن‌جا حاضر بود و او را تلقین می‌داد و می‌گفت: بگو «لااله‌الا‌الله» او در جواب می‌گفت: نشکن، نمی‌گویم: ما تعجب کردیم که چرا به جای ذکر خدا، می‌گوید: نشکن، نمی‌گویم. همچنان این معما برای ما بدون حل ماند، تا این‌که حال آن دوست بیمارم اندکی خوب شد و من از او پرسیدم، این چه حالی بود که پیدا کردی، ما می‌گفتیم «لااله‌الا‌الله» تو در جواب می‌گفتی نشکن، نمی‌گویم.

او گفت: اول آن ساعت را بیاورید تا بشکنم، آن را آوردند و شکست. سپس گفت: من دلبستگی خاصی به این ساعت داشتم، هنگام احتضار شما می‌گفتید «لااله‌الا‌الله»، شخص شیطان را دیدم که همان ساعت را در یک دست خود گرفته و با دست دیگر چکشی بالای آن ساعت نگه داشته و می‌گوید اگر بگویی «لااله‌الا‌الله»، این ساعت را می‌شکنم. من هم به خاطر علاقه وافری که به ساعت داشتم، می‌گفتم: ساعت را نشکن، من «لااله‌الا‌الله» نمی‌گویم!

…