نگارخانه

کیمیا تهرانی

استعداد نقاشی را از پدرانش به ارث برده بود. زاده کاشان بود و بعد از مهاجرت به تهران در دارالفنون نقاشی را تحصیل کرد و نقاش دربار ناصری شد و «کمال‌الملک» لقب گرفت. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه، برای مطالعه به اروپا رفت. مدتی بیش از سه سال را در فلورانس، رم و پاریس گذراند و در موزه‌ها به رونگاری از آثار استادانی چون «رامبراند» و «تیسین» پرداخت. سپس به دستور مظفرالدین شاه به ایران بازگشت و کار در دربار را ادامه داد، ولی عملا نتوانست با خواسته‌های شاه جدید کنار بیاید. به عراق رفت و چند سالی را در آن‌جا گذراند. به همین خاطر هم برخی سوژه اصلی برخی آثارش حال و هوای عربی دارد. بازگشت کمال‌الملک به ایران، مصادف با انقلاب مشروطه شد. در سال‌های بعد، مدیریت مدرسه صنایع مستظرفه را بر عهده گرفت. در این مدرسه با کوشش فراوان به پرورش شاگردان همت گماشت که زبده‌ترین آن‌ها، خود استادانی در مکتب او شدند. سرانجام به دلیل اختلافاتی که با وزیران معارف بر سر استقلال مدرسه پیدا کرد، از کار تدریس و شغل دولتی دست کشیدو به ملک شخصی خود در حسین‌آباد نیشابور کوچ کرد. از قضا در آنجا بر اثر حادثه‌ای از یک چشم نابینا شد؛ اما تا سال‌های آخر زندگانی به نقاشی ادامه داد.

...