کد خبر: ۶۷۳۴
۱۴۰۴/۱۱/۰۵ ۱۰:۱۰
بررسی ابعاد اغتشاشات اخیر ایران با نگاهی به شکست قطعی پروژه‌ی براندازی نظام

بن‌بست اپوزیسیون

مزدوران آن سوی آب نشسته که به‌دنبال افول و زوال ملت آرام و نجیب ما بودند. فراخوان پنج‌شنبه و جمعه نیز با همین هدف بود. افسوس که عده‌ای کت و شلوار پوش چسبیده به صندلی‌ها و جلسات بی‌نتیجه نیز، شأن فقیران مستضعفان را دیر فهمیدند و قدر ندانستند.

بن‌بست اپوزیسیون

هنوز یک سال از جنگ دوازده روزه نگذشته که در سرمای صبحگاهی آخرین روز‌های دی‌ماه باز راهی معراج شهدا شدم. استخوان‌هایم دارد پودر می‌شود از فشار این غم. نه که، چون داغ پشت داغ دیدیم که میان داغ دیدن‌ها مردم ما را مقابل هم قرار دادند. نگذاشتند که خودمان مرهم خودمان شویم. مردم آرام و نجیب که وارثان فریاد‌های خمینی هستید مگر ما متحد و یکی نبودیم. باید مراقب باشیم که گرگ بازار، چشمش پی دریای طوفانی است و هوشیار بود که جهاد به تنهایی و یک‌تنه نمی‌شود.

مزدوران آن سوی آب نشسته، به‌دنبال افول و زوال ملت آرام و نجیب ما بودند. فراخوان پنج‌شنبه و جمعه نیز با همین هدف بود. افسوس که عده‌ای کت و شلوار پوش چسبیده به صندلی‌ها و جلسات بی‌نتیجه نیز، شأن فقیران مستضعفان را دیر فهمیدند و قدر ندانستند. غافل از آن که ما فرزندان و وارثان روح‌الله یاد گرفته‌ایم در قلب خود با قلم عقل بنویسیم: که لا مُوثِر فِی الُوجود اِلا الله. گواهش را داخل حسینیه معراج شهدا دیدم که خانواده‌های شهدا یک صدا می‌گفتند:

به ضحاک‌های بی‌وطن بگویید: قسم به خشم فاطمه در مقابل طاغوت مدینه، قسم به کلمات زینب در خطبه‌ی کاخ یزید، قسم به بغض اَللهم اِنا لا نَعلم مِنه اِلا خَیرا (ی) سیدعلی، که ما باز هم و باز هم با نایب امام زمان‌مان تجدید عهد کردیم؛ و بر عهدمان خواهیم ماند. خداوند قلب‌های ما را آرام و گام‌هایمان را استوار گرداند.

اندکی صبر کنید که حوادث روزگار می‌چرخد.

اعتراض یا اغتشاش

در روز‌های اخیر، کشورمان شاهد بروز وخامت‌هایی در اوضاع امنیت و آرامش بود که با عنوان «اعتراضات» از سوی برخی رسانه‌ها و جریان‌های خاص، پوشش داده شد. اما با بررسی دقیق‌تر و تحلیل وقایع، ماهیت آشکارتر و ابعاد پنهان‌تر این تحرکات نمایان می‌شود. آنچه که این وقایع را از اعتراضات مشروع متمایز می‌کند، اهداف پشت‌پرده‌ی آن است. در حالی که اعتراضات مشروع، باید در چارچوب قانون و با رعایت اصول اخلاقی و احترام به حقوق دیگران صورت گیرد، این تحرکات، با شعار‌های براندازانه، تخریبی و ضداسلامی همراه بوده و به صراحت خواستار سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند.

بررسی میدانی و همچنین مستندات، تصاویر و ویدیو‌های منتشر شده از این اغتشاشات، نشان می‌دهد که افراد سودجو و فرصت‌طلب، با استفاده از ابزار‌های ارتباطی و شبکه‌های اجتماعی، به‌صورت سازمان‌یافته در حال تحریک و هدایت اغتشاش‌گران بوده‌اند. این افراد، با هدف ایجاد هرج‌ومرج و تضعیف نظام، از تمام ظرفیت‌های خود برای انتشار اخبار جعلی، شایعات دروغین و تصاویر دستکاری شده استفاده کردند تا در نهایت بازی را به‌سمت خشونت و خون بازی هدایت کنند. متأسفانه، این اغتشاشات، نه‌تنها به اموال عمومی خسارت وارد کرده است، بلکه جان جمع قابل توجهی از هم‌وطنان‌مان را گرفت و امنیت خانواده‌های ایرانی را به خطر انداخته است، هم‌چنین در ادامه بر اقتصاد کشور نیز اثرات منفی گذاشته و روند توسعه و پیشرفت را با مشکل مواجه کرد که به قول معروف بعد‌ها صدایش در خواهد آمد.

 در این میان، تلاش‌های برخی از رسانه‌های وطن‌پرست و تحلیل‌گران دلسوز، برای افشای ماهیت اصلی این فتنه و ارائه‌ی واقعیت‌ها به مردم، قابل تقدیر است. در بخشی از این گزارش، تلاش شده است تا با بررسی دقیق عوامل داخلی و خارجی دخیل در این اغتشاشات، به درک بهتری از ماهیت این فتنه و نقش دست‌های پنهان در آن دست یابیم. این گزارش با تکیه بر مستندات موجود، ارائه شده است و هدف آن، روشن‌سازی فضا و مقابله با تهمت‌ها و دروغ‌های دشمنان است.

معراج شهدا

زهرا خانم بغدادی مثل همیشه زانوی ادب بغل زده مقابل مادران و همسران شهدا نشسته بود و دلداری می‌داد. برای آنهایی که تازه به جمع ما پیوستند می‌نویسم که (زهرا بغدادی را در معراج شهدا مامان بغدادی صدایش می‌زنند؛ خواهر شهید است و همسر شهید یحیی سیدی. سال‌ها پیش، در کوران دفاع مقدس، خانه‌شان پناهگاهی بود برای پشتیبانی از جبهه‌ها. او همیشه آماده‌ی جهاد هست. هر روز، با غسل شهادت، از شهریار خود را به معراج شهدا می‌رساند. می‌آید تا برای شهدا مادری کند و به خانواده‌های داغ‌دارشان تسلی‌خاطر بدهد.) وی در خصوص اغتشاشات ۱۸ دی ماه به گزارش‌گر زن روز می‌گوید: «همه می‌دانیم که در ابتدا قرار بود مردم صدای اعتراض خود را به گوش دولت برسانند. ولی کم‌کم اعتراض تبدیل به اغتشاش شد.

البته که دور از انتظارمان نبود. حضرت آقا به مسئولین و به مردم گوش‌زد کرده بودند و ما خودمان را آماده کرده بودیم؛ لذا من از فردای همان پنج‌شنبه و جمعه‌ای که با فراخوان قصد شورش داشتند، مُدام با مسئولین معراج تماس می‌گرفتم. ما می‌دانستیم که شهید دادیم ولی پیکر‌ها هنوز نیامده بودند. روز یکشنبه ما را صدا زدند که سریع بیایید. خانواده‌ها به‌زودی برای وداع، در معراج حضور پیدا می‌کنند. چند نفری جمع شدیم و از صبح تا شب در خدمت خانواده‌های شهدا هستیم. بعد از تغسیل و آماده‌سازی شهدا، خانواده‌ی درجه‌ی اول شهید را تک به تک صدا می‌زنیم تا وداع کنند و بعد هم وداع عمومی با شهید داشته باشند. هر روز ما این برنامه را داریم. پیش آمده که یک شهید ۳ بار وداع شده است. گاهی خانواده طاقت نمی‌آوردند چندین بار مراجعه می‌کنند.

بعضی خانواده‌ها از شهرستان می‌آیند بنابراین در این چند روز پیش آمده است که تا پاسی از شب هم مراسم وداع داشتیم. آن‌چه که برای ما تعجب‌آور است این بوده که خانواده‌ی این شهدا همگی می‌گویند: «شهید ما آرزوی شهادت داشت.» از آن پسر نوجوان ۱۶ ساله تا مرد ۶۰ ساله. همسران شهدا یا والدین آنها که به معراج می‌آیند اذعان دارند که شهید ما در طول شبانه روز چندین بار می‌گفت: «پس چه زمانی شهادت نصیب من هم می‌شود؟» و همین، دل خانواده را آرام می‌کند. عمده‌ی خانواده‌ها چنین بودند و باز نکته‌ی دیگر این که خانواده، وقتی شهید را از نزدیک می‌بیند می‌گوید: «دل‌مان آرام گرفت» و من ایمان دارم که این از عنایت خدا و لطف خود شهید است.

شب گذشته مادر شهیدی آمده بود و می‌گفت: «پسر من آرایشگاه داشت. به لحاظ اخلاقی خیلی پسر خوبی بود و در اقوام استثناء بود. برای همه، کار‌های خیر می‌کرد. آن شب پنج شنبه از پله‌های خانه پایین می‌آید. در را باز می‌کند و جلوی در خانه او را می‌زنند. مادر می‌گفت تا قبل از این که این‌جا بیایم ناآرام بودم. حالم بد بود. پیکر شهیدم را که دیدم انگار که دستش را گذاشت روی قلبم و من را آرام کرد. وقتی بوسیدمش لحظه‌ای که به دنیا آمد از جلوی چشمم گذشت.» رو به پیکر پسرش می‌گفت: «محمدجوادم ممنون که من را آرام کردی.» زهرا بغدادی در ادامه اشاره می‌کند: پیکر پسر ۱۶ ساله‌ای آمده بود که آن شب فراخوان لعنتی با برادرش به مسجد می‌رود. مادرش 

‌می‌گفت؛ با او تماس گرفتم گفتم: «نگرانت هستم.» گفت: «نمازم را که بخوانم سریع می‌آیم منزل.» گویا به مسجد حمله کرده بودند و به کمر او تیر زدند. برادرش می‌گفت: «ناگهان دیدم برادرم کمرش را گرفت و به روی زمین افتاد.» مادر اصرار داشت که بگذارید پاهایش را ببوسم، چون او همیشه دست و پای من را می‌بوسید. بغدادی در ادامه تصریح می‌کند: من فقط می‌خواهم بگویم این شهدایی که این جا آمدند هر کدام خصوصیات منحصر‌به‌فرد خودشان را داشتند و انگار که انتخاب شده‌ی خانواده بودند. همین شهید ۱۶ ساله آرزوی شهادت داشت و مادرش در گوش پسر شهیدش می‌گفت: «تو آن‌قدر زندگی نکردی ولی شهادت برازنده‌ی تو بود.» شهیدی آمده بود که مادرش متأسفانه حجاب مناسبی نداشت و می‌گفت پسرم دائم به من تذکر می‌داد. حتی در سفری که به کیش رفته بودم به من پیامک داد که مادر لطفاً حجابت را رعایت کن. این جای حرف بودیم که آقای حق‌شناس مسئول معراج شهدا خانم بغدادی را صدا می‌زند. زهرا بغدادی می‌گوید: آخرین کلام را از طرف من به دولتمردان بنویسید به فرمایش حضرت علی‌علیه‌السلام که توصیه می‌کنند در شرایط فتنه که تشخیص حق و باطل برای مردم بسیار مشکل می‌شود، باید به‌گونه‌ای عمل کرد که هیچ بهره‌ای به نفع فتنه ایجاد نشود. ما خدمت‌گزاران این مردم در مقابل فتنه و آشوب ایستاده‌ایم. اما سؤال من این است چرا این روز‌ها که کشور ما پیشرفته و مقتدر است این اتفاقات می‌افتد؟ پس یک جایی بی‌کفایتی بوده!

شهید آورده بودند و خانم بغدادی باید برای دلداری مادر شهید می‌رفت. میان خانواده‌های شهدا رفتم. یکی با گریه آرام می‌شد، یکی در خودش فرو رفته بود، دیگری درد و دل می‌کرد، آن‌طرف‌تر یکی دعای توسل می‌خواند و یکی دیگر حتی از دعا فاصله گرفته بود. راستش را بخواهید دردناک‌ترین جای دنیا آن روز معراج شهدا بود.

خدمت‌گزار دیگر مرکز معراج، در حالی که مشغول جابه‌جایی پیکر‌های مطهر شهدا بود گفت: «کرکره‌ی مغازه را پایین کشیده و آمده‌ام معراج شهدا تابوت‌ها را جابه‌جا کنم و پرچم بکشم شاید تسلی دل پر دردم شود.» عده‌ای بازاری نیز، همان‌ها که معترض بودند و نه اغتشاش‌گر؛ جمع شده بودند برای شهدایی که مجلس وداع‌شان غریبانه است برادری کنند و بالای تابوت سینه می‌زدند. سربازانی بودند که از آن شب‌های پر از خون، خاکستر، اضطراب و گریه می‌گفتند و به یاد دوستان شهیدی که حتی فرصت خداحافظی هم نداشتند، به‌خاطر آرزو‌ها و رؤیا‌های خاک‌خورده‌ی آنان، روح‌شان زخمی بود.

زنی جوان با اشک و آه از دخترکش می‌گفت که بهانه‌ی پدر شهید را می‌گیرد. از او که چادر به صورت انداخته نامش را پرسیدم گفت فاطمه‌ام. به‌دنبال همسر بسیجی شهیدم آمده‌ام. گفته‌اند که او را این‌جا می‌توانم پیدا کنم. سپرده‌ام بعد از خاکسپاری، همه که رفتند، وقتی که خوب دورمان خلوت شد، وقتی که خودم ماندم و شهید تازه به خاک سپرده‌ام، تازه آن‌موقع فرزندمان را بیاورند سر مزار پدر. سپرده‌ام کسی در آن دوروبر نباشد و کسی گریه و زاری نکند. فاطمه درمیان 

انبوه دردش، مراقب احسان پسر شش ساله‌اش بود. پسر دیگرش عماد را با خود آورده بود، فضای معراج را ببیند که وقتی فردا پدر تشییع می‌شود روحش آسیب نبیند، روانش به هم نریزد. مفهوم وداع به بی‌رحمانه‌ترین شکل بر سر پسرش هوار نشود. اینجا دیگر قلمم نمی‌چرخید. واژه‌ها نمی‌آمدند. از زن جوانی که در پی پیکر همسر شهیدش آماده بود نام شهید را پرسیدم. می‌گوید: «سلیم جلیلیان.» سه‌شنبه‌ها هر جا که بود خود را می‌رساند مسجد الزهرا. آن‌جا مراسم هفتگی داشتند. جمعه که شلوغ شد گفت: «وظیفه‌ی من است که بروم و از جان و ناموس مردم دفاع کنم و تا آخرین قطره‌ی خونم در مقابل دشمن بایستم. هنگام رفتن برای اولین بار حلقه‌ی ازدواج‌مان را از دستش درآورد و داد به من.» گفت: «می‌ترسم میان جمعیت گم شود.» دختر یک‌ساله‌مان را بغل کرد. بوسید و به‌طرف در خانه رفت. دوباره برگشت. باز فرزندمان را بغل کرد و رفت و شهید شد. جنازه‌ی او را به کهریزک برده بودند. وقتی برای شناسایی رفتم دیدم حدود ۵۰۰ جنازه آن‌جا بود. بوی بسیار بدی محوطه را فرا گرفته بود. به من گفتند باید خودتان از میان اینها همسرت را پیدا کنی. تمام کاور‌ها (پوشش) را باز کنید و شهید را شناسایی کنید. شاید باورتان نشود ولی انگار صدایم زد. اولین کاوری (پوششی) که میان آن همه پیکر باز کردم سلیم بود. خدا نگذرد از قاتلین همسرم. هم با قمه زده بودند و هم با تیر. این جا دیگر اشک امان دخترک جوان را برید.

پدر امیرحسین راستینه، غریب و تنها، آن‌جا ایستاده بود. هر از گاهی با گوشی تلفن همراه صحبت می‌کرد و می‌زد زیر گریه. وی با چهره‌ای آرام، اما صدایی لرزان از ایمان و تربیت فرزندش می‌گفت: «امیرحسین بیست و دو ساله‌ی من که تنها پسرم نیز بود، قهرمان ورزش‌های رزمی و نخبه‌ی آی‌تی بود. او دانشجوی مدیریت دولتی و پسری بود که از همان کودکی یک حال و هوای خاصی داشت، انگار از همان روز‌های اول، دلش با خدا بود. آن شب در میدان نامجو روبروی کلانتری بود به دوستانش گفت: سریع برگردیم خانه که حتماً الان شلوغ می‌شود. زمان برگشت تیر به مغز او اصابت می‌کند. صبح جمعه با من از بیمارستان امام حسین تماس گرفتند. به آن جا که رفتم پسرم را در سردخانه‌ی بیمارستان دیدم و پدر نتوانست ادامه دهد. بر دیوار تکیه داد و گفت: «امیرم راهت را ادامه می‌دهیم» با حاج‌آقا سمندری روحانی معراج نیز گفتگوی کوتاهی داشتیم. ایشان ضمن همدردی با خانواده‌های شهدا می‌گوید: «خانواده‌ای آمده بودند که پسر بر روی پیکر پدرش ضجه می‌زد و می‌گفت: پدرم پنج‌شنبه رفت که نان بخرد و دیگر به خانه برنگشت. هر چقدر گشتیم نبود. تا خبر دادند که این‌جاست. سمندری اضافه می‌کند: بر روی اکثر جنازه‌ها بریدگی با کاتر دیده می‌شد. همین الان در سردخانه‌ی بهشت زهرا افرادی را داریم که هیچ کسی به‌دنبال آنها نیامده و کاملاً مشهود است که اجیر شده بودند.»

آتش بیار معرکه را بهتر بشناسیم

دشمن در جنگ ۱۲ روزه نتوانست به بسیاری از اهداف خود دست یابد، لذا تمرکز خود را بر روی جنگ‌شناختی با ابزار رسانه گذاشت. مهم‌ترین عامل اغتشاشاتی که در سراسر کشور اتفاق افتاد رسانه بود، حتی شعار‌هایی که در کف خیابان‌ها

سر می‌دادند به آنان از طریق رسانه القاء شده بود. بررسی کلی مستندات نشان می‌دهد رسانه‌های معاند و سازمان‌های جاسوسی دشمن با آموزش اغتشاش‌گران تلاش‌شان را برای برهم‌زدن آرامش عمومی ‌به کار گرفته‌اند، لذا هدایت‌گر اغتشاشات، رسانه است. امروز در نبرد میان حق و باطل کسی دست برتر را دارد که روایت‌گر قوی باشد و روایت قوی‌تری را بتواند به مردم ارائه دهد. آتش‌بیار واقعی اغتشاشات اخیر نیز رسانه‌ها و شبکه‌های ماهواره‌ای و رسانه‌ای هستند که باید در خصوص کنترل آنان چاره‌ای اندیشیده شود، لذا با وجود اینکه قطع اینترنت چند روز گذشته موجب فروپاشی هسته‌ی اصلی اغتشاشات شده است اما برخی جریانات سیاسی، علاقه‌ای به فیلترینگ ندارند و در تلاش‌اند تا رهاشدگی فضای مجازی را رقم بزنند.

نقش مسائل داخلی در این فتنه و دست‌های پنهان داخلی

البته که عوامل داخلی متعددی نیز در شکل‌گیری و تشدید اغتشاشات اخیر نقش داشته‌اند. برخی از این عوامل، ریشه در نارضایتی‌های اقتصادی و معیشتی موجود در جامعه دارند. افزایش تورم، بیکاری، فقر و نابرابری، زمینه را برای بروز نارضایتی‌های اجتماعی فراهم کرده است و برخی از جریان‌های ضدانقلاب، از این نارضایتی‌ها برای تحریک مردم و ایجاد اغتشاشات استفاده کرده‌اند. از سوی دیگر، برخی از مسائل سیاسی و اجتماعی نیز در این فتنه نقش داشته‌اند. ناکارآمدی برخی نهادها، ظن وجود فساد اداری در کاربران، و ضعف دولت در سازماندهی و تأمین بخش خصوصی و دولتی، باعث شده است که برخی از اقشار جامعه احساس سرخوردگی و بی‌اعتمادی به نظام کنند. با این حال، باید توجه داشت که نارضایتی‌های موجود، به خودی خود، نمی‌توانند عامل اصلی و تنها عامل شکل‌گیری اغتشاشات باشند.

آنچه که این نارضایتی‌ها را به اغتشاشات تبدیل کرده است، نقش جریان‌های ضدانقلاب و عناصر فرصت‌طلب داخلی است. برخی از گروه‌های سیاسی و فرقه‌های ضاله (جیش‌الظلم، بهائیت و...)، با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های معاند، به‌صورت سازمان‌یافته در تحریک و هدایت اغتشاش‌گران نقش‌آفرینی کردند.

 این گروه‌ها، با هدف تضعیف نظام و ایجاد هرج‌ومرج، از هر گونه ابزاری برای تحریک افکار عمومی‌ و دامن زدن به نارضایتی‌ها استفاده کردند. همچنین، برخی از افراد و گروه‌های فرصت‌طلب داخلی، با سوء‌استفاده از فضای اغتشاشات، به‌دنبال تأمین منافع شخصی و سیاسی خود بودند. این افراد، با تحریک و هدایت مردم به‌سمت خشونت و تخریب، سعی در ایجاد هرج‌ومرج و تضعیف نظام داشتند. البته فرمانده‌ی کل انتظامی ‌کشور در گفتگوی خبری تصریح می‌کند: «کسانی که فریب سرویس‌ها را خوردند و به نوعی سرباز آن‌ها شدند وقت دارند خودشان را تسلیم کنند.»

آیت‌الله محسن قمی ‌معاون ارتباطات بین‌الملل دفتر رهبر معظم انقلاب نیز به بیان این که مردم تهران در اغتشاشات اخیر امتحان خوبی پس دادند، به روح ولایت‌پذیری تهرانی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: «درست است مردم دچار مشکلات اقتصادی، معیشتی، ازدواج، بیکاری و اعتیاد هستند اما وقتی احساس کردند اعتراض به این مسائل از محدود‌ه‌ی اعتراضات صنفی فراتر رفته و رنگ و بوی سیاسی پیدا کرده و همچنین ترامپ از معترضان اعلام حمایت کرد، خودشان مقابل این حرکت ایستادند و نیازی نبود که سپاه ورود کند چون مردم به سرعت صف خودشان را جدا کردند.»

قمی ‌اضافه می‌کند: «ترامپ در این مسیر بزرگ‌ترین خدمت را کرد اگر به این سرعت موضع نمی‌گرفت، صف‌ها روشن نمی‌شد و مردم به راحتی نمی‌توانستند سره را از ناسره تشخیص بدهند، دشمن سعی دارد، تهران به‌عنوان بزرگ‌ترین پایتخت شیعه در جهان را غیرمذهبی نشان دهد، ولی باید بدانیم که با وجود مشکلات فرهنگی که داریم، اسکلت‌بندی تهران بر پایه‌ی ولایت مداری است، چندین هزار کانون قرآنی و هیئت مذهبی ثبت شده در سازمان تبلیغات اسلامی ‌در تهران فعالیت می‌کنند، نمی‌گذاریم ایران و تهران را مصادره کنند. ایران متعلق به معتقدان به انقلاب اسلامی ‌است.»

نقش دست‌های خارجی و دشمن و رژیم صهیونیستی در فتنه‌انگیزی

مسئله‌ی نقش‌آفرینی مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی در تلاش برای ایجاد جنگ داخلی در کشورمان زمانی جدی شد که آمریکا میزهای امنیتی مرتبط با ایران اسلامی‌ را در سازمان‌های امنیتی‌اش تعلیق کرد و نیروهای مرتبط با این حوزه‌ها را به یاری موساد و رژیم اسرائیل فرستاد تا سناریوی به آشوب کشیدن خیابان‌های ایران را با جدیت بیشتری پیگیری کنند. شواهد زیادی وجود دارد که 

پیش از این فتنه سفارت‌خانه‌های کشور‌های اروپایی نیز خود را برای یک اتفاق مهم، چیزی شبیه به همین اغتشاش و فتنه آماده کرده بودند و رد پای آنها در برخی میادین به‌وضوح مشهود است. فریاد‌های مردم در سردادن شعار مهم «مرگ بر انگلیس» در پی قیام ملی مبارزه با فتنه حاکی از هوشیاری آنها و تشخیص دقیق نسبت به کانون‌های فتنه ساز بود. نویسندگان این سناریو، با هدف تضعیف و سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، از تمام ظرفیت‌های خود برای ایجاد ناآرامی و برهم زدن امنیت کشور استفاده کرده‌اند. اتاق مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی، با استفاده از رسانه‌های معاند و شبکه‌های اجتماعی، به‌صورت سازمان‌یافته دست به انتشار اخبار جعلی، شایعات دروغین و تصاویر دستکاری شده زدند.

این رژیم، با هدف تحریک افکار عمومی و دامن زدن به نارضایتی‌ها، از تمام ظرفیت‌های خود استفاده کردند. حمایت مالی و تسلیحاتی از گروه‌های ضدانقلاب، ارسال سلاح و مهمات به اغتشاش‌گران، آموزش و پشتیبانی از عناصر تروریستی و ایجاد پایگاه‌های اطلاعاتی در داخل کشور، از جمله اقدامات دشمنان خارجی در فتنه‌انگیزی اغتشاشات اخیر بود.

پیروزی ملت ایران بر فتنه و دسیسه‌ی بیرونی

رهبر انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای باری دیگر با حضوری پرقدرت و ماندگار، قوت قلب مردمانی بی‌طبقه شدند و با فرمایشات معلم‌گونه‌ی خود به تشریح پس پرده‌ی فتنه پرداخته و تصریح کردند: «این فتنه چه بود؟ ابزار و عامل فتنه چه بود؟ ظاهراً یک جوان، اما در باطن؟ این یک فتنه‌ی آمریکایی بود واضح بود؛ آمریکایی‌ها برنامه‌ریزی کردند، هدف آمریکایی‌ها قاطع، صریح با تجربه‌ی ۵۰ ساله می‌گویم؛ هدف آمریکا بلعیدن ایران است. از ابتدای انقلاب آمریکا می‌خواهد سلطه‌ای که توسط مردم و با رهبریِ امام در ایران از دست داد را برگردانَد.

سیاست آمریکا در همه‌ی دولت‌هایش این است که کشور مستقلی مثل ایران را تحمل نکند.»

ایشان تأکید کردند: «در فتنه‌های گذشته افراد مطبوعاتیِ غرب دخالت می‌کردند، اما این‌بار شخص رئیس‌جمهور آمریکا فتنه‌گران را تشویق کرد.»

ما بنا نداریم کشور را به‌سمت جنگ ببریم، اما مجرمان داخلی را هم رها نمی‌کنیم؛ مجرمان بین‌المللی را هم رها نخواهیم کرد.

مستنداتی از دخالت آمریکا و رژیم صهیونیستی در فتنه‌ی اخیر داریم

عوامل فتنه ۲ دسته بودند؛ دسته‌ی اول لیدر‌های آموزش‌دیده توسط دستگاه‌های جاسوسیِ آمریکا و اسرائیل و دسته‌ی دوم افراد خام و هیجانی‌ای که با دستگاه‌های جاسوسی ارتباطی نداشتند. عوامل ناآگاه در این فتنه با سردستگیِ عوامل آموزش‌دیده جنایت‌های بزرگی انجام دادند. ۲۵۰ مسجد توسط این افراد تخریب و به آتش کشیده شد. دسته‌ی دوم کسانی بودند که با گروه خاص جاسوسی آمریکا و رژیم صهیونی ارتباطی نداشتند؛ نوجوانی خامی است حرف می‌زنند تحت تأثیر قرار می‌دهند برای او هیجان ایجاد می‌کنند، نوجوان هم هیجانی است و وارد میدان می‌شوند کار‌هایی می‌کنند که نباید بکنند. اینها پیاده‌ی نظامند، مأموریت اینها حمله به خانه‌ی پاسگاه نظامی، بانک و... است. آن سردسته، اینها را مجبور به این جنایات می‌کنند و آنها هم انجام می‌دهند. در این فتنه جنایات زیاد واقع شد و

این عوامل نادان و ناآگاه با سردستی این عوامل کار‌هایی کردند جنایات بزرگی انجام دادند، ۲۵۰ مسجد، ۲۵۰ مراکز آموزشی و علمی را تخریب کردند. به صنعت برق، فروشگاه‌های‌های ارزاق آسیب زدند به مردم آسیب زدند. چند هزار نفر را به قتل رساندند بعضی‌ها را به شکل غیر انسانی حمله کردند. آمریکا مجرم این جنایات است. آقا پدرانه و رهبرانه، همه را به وحدت و همدلی فراخواندند. گفتند که نباید دعوا‌های جناحی و سیاسی بین مردم رواج یابد. صریح، محکم و شدید، همه را از جسارت و توهین به رئیس‌جمهور و بقیه رؤسای کشور نهی کردند. «من از اینکه به رؤسای کشور، به رئیس‌جمهور و دیگران در یک چنین شرایط مهمّ بین‌المللی و داخلی اهانت بشود، به‌شدّت پرهیز می‌کنم و نمی‌گذارم و منع می‌کنم.»

شُکر به لب، کسی را داریم که چراغ راه دست‌مان دهد برای طی مسیر به‌سوی قلّه‌ها.

کلام آخر...

با وجود تمام تلاش‌های دشمنان داخلی و خارجی، ملت ایران با هوشمندی و بصیرت، دسیسه‌ها و توطئه‌های آنها را خنثی کرده و در این فتنه پیروز شده است. پاسخ قاطع و به موقع نیرو‌های امنیتی و انتظامی، با درایت و هوشمندی، از گسترش اغتشاشات جلوگیری کرده و امنیت شهروندان را حفظ کرده است. بصیرت و هوشیاری مردم، در تشخیص درست و نادرست و عدم همراهی با اغتشاش‌گران، نقش مهمی در خنثی شدن توطئه‌های دشمنان داشته است. پیگیری و برخورد قاطع با اغتشاش‌گران و مسببان اصلی ناآرامی‌ها، نشان‌دهنده‌ی عزم جدی نظام برای حفظ امنیت و اقتدار کشور است. افشای چهره‌ی واقعی دشمنان و رسانه‌های معاند، به کمک رسانه‌های داخلی و تحلیل‌گران دلسوز، باعث شده است که مردم از ماهیت اصلی فتنه آگاه شده و از آن دوری کنند. در حال حاضر، کشورمان در مسیر بازسازی و ترمیم خسارات وارده به اموال عمومی و رفع نگرانی‌های مردم قرار دارد. با تقویت وحدت و انسجام ملی، می‌توان از بروز حوادث مشابه در آینده جلوگیری کرد. پیروزی ملت ایران بر این فتنه، بار دیگر نشان داد که مردم این کشور، با هدایت ولایت فقیه و با اتکا به توان داخلی، قادر به مقابله با هرگونه تهدید و توطئه‌ی دشمن هستند.

به یاد شهدای حافظ امنیت:

مبادا یا رب آن روزی که من از چشم یار اُفتم

که گر از چشم یار اُفتم، ز چشم اعتبار اُفتم

شراب لطف پُر در جام می‌ریزی و می‌ترسم

که زود آخِر شود این باده و من در خمار اُفتم

به مجلس می‌روم اندیشناک‌ای عشق آتش دم

بدم بر من فسونی تا قبول طبع یار افتم

ز یمن عشق بر وضع جهان خوش خنده‌ها کردم

مَعاذالله اگر روزی به دست روزگار افتم

گزارش خطا