قولِ مَرد
سیده مریم طیار
از تاکسی پیاده شده نشده، صدای زنگ تلفن همراهش بلند شد. پشت خطی، مادرش بود که بی‌مقدمه پرسید: «مهردادجان! رسیدی؟... حاجی رو پیدا کردی؟... قبول کرد، مادر؟»
مهرداد که کم‌کم داشت از تاکسی و خیابان فاصله می‌گرفت، نفسی بیرون داد و گفت: «هنوز ندید‌مش. تازه، دم بازارم. بذار یکی دو ساعت دیگه خودم بهت خبر می‌دم. باشه مادرم؟» مادر که گفت: «باشه، عزیزم.» و یکی دو کلمه هم قربان صدقه مادر و پسری رفتند، تماس قطع شد و پسر جوان به انبوه مردمی که توی بازار در رفت و آمد بودند چشم دوخت و خیلی‌زود، وارد جمع پُر ازدحام‌شان شد.
همین یک‌ساعت پیش بود که توی ذهنش جرقه‌ای خورده بود و بعد از صلاح و مشورت با مادر، تندی آماده شده و راه افتاده بود. توی راه هم، مدام با خودش حرف‌هایی را که می‌خواست بزند، مرور می‌کرد و آخر سر هم، به خودش امیدواری می‌داد که: «حاجی حتما قبول می‌کنه و با قبولش، پنجاه درصد قضیه حل می‌شه. عالی می‌شه، خداجون. هرچی که باشه، پنجاه درصد، بهتر از صفردرصده.»
ترافیکِ آدمیزاد در بازارِ همیشه شلوغ، سرعتش را بدجوری کم کرده بود. وقتی که عجله داشته باشی و کار مهمی هم ضمیمه‌اش باشد، خیلی سخت می‌شود مراعات حال مردم. بااین‌حال، مهرداد از آن دست آدم‌هایی بود که سعی می‌کرد تحت هر شرایطی، از بین مردم، بدون تنه‌زدن و مزاحمت، راهش را باز کند و برود؛ این‌بار هم با همه شتابی که در رفتن و رسیدن داشت، از رعایت حال مردم غافل نشد و با وجدانی آسوده، خودش را رساند دم در دُکان فرش‌فروشی حاج‌رسول.
دکان سر جای سابقش بود و حاجی هم به همان شکل و شمایل گذشته‌ها باقی مانده بود؛ انگار فقط از ده دوازده سال قبل به این طرف، گردی سفید بر موهایش پاشیده بودند و بس. حرکاتش همان حرکات سابق بود و سکناتش همان سکنات گذشته‌ها؛ همان‌طور آرام و متین و گشاده‌رو.
از همان بیرون پیدا بود که مهمان دارد؛ یک مهمان موقت با عنوان مشتری که با ادب و احترامی که مخصوص خودش بود، قالیچه‌ای را برایش پهن کرده بود و نشانش می‌داد. مهرداد که داخل شد و سلام و احوالپرسی معمولی دو ناشناس را انجام دادند؛ حافظه حاجی به‌سرعت، علایم آشنا بودن مهمان جدید را به ذهنش مخابره کرد و این‌طوری شد که در کسری از ثانیه، مهرداد را شناخت و خیلی‌خوب تحویلش گرفت و برد نشاندش پشت میز کار، جای خودش. دقایقی بعد، مشتری را که راه انداخت، آمد و گرم‌تر از قبل، سر صحبت را با پسر رفیق مرحومش باز کرد.
...