حجت الاسلام والمسلمین قرائتی
وجود اولیای خدا منطقه را بیمه می‌کند. این یک مسئله‌ای است. خداوند به فرشته‌ها دستور دارد بروید شهر قوم لوط را زیر‌ورو کنید چون قوم لوط گناهان فجیعی انجام می‌دادند این هم نه مخفیانه، در خیابان (علنی) «في ناديكُمُ الْمُنْكَر» (عنکبوت / 29) نادی یعنی در جلسه علنی منکر انجام می‌دادند و کارشان به جایی رسید که حتی دو تا فرشته که در قیافه دو تا انسان زیبا، جوان آمدند خدمت حضرت لوط پیغمبر، لات‌های محله فهمیدند. آمدند در خانه که مهمان‌ها را تحویل ما بدهند. گفت این‌ها مهمان ما هستند. گفتند نه ما اهل فلان گناه هستیم باید تحویل ما بدهید. من خیلی دلم سوخت. لوط گفت من دختر دارم، دخترم را عقد می‌کنم به تو می‌دهم. دست از مهمان‌های من بردار. این‌ها پسر هستند معصوم هستند. گفتند الا و لابد ما باید پسرهایت را به دست بیاوریم. قرآن می‌گوید حضرت لوط گفت ای کاش من یک قدرتی می‌داشتم. روایت داریم که حضرت می‌گوید ای کاش قدرت داشتم یعنی ای کاش مهدی داشتم. بعد رکن شدید داشتم یعنی ای کاش یاران مهدی را داشتم. یارانی باغیرت. این را ببینید انبیاء چقدر مظلوم هستند. این خیلی مظلوم است که انسان در خانه خودش امنیت نداشته باشد، نسبت به مهمانانش امنیت نداشته باشد، التماس کند دخترم را به شما می‌دهم دست از گناه بردارید. خیلی مظلومیت است. این‌ها را آدم یک چیزی می‌شنود. خب فرشته‌ها بنا شد این شهر را زیر‌ورو کنند چون دیگر به مقدار کافی نصیحت و موعظه شده بود و حجت تمام شد. فرشته‌ها که آمدند دیدند حضرت لوط آنجا است. لوط پیغمبر است. گفتند: «إِنَّ فيها لُوطاً» (عنکبوت / 32) پیغمبر آنجاست. مگر می‌شود شهر را زیر‌ورو کرد؟ قرآن می‌گوید که خدا گفت: «نحن اعلم» ما هم می‌دانیم لوط آنجاست. به او گفتیم برود، وقتی رفت شما... از این آیه چه می‌فهمید؟ می‌فهمیم اگر یک جا ولی خدا باشد، آن منطقه بیمه است. به فرشته‌ها هم که گفت بروید شهر را زیر‌ورو کنید، گفتند چون مرد خداست نمی‌شود. یعنی وجود حضرت مهدی دنیا را بیمه می‌کند مثل وجود نخی که در اسکناس است. یعنی نخی بیشتر در اسکناس نیست اما این نخ اسکناس را اسکناس می‌کند. تمام این پروژکتورهایی که اینجا است به خاطر برق است. برقش برود هیچ است. اصل آن است. ما عرض کنم خدمت شما که «إِنَّ فيها لُوطاً». این یک مسئله که وجود امام زمان. داریم که اگر اولیای خدا نباشند، آیه‌ی دیگر هم داریم که «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فيهِمْ» (انفال / 33) یعنی یا رسول الله تا تو هستی من کاری به این‌ها ندارم. این هم یک آیه دیگر که اولیای خدا منطقه را بیمه می‌کنند. آیه سوم برای اولیاء خدا؛ «وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَد» (بلد / 2) می‌گوید اینکه من به کعبه قسم می‌خورم چون تو در مکه هستی. تو را از مکه بیرون بدهند هیچی. قصه آن است. ما حر‌فمان این است که خدا امیر‌المؤمنین‌علیه‌السلام را در کعبه گذاشت. کعبه‌ای که علی در آن هست. ولی امیرالمؤمنین را انداختند بیرون کعبه، دور سنگ‌ها تاب می‌خورند. «وَ أَنْتَ فيهِمْ» تو باید باشی. این مسئله مهمی است. روایات متعددی داریم که حتی امامان ما به بعضی از علاقه‌مندان شیعیان واقعی می‌گوید خدا بلا را از مثلا فلان منطقه گرفت به‌خاطر وجود فلانی است. به‌خاطر وجود فلانی است. اولیای خدا بیمه می‌کنند. حالا چه ولی‌ای بالاتر از حضرت مهدی‌علیه‌السلام.
یاد مرگ در کلام مولا
حجت الاسلام والمسلمین کاشانی
امیرالمؤمنین‌سلام‌الله‌علیه برای درمان دردهای جامعه برای دردهای تربیتی
اجتماع و برای رشد خود دائما یاد مرگ می‌کردند و جوری درباره مرگ و احوال بعد از
مرگ و احوال این دو واحد چشم روزقیامت صحبت می‌کردن که نه کسی که نه که لازم نیست
حقیقت کسی که داره آنجا ر نگاه می‌کند می‌بیند و با دقت و امانتدار برای مخاطبین
توصیف می‌کند مثل ابر بهار خودش گریه می‌کند بسیاری از اوقات در حضور او دیگران هم
گریه می‌کردند گاهی بعضی از سخنان او تا هزاران بار خوانده شده این اثر کلام
امیرالمؤمنین که از سر صدق بیان شده است مرگ امر پیچیده‌ای است که حالا چون شاید
بعضی از جملات این خطبه احساس ترس از خودمان را در ما زنده کند قبلش عرض می‌کنم که
امیرالمؤمنین دنبال این نیست ما را بترساند بلکه اتفاقا هم می‌خواهد ما را تحذیر
کند که ما این جسم نیستیم هم داریم که خداوند به حضرت خداوند در زمان حضرت موسی
وقتی فرعون غرق می‌شود بیان می‌کند که الیوم ننجیک ببدنک تا خیلی ها بروند بازدید
کنند، من تو را غرق می‌کنم و بدن تو را نگه می‌دارم که بدانند تو که فرعون بودی،
تو که اربابی، هیچ نبودی. می‌فرماید بدنت را نجات می‌دهم معلوم است که خودش چیزی
غیر از بدنش است.
امیرالمؤمنین می‌داند که ما در دنیا غرق می شویم درست است که امروز
مظاهر جذب ما آدما به‌سوی دنیا مواردی غیر از ممکن موارد زمان امیرالمؤمنین باشد
ولی سنخ جذابیت‌ها از یک جنس است ابزارش عوض می‌شود و حضرت می‌داند امثال من دائما
در غفلت می‌روند و فراموش می‌کنند عجیب هست یعنی ما الان مثلا در مورد این بیماری
کرونا امیدواریم ان‌شاءالله خداوند همه بیماران شفا بده مردم عزیزمان دیگه نگیرند
و احتمال اینکه نگیریم در مورد خودمان می‌دیم اما اگریقین داشتیم همه مان می‌گیریم
عین یقین دو دوتا چهارتا و عین این که الان ظهراست فرق می‌کرد و عجیب است که ما می‌دانیم
می‌میریم می دانیم فرصتمان در این دنیا کوتاهه چهل سال از عمر من گذشته حالا مثلا
اگر اتفاقی هم نخواهد بیفتد عمرم طبیعی باشد مثلا می‌شود همین قدر که برای من من
یک سال‌ونیمگی‌ام را یادم است مثل برق گذشته تا الان یا این مدت زندگی به سال یادگار
طبیعی هم باشد
امیرالمؤمنین می‌داند که مردم اتفاقا چون فراموش می‌کنند چندتا اتفاق
براشون میفته یکی اینکه بارشون سنگین می‌کنند یکی امیرالمومنین پدر امت است پدر
دلسوز امت است اگر یک مادری یه پدری بدون فرزندش در یک مسیر هولناکی قرار می‌گیرد
خدایی نکرده مثلا میره پیش پزشک میگه که این واکسن که الان می‌زنه آثار و علایمی
داره یک هفته تبت می‌کند مثلا اگر فلان غذا را بخورد چون این بیماری را دارد برایش
مضر است، آنجا مادر نمی‌خواهد بچه را بترساند بلکه برای اینکه مشکلی پیش نیاید می‌گوید
این کار را نکن اگر بکنی این‌جوری می‌شود.