حجت الاسلام و المسلمین عاملی
دعایی
دارد این ماه که سفره ای عظیم و عجیب است «لا اله الا الله عدد الليالي والدهور».
مرحوم آمیرزا جوادآقا ملکی تبریزی فرموده است واقعا آن عدد را خدا میدهد، شما یکوقت
میگویید «لا اله الا الله»، یکوقت میگویید «لا اله الا الله بعدد ملائکه»، میدانید
که خدا هیچ موجودی را بهاندازه ملائکه خلق نکرده است، آنقدر زیاد است که از دانههای
خاک و ماسه بیشتر است، هر بقعهای ملائکه دارند ولذا مستحب است به بقعهای وارد
شدید، سلام بدهید و خداحافظی کردید، به ملائکه هم سلام دهید و خداحافظی کنید.
این ماه طوری شده است
که شما بگویید « لا اله الا الله عدد الليالي والدهور» برای شما نوشته میشود لا
اله الا الله بهاندازه لیالی و دهور، اصلا حسابش را جن و انس جمع بشوند نمیتوانند
حساب کنند و لذا پشیمانی در آخرت انقدر وحشتناک است، بعد از اینکه میمیرد، میبیند
اگر یک بار میگفت «لا اله الا الله عدد الليالي والدهور، لا اله الا الله عدد
امواج البحور»، چه ثواب و عنایتی برایش میشد و لذا وحشت و پشیمانیاش را تقسیم
بکنند به اهل دنیا، اهل دنیا هلاک میشوند از آن حسرت که صحت و عافیت داشتم و میتوانستم
در حالی که در کار خودم مشغول بودم، زبانم عادت بکند به «لا اله الا الله»، لا اله
الا الله حصن است، حسن توحید است، فمن دخل حصنی امن من عذابی، قلعه امنیت است، آن
هم یکی از اینهاست که لا اله الا الله را میگوید تا میرسد به اینجا که «لا
اله الا الله و رحمته خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ»، آنجا اسلوب را عوض میکند، چرا
اسلوب را عوض کرد؟ آنجا هی میگفت «لا اله الا الله عدد الليالي والدهور، لا اله
الا الله عدد امواج البحور» اما اینجا اسلوب را عوض کرد بهخاطر اینکه میخواست
بگوید دنیا آن ارزش را ندارد که خداوند بگوید لا اله الا الله مما عدد یجمعون،
خیلی بد و زشت است، خیلی قلیل میشود، در شأن خدا نیست، فورا اسلوب عوض شد، «لا
اله الا الله و رحمته خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» از این جهت این دهه را قدر
بدانیم و آنان که ذویالحقوق ما هستند، پدران و مادران ما، معلمان ما، اساتید ما
ذویالحقوق ما مخصوصا شهدای ما، آنانی که جان خودشان را گرفتند برای عزت اسلام و
کشور، یک سجاده با خودشان داشتند، یک قمقمه با خودشان داشتند از دنیا و ذکر لبشان
این بود که «خدایا برنگردم» و عزت درست کردند برای کشور ما، آنان را نیت کنیم که
سهیم بشوند؛ حضرت فرمود هرکس میخواهد دعایش مستجاب شود، «فلیعم»، یعنی دعایش عمومیباشد
مثل امامسجاد «َللّهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنَا وَمَيِّتِنَا وَ صَغِيْرِنَا
وَكَبِيْرِنَا ...»، همه را باهم میگوید، این نشان بلوغ انسان است.
خانواده توانمند
حجت الاسلام و المسلمین تراشیون
در روایتی از امامصادقعلیهالسلام آمده مرد برای اینکه بتواند زندگی را به خوبی مدیریت کند چند ویژگی نیاز دارد. اولین ویژگیاش معاشرت زیبا بود. معاشرت خوب با خانوادهاش، با همسرش. دومین نکتهای در این روایت هست «سعة بتقدیره» مرد باید یک گشادهدستی سنجیده هم در محیط خانه داشته باشد تا بتواند زندگی را مدیریت کند. توانمندی را برای درآمد داشته باشد، همت برای درآمد را داشته باشد چون گاهی اوقات می بینیم برخی آقایان همتی هم نمی کنند. یعنی منتظرند یکی بیاید در خانهشان در بزند یک پولی به آنها بدهد. این حرکت را نمی کند، این فکر اقتصادی را ندارد. این وظیفه مرد است برای مدیریت زندگی به این مرحله از رشد خودش را برساند. اما در نقطه مقابل؛ حالا آقا یک گشادهدستی سنجیده دارد، خانمها باید چگونه عمل کنند؟ آیا باید یک بانو در محیط خانه هم پرتوقع باشد؟ چون میدانید یکی از آسیبهایی که امروز دوباره دارد به خانواده وارد می شود و ما باید این را پیشگیرانه مورد تحلیل و بررسی قرار بدهیم این است که خیلی مواقع می بینیم که خانمها توقعشان از آن سطح توانایی همسرشان بالاتر است. باید این توقع را متعادل کرد. یعنی آن چیزی که ما در آموزههای دینی و اسلامیمان میبینیم، در سیره حضرت صدیقه طاهرسلاماللهعلیها میبینیم این است که حضرت گاهی اوقات درخواستهایش را بر اساس توانمندی های امیرالمؤمنین تنظیم میکردند. یعنی یک جایی اگر می دانستند که آقا امیرالمؤمنین الان دستش تنگ است. در این زمینه نمیتواند آن نیاز خانواده را فراهم کند حتی سکوت میکردند چه برسد که بروند مثلا حالا ابرازی بکنند بعد آقا امیرالمؤمنین بگویند من نمی توانم تهیه بکنم. ایشان مثلا تأیید بکند بگوید خب. حالا نتوانستی اشکالی ندارد. یعنی رصد می کردند توانمندی همسرشان را که ببینند آن حدوحدود توانایی او چقدر است. خود این از دلش یک مهارت بیرون میآید. به نظر شما آقای شریعتی اینجا چه مهارتی از دل این موضوع بیرون میآید؟ مهارتی که بیرون میآید این است که خانمها هم نسبت به اقتصاد پنهان خانواده خودشان را توانمند بکنند.