۷ مقصر اصلی برای عفونت گوش
عفونت گوش همه یکسان نیست. دو نوع عفونت وجود دارد: عفونت مجرای گوش خارجی (اوتیت خارجی) که معمولا «گوش شناگر» نامیده می‌شود و التهاب گوش میانی (اوتیت میانی).
1ـ آب‌و‌هوای سرد (و ویروس‌های سرد)
وقتی هوا سرد می‌شود، احتمال عفونت گوش بیشتر است اما این به این دلیل است که بسیاری از مردم در طول زمستان بیمار هستند. لزوما نتیجه دمای سردتر نیست.
2ـ آسیب به گوش
اگر گوش شما بریده شده باشد، در معرض عفونت هستید. تا زمانی که تجمع موم ایجاد نکند و باعث اختلال در شنوایی شما شود، نیازی به تمیز کردن گوش‌ها نیست. موم در گوش از پوست کانال گوش محافظت می‌کند، از خشک شدن پوست جلوگیری می‌کند و دارای خواص ضد‌باکتری است که از عفونت جلوگیری می‌کند.
3ـ تغییرات ارتفاع
تغییر ارتفاع، مانند مسافرت با هواپیما، ممکن است خطر ابتلا به عفونت گوش را افزایش دهد. در هنگام صعود، فشار کابین افت می‌کند و گوش میانی شما منبسط می‌شود. اما هنگام فرود، فشار هوا در کابین بالا می‌رود و هوای گوش میانی شما فشرده می‌شود، که به لاله گوش فشار می‌آورد.
4ـ قرار‌گرفتن در معرض دود سیگار
استعمال دخانیات عامل اصلی خطر ابتلا به عفونت گوش است. قرار‌گرفتن در معرض دود سیگار غیرمستقیم و حتی شخص ثالث همچنان خطر را افزایش می‌دهد.
5ـ سابقه خانوادگی عفونت گوش
اگر افراد در خانواده شما به‌طور مکرر به عفونت گوش مبتلا شوند، احتمالا یک رابطه ژنتیکی وجود دارد که به این معنی است که احتمال ابتلا به آن نیز بیشتر است. بیماران مبتلا به شکاف کام یا سندرم‌های جمجمه و صورت خاص ممکن است بیشتر در معرض عفونت گوش باشند.
6ـ ابتلا به آلرژی
آلرژی به‌طور کلی خطر ابتلا به عفونت گوش را در بزرگسالان افزایش نمی‌دهد، اما در کودکان ممکن است. اگرچه این مورد در کودکان زیر 2 سال بیشتر مشاهده می‌شود، آلرژی می‌تواند خطر عفونت گوش، فشار در گوش و تجمع مایعات در پشت پرده گوش را در بچه‌های بزرگ‌تر نیز افزایش دهد.
7ـ آب در گوش‌ها
اوتیت خارجی به‌عنوان گوش شناگر شناخته می‌شود زیرا در بین شناگران معمول است. اگر مستعد گوش شناگر هستید، بهترین راه برای جلوگیری، خشک کردن گوش‌های خود پس از خارج شدن از استخر است. فقط از گوش‌پاک‌کن استفاده نکنید، زیرا آن‌ها می‌توانند موم را به داخل مجرای گوش قرار دهند و اگر دست شما هنگام استفاده از آن ضربه خورد، می‌تواند لاله گوش را سوراخ کند.